Wojna z Iranem napędza globalny kryzys paliwowy, a olej napędowy przekracza 200 dolarów za baryłkę
Najważniejsze informacje
- •Olej napędowy jest notowany powyżej 200 dolarów za baryłkę w Stanach Zjednoczonych i Europie wobec trwałych zakłóceń w Cieśninie Ormuz, którą przepływa około jedna piąta światowej ropy, a która wcześniej obsługiwała około 900 000 baryłek dziennie bliskowschodniego eksportu oleju napędowego.
- •Średnia krajowa cena oleju napędowego w USA wzrosła do 6,06–6,31 dolara za galon do połowy września 2026 roku, czyli o 55–78% względem poziomów sprzed wojny wynoszących około 3,52–3,75 dolara za galon.
- •Spready rafineryjne oleju napędowego po raz pierwszy w historii przekroczyły 100 dolarów za baryłkę, znacznie powyżej szczytu około 60 dolarów z pierwszych miesięcy wojny rosyjsko-ukraińskiej w 2022 roku.
- •Amerykańskie gospodarstwaowe i firmy wydały od początku konfliktu szacunkowo o 100,9 miliarda dolarów więcej na benzynę i olej napędowy, przy czym sam olej napędowy stanowi około 46 miliardów dolarów tej kwoty.
- •Niedobór wynika z dwóch jednoczesnych szoków podażowych—strat bliskowschodniego oleju napędowego średnio około 770 000 baryłek dziennie oraz rosyjskich restrykcji eksportowych dodających około 350 000 baryłek dziennie—a globalne zapasy destylatów mają pozostać krytycznie niskie jeszcze długo w 2027 roku.
Olej napędowy jest obecnie notowany powyżej 200 dolarów za baryłkę zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie, ponieważ wojna z Iranem nadal zakłóca globalne przepływy paliw. Cieśnina Ormuz, wąski szlak morski między Iranem a Omanem, którym przepływa około jedna piąta światowej podaży ropy naftowej, pozostaje pod trwałym zakłóceniem od wybuchu konfliktu pod koniec lutego 2026 roku. Przed wojną Bliski Wschód eksportował tą drogą około 900 000 baryłek oleju napędowego dziennie.
Stawka wykracza daleko poza ceny na stacjach paliw. Olej napędowy to paliwo napędzające gospodarkę realną—zasila ciężarówki, kolej towarową, statki oraz sprzęt rolniczy i budowlany, który przewozi towary od producentów do półek sklepowych—co czyni go bezpośrednim kosztem żywności i niemal każdego wysyłanego produktu.
Liczby stojące za bólem
Dołowy września 2026 roku średnia krajowa cena oleju napędowego w USA wzrosła do 6,06–6,31 dolara za galon, co oznacza wzrost o 55–78% względem poziomów sprzed wojny, wynoszących około 3,52–3,75 dolara za galon.
Spready rafineryjne oleju napędowego—marża między cenami ropy naftowej i rafinowanego oleju napędowego oraz standardowy wskaźnik niedoboru gotowego paliwa względem ropy—po raz pierwszy w historii przekroczyły 100 dolarów za baryłkę. Dla porównania, w pierwszych miesiącach wojny rosyjsko-ukraińskiej w 2022 roku spready sięgały chwilowo 60 dolarów za baryłkę.
Łączne obciążenie finansowe amerykańskich konsumentów było poważne. Od rozpoczęcia konfliktu amerykańskie gospodarstwa domowe i firmy wydały szacunkowo o 100,9 miliarda dolarów więcej na benzynę i olej napędowy niż wydałyby po cenach sprzed wojny, przy czym sam olej napędowy stanowi około 46 miliardów dolarów tej kwoty.
Kryzys podażowy na dwóch frontach
Niedobór odzwierciedla dwa jednoczesne szoki podażowe. Od marca do sierpnia 2026 roku straty w podażi bliskowschodniego oleju napędowego wynosiły średnio około 770 000 baryłek dziennie. W tym samym okresie niedobór wynikający z rosyjskich restrykcji osiągał średnio około 350 000 baryłek dziennie.
Przewiduje się, że globalne zapasy destylatów—kategorii paliw obejmującej olej napędowy oraz olej opałowy—pozostaną krytycznie niskie przez długi czas w 2027 roku. Przy tak małym buforze w systemie kluczowymi danymi do obserwowania, gdy półkula północna zbliża się do zimowego sezonu grzewczego, są ruch tankowców przez Cieśninę Ormuz, trajektoria rosyjskich restrykcji eksportowych oraz miesięczne odczyty zapasów destylatów.
