AktualnościKryptoZmiany opłat gazowych w Ethereum mogą pozwolić wywołującym pomijać płatności wewnętrzne

Zmiany opłat gazowych w Ethereum mogą pozwolić wywołującym pomijać płatności wewnętrzne

Autor: Coindoo·

Najważniejsze informacje

  • •Symulacja proof-of-concept wykazała, że wybrane limity gazu mogły pozwolić skarbcowi kończyć wypłaty, pomijając płatność komponentu 2,5% według testowanych reguł Glamsterdam.
  • •Osobna symulacja na Sepolii pokazała finalizację OP Stack pomyślną na poziomie transakcji, przy nieudanej dostawie mostowej i braku zaksięgowania środków.
  • •Ethereum Foundation szacuje, że dotkniętych może być około 10 000–15 000 kontraktów, a audytorzy zgłosili 200 łącznych ustaleń z swoich wyszukiwań.
  • •Potencjalne środki zaradcze obejmują aktualizację szacowania gazu, podniesienie ustawień gazu aplikacji, aktualizację kontraktów, wspieranie ponowień lub zmianę reguł protokołu dla kontraktów niezmiennych.
  • •Deweloperzy rdzeni przejrzą propozycje i możliwe zmiany specyfikacji 19 listopada, przy wstrzymanym forku testnetu Hoodi do rozwiązania problemu.
Zmiany opłat gazowych w Ethereum mogą pozwolić wywołującym pomijać płatności wewnętrzne

Deweloperzy Ethereum badają, czy dwie proponowane zmiany w wycenie gazu mogłyby pozwolić wywołującym sprawić, że pewne płatności wewnętrzne się nie powiodą, podczas gdy otaczająca je transakcja nadal zakończy się sukcesem. Problem pojawił się podczas testowania EIP-8037 i EIP-8038, dwóch propozycji, które skłoniły AllCoreDevs do wstrzymania forka testnetu Hoodi, zgodnie z aktualizacją Ethereum Foundation z 6 listopada.

Wyniki obejmują symulacje, w których limit gazu wybrany przez wywołującego spowodował, że skarbiec pominął płatność 2,5%, oraz testy, w których wypłata OP Stack została zfinalizowana, ale środki mostowe nie zostały zaksięgowane. Ethereum Foundation oszacowało, że dotyczyć to może około 10 000–15 000 z mniej więcej 90 milionów kontraktów. Deweloperzy rdzeni mają omówić EIP-8037 i EIP-8038 na spotkaniu warstwy wykonawczej 19 listopada.

Wypłata, która płaci wszystkim oprócz jednego

Najbardziej przejrzysty przykład pochodzi z repozytorium proof-of-concept opublikowanego na koncie GitHub mejango, przywołanego w dyskusji deweloperów: https://github.com/mejango/glamsterdam-pocs. Skarbiec wysyła 2,5% każdej wypłaty do oddzielnej umowy komponentu wewnątrz bloku try. Jeśli ta płatność się nie powiedzie, skarbiec zachowuje część i mimo to wypłaca środki użytkownikowi. Ten wzorzec jest powszechnie stosowany, aby jedna niesprawna część nie blokowała każdej wypłaty.

Autor wykonał to samo wywołanie z limitami gazu od 30 000 do 900 000 za pośrednictwem eth_simulateV1 na publicznych punktach końcowych RPC. Testy przeprowadzono raz względem mainnetu Ethereum i raz względem Sepolii, która według repozytorium stosuje już reguły gazu Glamsterdam. Nic nie zostało wdrożone.

Na mainnecie każdy przetestowany limit gazu powodował albo wycofanie całej wypłaty, albo zapłatę dla komponentu. Podczas testowanych reguł Glamsterdam pas o szerokości około 112 000 gazu pozwolił zakończyć wypłatę, pomijając płatność.

Te wyniki są symulacjami autora. Coindoo ich nie odtworzyło i nie opisują one wykorzystania działającego kontraktu.

Wywołujący wybiera wynik

Osoba lub system wywołujący wypłatę ustawia zewnętrzny limit gazu. Zgodnie z repozytorium czyni to pas gazu mechanizmem kontrolnym: wywołujący może celowo wybrać limit wewnątrz pasa, powodując niepowodzenie płatności komponentu przy jednoczesnym umożliwieniu przeprowadzenia samej wypłaty.

Skarbiec nie ma sposobu, aby odróżnić tę sytuację od przypadkowej awarii. Jego kontrakty są niezmienne, więc logika zaprojektowana, by tolerować uszkodzony komponent, toleruje również komponent celowo niedofinansowany.

Według obecnych reguł mainnetu ta sama próba kończy się niepowodzeniem. Limit zbyt niski, aby sfinansować komponent, pozostawia również zbyt mało gazu na dokończenie pozostałej pracy, co powoduje wycofanie całej transakcji.

