AktualnościKryptoBlockchain korporacyjny jest gotowy na drugą szansę

Blockchain korporacyjny jest gotowy na drugą szansę

Autor: Cointelegraph·

Najważniejsze informacje

  • •Pierwsza fala projektów blockchaina korporacyjnego z lat 2017–2023 upadła głównie dlatego, że blockchainy nie oferowały natywnej prywatności, co zmuszało firmy do wolnych i drogich obejść w modelu uprawnionym.
  • •Około 18 przedsięwzięć blockchaina korporacyjnego poniosło klęskę mimo renomowanych sponsorów, takich jak Deutsche Bank, HSBC i IBM, a przetrwałym firmom wróciły do konwencjonalnych modeli oprogramowania jako usługi.
  • •Koszty transakcji na Ethereum spadły z okresowych skoków do 30–50 dolarów w 2020 roku do mniej niż jednego centa dziś, przy przepustowości rosnącej do miliardów transakcji dziennie.
  • •Wolumen transakcji stablecoinów osiągnął w czerwcu niemal 1,8 biliona dolarów według analityki onchain Visy, zapewniając regulowaną płynność onchain dla handlu korporacyjnego.
  • •Wdrożenie smart kontraktów w Xbox firmy Microsoft skróciło dostęp do miesięcznych zestawień tantiem z 45 dni do czterech minut, przy obsłudze ponad 2 milionów transakcji dziennie.
Blockchain korporacyjny jest gotowy na drugą szansę

Opinia Paula Brody'ego, założyciela i dyrektora generalnego Nightfall Networks.

Pamiętacie Pets.com? Ten internetowy sprzedawca artykułów dla zwierząt pozyskał 110 milionów dolarów od Amazona i innych inwestorów, aby zbudować biznes, w którym ludzie zamawiali zabawki i karmę dla psów przez internet. Firma potem spekła i spłonęła, a wszyscy nauczyli się pozornie ważnej lekcji: nie da się rentownie dostarczać 50-funtowego worka karmy dla psów pod drzwi klienta.

Jak zapytał Ed Baum, przedsiębiorca z branży handlu internetowego, w pośmiertnej analizie z 2001 roku: „Czy plan biznesowy Pets.com zakładał wynalezienie teleporterów magicznie przenoszących worki karmy bez kosztów wysyłki?”

Cokolwiek robicie, proszę nie dzielcie się tym werdyktem z ludźmi z Chewy — mogą nie zdawać sobie sprawy, że ich model biznesowy nie działa. Chewy wykazała 12,6 miliarda dolarów sprzedaży i 223 miliony dolarów zysku netto w ostatnim roku obrotowym.

Prawdziwa lekcja z Pets.com nigdy nie polegała na tym, że wysyłka karmy dla psów to zły pomysł. Chodziło o to, że pomysł nadszedł przed logistyką, nawykami klientów i ekonomią jednostkową wymaganą, aby zadziałał. Tak jak było z zabawkami do gryzienia i karmą dla psów, tak może być z blockchainami korporacyjnymi. Łącznie branża kryptowalut prawdopodobnie spaliła tyle samo pieniędzy, realizując tę wizję w latach 2017–2023 — może nawet więcej. Ale dziesiątki firm, które ruszyły na blockchain korporacyjny, nie były obłąkane; były po prostu za wcześnie.

Dlaczego firmy potrzebują blockchaina korporacyjnego

Atrakcyjność rozwiązań opartych na blockchainie korporacyjnym nie jest trudna do zrozumienia, przynajmniej pozornie. Praktycznie wszystkie dzisiejsze systemy korporacyjne zawodzą na styku między firmami, a istnieją dwa tryby awarii. Tryb pierwszy — pierwotny tryb awarii — to informacje o współpracy, które są nieustannie rozsynchronizowane. W tym świecie firmowe systemy IT są wyspami, komunikującymi się asynchronicznie za pomocą wiadomości tekstowych i arkuszy kalkulacyjnych wysyłanych e-mailem. To tanie i łatwe w konfiguracji, pod warunkiem że nie przeszkadza wam ciągłe posiadanie nieco błędnych informacji.

