Ofiary exploitu z 1 kwietnia, w wyniku którego z Drift Foundation skradziono około 295,4 mln USD — po ponownym uruchomieniu jako Velocity — sprzeciwiają się stawce spłaty powiązanej z tokenem odzyskiwania DFX, która obecnie wynosi około jednego centa za każdego utraconego dolara.

Okno składania roszczeń i realizacji wypłat, potwierdzone w komunikacie z 1 października oraz ogłoszone przez projekt na X, zapewnia pierwszy działający portal dla dziesiątek tysięcy użytkowników Drift dotkniętych atakiem, ponad pięć miesięcy po tym, jak sprawa trafiła na pierwsze strony gazet.

Dlaczego 100 USDT utracone w exploicie Drift jest obecnie warte około 1 USDT

Mechanizm stojący za tokenem odzyskiwania DFX przelicza każdy zweryfikowany utracony dolar na jeden token DFX — standardowy token SPL w sieci Solana, który posiadacze mogą zachować, wykupić lub sprzedać na Raydium albo innych rynkach wtórnych.

Wartość tokena w USDT nie jest stała. Zgodnie z przewodnikiem Drift Foundation dotyczącym roszczeń, wartość w USDT oblicza się poprzez podzielenie salda Recovery Pool przez liczbę pozostających w obrocie tokenów DFX.

W chwili uruchomienia DFX był wart około 0.0104 USDT. Użytkownik, który w kwietniu stracił 100 USDT, posiada więc obecnie 100 DFX, które może wymienić na około 1.04 USDT po bieżącym kursie. Wartość ta wynika z faktu, że Recovery Pool posiada około 3,11 mln USDT przy stałej podaży wynoszącej 299,500,810.998 DFX.

Spekulacyjny handel DFX szybko się rozgrzał — w ciągu 24 godzin token zyskał około 210% i osiągnął poziom około 0,03 USD. Płynność pozostaje jednak niska i wynosi około 200 000 USD, co również wskazuje na zmienność. Cena rynkowa znajduje się znacznie powyżej wartości około 0.0104 USDT za token wynikającej z bieżących obliczeń puli, przez co posiadacze mają dwa różne punkty odniesienia dla tego samego roszczenia: portal wykupu i rynek wtórny.

Cryptopolitan informował w maju o frustracji użytkowników Drift i zarzutach dotyczących niesprawiedliwości, gdy ramy odzyskiwania środków interpretowano jako zmuszające osoby dokonujące wcześniejszego wykupu do rezygnacji z pozostałych roszczeń. Jeden z uczestników forum zarządzania Drift określił powiązane głosowanie nad Insurance Fund jako „w praktyce próbę prania pieniędzy”.

Czy stawka wykupu DFX wzrośnie?

Pula utworzona w celu spłaty ofiar exploitu Drift Protocol została zaprojektowana tak, aby wyłącznie rosnąć; stawka wykupu nigdy nie spada. Środki trafiają do niej raz dziennie o 00:00 UTC z przychodów netto protokołu Velocity, według progów:

• 60% z pierwszych 30 000 USDT dziennych przychodów
• 70% do kwoty 100 000 USDT
• 90% od nadwyżki ponad tę kwotę, aż wpłaty osiągną pełną zweryfikowaną wartość strat

Nieodebrane tokeny DFX w momencie zamknięcia okna o 00:00 UTC 1 stycznia 2028 roku zostaną spalone. Zasada spalania wpływa bezpośrednio na sam wzór wyceny: skoro wartość w USDT definiuje się jako saldo puli podzielone przez liczbę pozostających tokenów, każde spalanie zmniejsza mianownik, podczas gdy codzienne wpłaty zwiększają licznik — są to dwa opublikowane czynniki, które posiadacze mogą obserwować, śledząc stawkę w całym okresie.

Tether zadeklarował przekazanie do 127,5 mln USDT, a inni partnerzy strategiczni zobowiązali się przekazać do 20 mln USDT. Zobowiązania te mają określone limity i będą realizowane etapami, zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem. Nawet przy pełnym wykorzystaniu limitów deklaracje wyniosłyby łącznie około 147,5 mln USDT — mniej więcej połowę zweryfikowanych strat w wysokości 295,4 mln USD — dlatego zgodnie z opublikowaną strukturą pozostała kwota ma pochodzić z udziału w dziennych przychodach oraz czwartego źródła finansowania.

Wszelkie dodatkowe środki odzyskane ze skradzionej kwoty stanowią czwarte źródło finansowania, choć jest ono mniej przewidywalne.

Według aktualizacji Drift z 30 września zamrożono 9,2 mln USD ze skradzionych środków po tym, jak atakujący przekierował je w sierpniu przez Tornado Cash. Trzy z czterech portfeli Ethereum nadal przechowują 107,165 ETH ze skradzionych aktywów i od miesięcy nie odnotowały żadnych transferów. Ewentualne odzyskanie tych aktywów zasiliłoby mechanizm odzyskiwania za pośrednictwem tego czwartego źródła, najmniej przewidywalnego z czterech elementów.