Dlaczego płatność zawodzi, a mechanizm awaryjny przeżywa

Wynik zależy od łącznych efektów obu propozycji. EIP-8038 podnosi koszt gazu odczytu i zapisu stanu, co oznacza, że budżet wcześniej wystarczający na pracę komponentu może wyczerpać się szybciej. EIP-8037 oddziela koszt tworzenia nowego stanu od zwykłego gazu wykonawczego i podnosi ten koszt. Coindoo wcześniej opisało konsekwencje dla kosztów wdrażania nowych użytkowników na https://coindoo.com/ethereum-could-raise-the-cost-of-onboarding-new-users/.

Druga zmiana pozwala mechanizmowi awaryjnemu pozostać wykonalnym. Analiza ChainSecurity z 13 października, „Glamsterdam Gas”, wyjaśnia, że opłaty za tworzenie stanu są pobierane z oddzielnej puli, która jest przywracana w przypadku niepowodzenia wywołania. Napisano tam również, że opłaty stanowe zapłacone z regularnego gazu podczas nieudanego wywołania są zwracane wywołującemu. W rezultacie kontrakt może mieć po nieudanym wywołaniu więcej gazu niż według obecnych reguł.

Przykład obliczeniowy ChainSecurity dotyczy zapisu do świeżego slotu magazynu. Według obecnych reguł operacja kosztuje 22 100 gazu. Procedura obsługi awarii z około 15 000 gazu pozostałego wyczerpuje więc gaz, a transakcja zostaje wycofana. Według recenzowanej specyfikacji Glamsterdam ten sam zapis kosztuje 12 100 gazu wykonawczego, podczas gdy opłata stanowa 97 920 gazu jest pobierana z oddzielnej puli. To zostawia wystarczająco dużo gazu na zapis i krótkie kontynuowanie.

Zapis nie jest tańszy łącznie; droga część jest płacona z innej puli. Scenariusz skarbca wymaga obu efektów: wywołanie komponentu zawodzi wcześniej, ponieważ praca kosztuje więcej, a mechanizm awaryjny skarbca się kończy, ponieważ już nie wyczerpuje gazu. Kontrakt, który polegał na wyczerpaniu gazu, aby wymusić wycofanie, może więc osiągnąć inny stan.

ChainSecurity ogranicza ten wniosek do określonych wzorców wywołań. Zgodnie z podsumowaniem spotkania testowego z 16 listopada większość dotychczas zgłoszonych ustaleń wynika ze wzrostu kosztów, a nie z oddzielnej puli tworzenia stanu.

Gdy domyślny szacunek gazu wpada w lukę

Wyższa cena gazu na jednostkę nie zmienia tego zachowania, ponieważ cena nie dodaje jednostek gazu do wywołania wewnętrznego. Wyższy limit gazu może pomóc w przykładzie skarbca, ponieważ wystarczająco duże limity finansują komponent, ale dzieje się tak tylko wtedy, gdy oprogramowanie ustawiające limit wybierze wystarczająco wysoką wartość.

Drugi test w repozytorium bada, co się dzieje przy użyciu standardowego szacowania gazu. Modeluje on wypłatę OP Stack finalizowaną na Ethereum z rzeczywistymi kontraktami OptimismPortal2 i L1CrossDomainMessenger. Dostarczana wiadomość żąda stałych 375 000 gazu.

Na mainnecie finalizowanie z wynikiem eth_estimateGas równym 931 416 dostarczyło wiadomość. Według reguł Glamsterdam na Sepolii finalizowanie z szacunkiem 1 517 344 powiodło się na poziomie transakcji, ale przekaźnik zarejestrował dostawę jako nieudaną i środki nie zostały zaksięgowane. Podwojenie limitu gazu dostarczyło wiadomość.

Repozytorium przedstawia szacunek jako wartość, którą wysłałby portfel lub relayer, co oznacza, że użytkownik nie zrobiłby niczego nietypowego. Odzyskiwanie pozostaje możliwe, ponieważ przekaźnik pozwala każdemu powtórzyć nieudaną wiadomość, ale wymaga to trzeciej, ręcznej transakcji i kolejnej płatności za gaz.

Oba uruchomienia użyły różnych wersji przekaźnika: 2.11.1 na mainnecie i 2.13.0 na Sepolii. Porównanie nie izoluje efektu tej różnicy.

Dwa przeglądy gazu obok siebie

Wypłata ze skarbca — obecne reguły mainnetu

  • 30 000–106 000: cała wypłata zostaje wycofana
  • 108 000–898 000: komponent zostaje zapłacony

Wypłata ze skarbca — reguły Glamsterdam

  • 30 000–180 000: cała wypłata zostaje wycofana
  • 182 000–294 000: wypłata się powodzi, płatność jest pomijana
  • 296 000: transakcja zostaje wycofana
  • 298 000–898 000: komponent zostaje zapłacony

Finalizacja OP Stack — mainnet

  • 400 000–900 000: transakcja zostaje wycofana, wymagana ponowna próba
  • 925 000–10 000 000: wiadomość zostaje dostarczona

Finalizacja OP Stack — reguły Glamsterdam

  • 400 000–1 000 000: transakcja zostaje wycofana
  • 1 025 000–1 600 000: finalizacja się powodzi, ale dostawa jest rejestrowana jako nieudana
  • 1 625 000–10 000 000: wiadomość zostaje dostarczona

Wyniki Glamsterdam zostały zasymulowane na Sepolii. Uruchomienia OP Stack zostały przypięte do pojedynczego bloku L1.

