Europa naciska na przeniesienie finansów na łańcuch bloków, ale jest równie zdeterminowana, aby euro pozostało w centrum systemu. Europejski Bank Centralny (EBC) pracuje nad zbudowaniem pomostu między blockchainem, tokenizacją i finansami tradycyjnymi w ramach projektów takich jak Pontes — a ten wysiłek rodzi proste, lecz istotne pytanie: jakie pieniądze faktycznie będą używane, gdy aktywność finansowa przeniesie się na łańcuch?

Tokenizacja stopniowo staje się coraz większą częścią finansów tradycyjnych, a banki centralne wraz z największymi instytucjami finansowymi od kilku lat eksperymentują z tokenizowanymi obligacjami i rozliczeniami on-chain. W miarę jak ta zmiana się utrwala, Europa coraz mocniej koncentruje się na praktycznej kwestii dotyczącej formy pieniądza, która ma to wszystko obsługiwać.

Ideą stojąca za Pontes nie jest skomplikowana na pierwszy rzut oka. Na przykład europejska obligacja skarbowa mogłaby być przedmiotem obrotu na blockchainie zamiast przechodzić przez dzisiejszą tradycyjną infrastrukturę finansową. Poizacji transakcja mogłaby zostać rozliczona szybciej, potencjalnie z mniejszą liczbą dokumentów i pośredników.

Ostatecznie jednak ktoś nadal musi zapłacić za tę obligację — i właśnie tutaj sprawa staje się ciekawsza.

We współczesnym rynku krypto stablecoiny często pełnią rolę cyfrowej gotówki. Ktoś kupujący aktyw on-chain najprawdopodobniej rozliczy transakcję w USDT lub USDC. Stanowi to problem dla europejskich ambicji: prawie wszystkie główne stablecoiny są powiązane z dolarem. Według szacunków EBC stablecoiny denominowane w dolarze stanowią około 99% globalnej podaży stablecoinów. Europa ma już własny zbiór zasad dotyczących aktywów krypto — rozporządzenie w sprawie rynków kryptoaktywów (MiCA), które nakłada obowiązki na emitentów stablecoinów — ale dominacja dolara w rozliczeniach on-chain pozostaje dzisiejszym punktem wyjścia.

Oznacza to, że Europa mogłaby spędzić lata na budowie nowoczesnego systemu finansowego w oparciu o technologię blockchain, aby następnie odkryć, że pieniądzem przepływającym przez ten system wciąż są głównie cyfrowe dolary — scenariusz, który z europejskiej perspektywy jest daleki od ideału, dotykając kwestii suwerenności monetarnej, a także udziału w rynku.

Dlatego projekt taki jak Pontes nie dotyczy wyłącznie przyspieszenia rozliczeń na blockchainie. Daje on również bankom możliwość rozliczania tokenizowanych transakcji w euro banku centralnego. Inicjatywa ta współistnieje z wieloletnimi pracami EBC nad potencjalnym cyfrowym euro, będąc częścią szerszego wysiłku na rzecz utrzymania euro banku centralnego jako użytecznego środka płatniczego w miarę zmiany nawyków płatniczych i infrastruktury rynkowej. Mówiąc prościej, Europa chce mieć pewność, że jeśli finanse tradycyjne przeniosą się na blockchainy, euro nie zostanie w tyle.

Nie oznacza to, że stablecoiny znikną. Nadal mogą odgrywać pewną rolę. Otwarte pytanie brzmi, co znajdzie się pod spodem jako ostateczna forma pieniądza, któremu ludzie ufają.

Europejskie obligacje, fundusze i zabezpieczenia mogłyby trafić na blockchainy bez konieczności rozliczania transakcji w Bitcoinie, Etherze czy nawet USDC. To rozróżnienie podkreśla istotną kwestię: adopcja blockchainu i adopcja kryptowalut to niekoniecznie to samo.

Sposób, w jaki inicjatywy takie jak Pontes przejdą od projektu do rzeczywistych rozliczeń, będzie praktycznym wskaźnikiem tempa rozwoju tokenizowanychynków europejskich, pozostających zakotwiczonych w euro banku centralnego. Jeśli finanse tradycyjne przyjmą technologię stojącą za kryptowalutami, zachowując przy tym znajomy system monetarny pod spodem, kolejne kluczowe pytanie nie będzie dotyczyć tego, czy finanse przeniosą się na łańcuch. Będzie dotyczyć tego, jaki pieniądz ostatecznie będzie przez niego przepływał.

Źródło: ForexLive