Powiązane: Prywatność to brakujący składnik adopcji blockchaina w biznesie: EY exec

Tryb awarii drugi to kosztowna, działająca w czasie rzeczywistym integracja własnościowa. Potężni liderzy branży uprzejmie proszą kluczowych dostawców i partnerów o dołączenie do ich zamkniętych, ale stale aktywnych sieci. Takie integracje są bardzo drogie, ale działają dobrze — pozostawiając wszystkich z rodzajem biznesowej wersji syndromu sztokholmskiego, w której zaczynacie doceniać dokładność i wydajność cyfrowego duszenia, w którym się znajdujecie.

Blockchainy oferowały lepszą drogę naprzód: współdzielone informacje i logikę biznesową w otwartym ekosystemie, obiecując wszystkie zalety systemu własnościowego pod względem widoczności w czasie rzeczywistym i wydajności, bez uzależnienia od dostawcy.

Kiedyś około 2017 roku zaczęło to wyglądać jak bardzo oczywisty dobry pomysł. Inwestycje spływały, konsorcja startowały, komunikaty prasowe były pisane i publikowane — a potem praktycznie wszystko spekło i spłonęło. TradeLens, We.Trade, Contour, B3i, ASX Chess, Everledger: wszystkie przyszły i odeszły w ciągu zaledwie kilku lat.

Choć w szczegółach każdej z tych historii jest wiele niuansów, wszystkie mają w dużej mierze jedną wspólną cechę: musiały robić nienaturalne rzeczy, aby zrekompensować brak prywatności dostępnej natywnie w blockchainach.

Firmy potrzebują prywatności, nie przejrzystości

Żadna firma nie chce, aby konkurencja widziała w szczegółach, co robi. W większości przypadków oznaczało to zbudowanie prywatnego, uprawnionego łańcucha, a następnie robienie mu i w nim wielu rzeczy nieprzypominających blockchaina, aby spróbować utrzymać informacje w tajemnicy. Rezultaty były jednolicie wolne i drogie, i nie zyskały trakcji.

Trudno przecenić krwawą łaźnię firm i startupów, które próbowały i nie zdołały urzeczywistnić blockchaina korporacyjnego. Szybkie przeszukanie sieci i historii ujawniło 18 różnych przykładów, niektóre z nich dobrze znane. Wiele miało renomowanych sponsorów — od dużych banków, takich jak Deutsche Bank i HSBC, po firmy technologiczne, takie jak IBM. Rodowici rodzice i wielkie marki nic nie zmieniły — prywatność nie działała, a wyniki były ponure.

Nieliczni ocaleńcy „odchainowali się” — porzucając teatr blockchainowy i wracając do klasycznego modelu oprogramowania jako usługi (SaaS). Wiele firm, które testowały te uprawnione systemy korporacyjne jako użytkownicy, wyszło z tego doświadczenia z jasnym wnioskiem: próbowaliśmy blockchaina, nie działał.

To szkoda, ponieważ teraz wszystko jest inne.

Blockchainy dziś mają skalowalność, prywatność i płynność

Blockchainy mają skalę. W 2020 roku Ethereum obsługiwało 1 milion transakcji dziennie, a koszty transakcji okresowo skakały do 30–50 dolarów przy dużym popycie. Dziś większość transakcji kończy się za mniej niż jednego centa, a przepustowość rośnie w kierunku miliardów transakcji dziennie. Nikt już nie mówi o „trylemacie”. Ethereum jest zdecentralizowane i jest przeskalowane.