Czego nie pokazuje potwierdzenie sukcesu

W obu testach potwierdzenie transakcji zgłasza sukces. Status potwierdzenia obejmuje tylko wywołanie zewnętrzne. Nie pokazuje, czy wywołanie przechwycone wewnątrz bloku try ani wiadomość przekazana przekaźnikowi mostu wykonały swoje zadanie.

Weryfikacja wymaga sprawdzenia odpowiednich dowodów: zmiany salda lub zdarzenia od komponentu w przypadku skarbca oraz, w przypadku wypłat OP Stack, czy przekaźnik wyemitował RelayedMessage czy FailedRelayedMessage.

Interfejs mostu, który oznacza wypłatę jako „zfinalizowaną” wyłącznie na podstawie potwierdzenia, może więc pokazać użytkownikowi zakończoną wypłatę, zanim jakiekolwiek środki dotrą.

Dotknięte kontrakty i możliwe poprawki

Na spotkaniu testowym 16 listopada Marius z Ethereum Foundation oszacował, że dotkniętych byłoby około 10 000–15 000 z mniej więcej 90 milionów kontraktów, zgodnie z automatycznie generowanym podsumowaniem spotkania. Podsumowanie nie wyjaśnia, jak obliczono tę liczbę. Podaje również osobne oszacowanie wartości zagrożonej na „kilkaset tysięcy dolarów”, bez wyjaśnienia, jak tę liczbę uzyskano.

Liczba kontraktów nie równa się liczbie aplikacji, a dotknięty kontrakt niekoniecznie oznacza zagrożenie dla środków.

Audytorzy przedstawili własne dane podczas spotkania. ChainSecurity zgłosiło 152 ustaleń, rosnących do 200 po połączeniu z wewnętrznym wyszukiwaniem Ethereum Foundation. Podsumowanie opisuje większość ustaleń jako łatwe do złagodzenia, choć niektóre wymagają aktualizacji lub ponownego wdrożenia kontraktów.

Dostępna poprawka zależy od tego, gdzie znajduje się nieaktualne założenie dotyczące gazu:

  • Portfele i dostawcy RPC mogą zmienić swoje metody szacowania gazu — to warstwa, której dotyczy wynik OP Stack.
  • Aplikacje z regulowanymi ustawieniami gazu mogą podnieść te wartości i ponownie je przetestować.
  • Kontrakty ulepszalne mogą wdrożyć nową implementację, zwykle po głosowaniu nad zarządzaniem.
  • Kontraktów niezmiennych nie można załatać. Ich opcje obejmują wspierane ponowienie, zewnętrzne obejście, przeniesienie użytkowników do kontraktu zastępczego lub zmianę samych reguł protokołu.

Ta ostatnia kategoria umieszcza problem również po stronie deweloperów rdzeni, nie tylko zespołów aplikacji. Coindoo wcześniej badało to pytanie o kompatybilność na https://coindoo.com/ethereums-next-upgrade-could-change-how-old-contracts-run/.

Podsumowanie spotkania testowego przydziela również prace następcze z dotkniętymi zespołami aplikacji, warstwami L2 i łańcuchami OP Stack. Obejmują one powtórki na testnecie mające na celu zidentyfikowanie jeszcze niewykrytych kontraktów.

Co spotkanie 19 listopada może rozstrzygnąć

Deweloperzy rdzeni przejrzą ustalenia na spotkaniu warstwy wykonawczej 19 listopada. Ethereum Foundation oświadcza, że żadna decyzja nie została z góry ustalona na to spotkanie, podczas gdy podsumowanie spotkania testowego wymienia jako punkt działania decyzję, czy kontynuować EIP-8037 i EIP-8038.

Opcje podniesione 16 listopada obejmowały kontynuowanie według planu, wycofanie propozycji, oczekiwanie na podwyższenie limitów rozmiaru kontraktów lub opóźnienie zmian. Deweloperzy wspierający obecny plan przywoływali mapę drogową post-kwantową. Jeden deweloper ostrzegł, że wycofanie propozycji uniemożliwiłoby wdrażanie dużych kontraktów.

Aktualizacja Foundation informuje, że kilka rewizji specyfikacji jest prototypowanych. Każda rewizja jest dokumentowana pod kątem problemów, które rozwiązuje, i innych niezmienników, które mogłaby złamać.

Fork testnetu Hoodi pozostaje wstrzymany do rozwiązania problemu. Opisane powyżej pasy gazu odnoszą się do przetestowanej wersji propozycji; każda rewizja specyfikacji zmieniłaby reguły, według których prowadzono te symulacje.