Greg Markou ostrzega wszystkich, którzy zakładają, że aktualizacje Ethereum przebiegają gładko, bo przeszły testy na testnecie: często tak nie jest.

Współzałożyciel i CEO Sprintera mówi, że aktualizacje sieci są trudne do przetestowania i mogą bez ostrzeżenia zepsuć dużą liczbę aplikacji. Mówi na podstawie bezpośredniego doświadczenia — był wtedy, gdy to się ostatnio wydarzyło.

Jego uwagi padły podczas publicznej dyskusji deweloperów o realiach wdrażania zmian protokołu na najczystszej platformie kontraktów inteligentnych na świecie. Jego główny teza była bezpośrednia: testnety pomagają, ale nie mogą uwzględnić każdego przypadku brzegowego, który może zbić aplikacje działające na żywej sieci.

Historia wojenna z londyńskiego hard forka

Wiarygodność Markou w tym temacie opiera się na konkretnym incydencie. Był opiekunem web3.js podczas aktualizacji EIP-1559, która weszła w skład londyńskiego hard forka w sierpniu 2021 roku. EIP-1559 gruntownie przebudował rynek opłat transakcyjnych Ethereum, zastępując stary model aukcji pierwszej ceny algorytmiczną opłatą bazową i opcjonalnymi napiwkami — przy czym opłata bazowa była spalana, trwale usuwana z obiegu, przy każdej transakcji.

Dla niezainicjowanych: web3.js to biblioteka JavaScript umożliwiająca aplikacjom komunikację z blockchainem Ethereum — jest to jedna z najczęściej używanych bibliotek JavaScript w ekosystemie Ethereum. Można ją sobie wyobrazić jako tłumacza siedzącego między stroną internetową a samą siecią.

Hard fork natomiast to zmiana podstawowych zasad Ethereum, którą sieć przyjmuje w całości. Każdy węzeł musi przestrzegać nowych zasad, co oznacza, że każde oprogramowanie oparte na starych założeniach może nagle stracić synchronizację.

Według Markou aktualizacja powiązana z tą aktualizacją miała konsekwencje, których nikt nie przewidział. Dotknęła niemal każda aplikacja polegająca na web3.js. To strukturalne ryzyko współdzielonej infrastruktury: ponieważ tak wiele aplikacji zależy od tych samych podstawowych bibliotek, wada na tym poziomie nie pozostaje ograniczona do jednego produktu — może pojawić się jednocześnie na szerokim obszarze ekosystemu.

Winowajcą był niezmiennik związany z MetaMask — jednym z najczęściej używanych portfeli Ethereum — który pozostał niewykryty. Niezmiennik to warunek, który deweloperzy zakładają, że zawsze będzie spełniony. Gdy jedno z tych założeń po cichu przestaje być prawdziwe, wszystko zbudowane na nim może zachwiać się.

Markou opisał Ethereum jako „absolutną monolityczną bestię”.

To żywe opisanie — i nie czułe. Chodzi o to, że system urósł tak duży i tak splątały, że przewidzenie, jak jedna zmiana rozchodzi się dalej, jest naprawdę trudne, nawet dla zespołów, które wcześniej wdrażały aktualizacje.

Dlaczego testnety nie są siatką bezpieczeństwa, jaką się je uważa

Testnety to treningowe wersje blockchaina, na których deweloperzy mogą testować zmiany bez ryzykowania prawdziwych pieniędzy. Są w istocie próbą generalną przed premierą.

Markou przyznał, że testnety są pożyteczne. Jego argument jest węższy: nie pokrywają wszystkich przypadków brzegowych, które mogą dotknąć aplikacje działające na żywej sieci.

Na mainnecie aplikacje wchodzą w interakcje z portfelami, bibliotekami i innymi kontraktami w kombinacjach, których żadne pojedyncze środowisko testowe nie jest w stanie w pełni odtworzyć. Niezmiennik MetaMask, który zbił użytkowników web3.js w 2021 roku, to studium przypadku dokładnie tego rodzaju ślepego punktu. A Ethereum nadal wdraża hard forki według cyklicznego harmonogramu, co utrzymuje pytanie o to, jak testowane są zmiany, jako stałe dla zespołów budujących na sieci.

Kim jest Markou i co buduje Sprinter

Markou wcześniej współzałożył ChainSafe Systems, firmę z Toronto, która utrzymywała web3.js. Sprinter wystartował z ChainSafe, a obecnie kieruje nim jako CEO.

Firma pozyskała 5,2 miliona dolarów w rundzie zalążkowej w listopadzie 2025 roku. Jej obszarem zainteresowań jest kredyt międzyłańcuchowy i infrastruktura, z propozycją, którą nazywa „solving-as-a-service”.

Sprinter planuje także natywny token zarządzania o nazwie SPRINT.

W wyniku dyskusji nie wprowadzono żadnych nowych aktualizacji ani zmian protokołu. To była rozmowa o wyciągniętych wnioskach, nie ogłoszenie.

Dla Markou ta wymiana była przypomnieniem, że aktualizacje protokołu niosą ryzyka, które standardowe testy mogą nie wykryć.

Zastrzeżenie: ten artykuł został zredagowany przez Vivian Nguyen.

Źródło: CryptoBriefing