Powiązane: Aktualizacja Glamsterdam Ethereum startuje na testnecie Sepolia

Prywatność też wygląda teraz inaczej. Choć prywatność wciąż nie jest ustawieniem domyślnym, obecnie dostępna jest ogromna gama narzędzi i systemów prywatności — od pul prywatności po zero-knowledge roll-ups, systemy, które mogą udowodnić ważność transakcji bez ujawniania ich zawartości — oraz w pełni prywatne łańcuchy. Co więcej, Ethereum buduje zestaw narzędzi, które dodadzą podstawowe elementy prywatności na wielu poziomach sieci. Jak szybko te narzędzia przejdą z mapy drogowej do produkcji — przy aktualizacjach, takich jak Glamsterdam, już testowanych na testnecie Sepolia — będzie jednym z praktycznych sygnałów, czy luka prywatności, która zatopiła pierwszą falę, nadal się zamyka. Efekt: obecnie możliwe jest prowadzenie operacji biznesowych na dużą skalę z wysokim stopniem prywatności.

Na koniec jest jeszcze pieniądz — i wszystko przenosi się onchain. Regulatorzy na całym świecie pobłogosławili stablecoiny — tokeny blockchainowe powiązane z walutami fiat, takimi jak dolar amerykański — a efektem jest tsunami płynności, przy czym wolumen transakcji osiągnął w czerwcu niemal 1,8 biliona dolarów, według analityki onchain Visy.

Połączenie korzyści operacyjnych blockchainów z korzyściami finansowymi daje przedsiębiorstwom coś, czego wcześniej naprawdę nigdy nie miały: jeden ekosystem, w którym można nie tylko kupować, sprzedawać i przenosić aktywa, ale też za nie otrzymywać płatności.

Zwrot z inwestycji z każdego pojedynczego elementu tej równania jest duży, a w połączeniu mogą przynieść kolosalne przewagi. Partnerzy McKinsey odkryli nawet, że cyfrowe narzędzia łańcucha dostaw mogłyby umożliwić redukcję zapasów o 35–75% dzięki lepszemu planowaniu.

Bardziej konserwatywnie, z mojego doświadczenia w tej dziedzinie, samo przejście od istniejących kaskad arkuszy kalkulacyjnych i komunikatów EDI (elektronicznej wymiany danych) może pozwolić firmom prowadzić większość łańcuchów dostaw z około 20% mniejszymi zapasami przy tym samym poziomie obsługi. W większości branż jest to warte miliardów kapitału obrotowego. Wiele z tego potencjału pochodzi z wymiany przestarzałej infrastruktury: EDI, kilkudziesięcioletni standard komunikatów, wciąż obsługuje dziś dużą część światowych zamówień i faktur między firmami.

Od tego momentu jest jeszcze lepiej. Smart kontrakty skracają czas potrzebny na obsłużenie wielu reguł kontraktowych z dni do minut i o połowę obniżają koszty administracji. Microsoft zaczął przenosić swoją sieć gier wideo Xbox na smart kontrakty do obsługi tantiem i skrócił czas dostępu do miesięcznych zestawień tantiem z 45 dni do czterech minut — wszystko przy obsłudze ponad 2 milionów transakcji dziennie.

A gdy zapasy, kontrakty, zamówienia i faktury są onchain, można również celować bezpośrednio w kapitał obrotowy. Gdy można udowodnić, że zamówienie pochodzi od kupca najwyższej klasy, można uzyskać kredyt taniej. A gdy ma się pełny wgląd w stan zapasów i status dostaw, można faktorować należności natychmiast i efektywnie.

Możliwości i zwroty są duże. Przypadki użycia są oczywiste. Czas spróbować ponownie — i to, czy nowe wdrożenia oprą się na narzędziach prywatności sieci publicznych, a nie na uprawnionych obejściach pierwszej fali, pokaże, czy lekcja z Pets.com w końcu została zapamiętana.

Magazyn: Co zwycięstwo demokratów w wyborach śródokresowych w USA oznacza dla ustawy CLARITY Act

O autorze: Paul Brody jest założycielem i dyrektorem generalnym Nightfall Networks, firmy technologicznej zajmującej się blockchainem, skupionej na budowaniu solidnych systemów prywatności dla użytkowników korporacyjnych. Były Global Blockchain Leader w EY oraz były przewodniczący Enterprise Ethereum Alliance.

Źródło: Cointelegraph