Droga do gabinetu na szczycie nie zawsze zaczyna się od dyplomu elitarnej uczelni ani prestiżowych staży. W przypadku Jake’a Leacha, dyrektora generalnego producenta sprzętu medycznego Dexcom, zaczęła się od pracy za 10 dolarów za godzinę, polegającej na myciu sprzętu laboratoryjnego.

W latach 90. Leach był nastolatkiem w Kalifornii, który próbował zaoszczędzić wystarczająco dużo pieniędzy, by opłacić sobie studia w college’u społecznościowym. Jego dziewczyna ze szkoły średniej właśnie zakończyła letni staż w MiniMed, firmie produkującej pompy insulinowe, i przed powrotem na studia zaproponowała mu przejęcie jej pracy. Mycie sprzętu laboratoryjnego, takiego jak zlewki i kolby, nie było szczególnie atrakcyjną pracą, ale stało się początkiem kariery poświęconej leczeniu cukrzycy.

Prawie trzy dekady później Leach zarządza firmą Dexcom, wartą około 30 miliardów dolarów, która rozwija nieinwazyjne systemy monitorowania glikemii – technologię znaną powszechnie jako ciągłe monitorowanie glikemii, czyli CGM. Jak powiedział Fortune, nigdy nie miał wielkich planów na zostanie menedżerem w sektorze ochrony zdrowia, a jego awans w hierarchii zawodowej sprowadza się do jednego prostego przepisu. „Wszystko sprowadza się do ciężkiej pracy” – powiedział Leach. „Nie ma drogi na skróty”.

Wczesne lekcje zarabiania

Leach dorastał w dolinie San Fernando w Kalifornii, gdzie jego ojciec pracował jako ogrodnik w szkole katolickiej, a matka później została asystentką nauczyciela. Pieniądze były skromne, ale wcześnie nauczył się, że jeśli czegoś chciał, musiał znaleźć sposób, żeby sobie na to zarobić.

Na przykład w szkole podstawowej bardzo chciał mieć rower za 350 dolarów – wówczas to dla jego rodziny kosztowny zakup. Gdy dowiedział się o systemie zakupów na raty z odroczonym odbiorem, postanowił, że sam na niego odłoży pieniądze. „Przy dochodach mojej rodziny nie przystało mi mieć taki rower, ale bardzo go chciałem” – powiedział Leach. Latem mył samochody po 2 dolary za sztukę, powoli odkładając pieniądze, aż mógł sobie na niego pozwolić.

To doświadczenie nauczyło go lekcji, która towarzyszyła mu przez całą karierę. „Ciężka pracy daje ci to, czego chcesz, i wiesz, że nie zawsze się uda, ale możesz to kontrolować – możesz kontrolować ten wynik” – powiedział Leach.

Rozwinął też wczesną fascynację tym, jak działają rzeczy, częściowo dzięki dziadkowi ze strony matki. Złota rączka, która potrafiła zająć się wszystkim od hydrauliki po elektrykę, często zabierał Leacha do prac przy domowych projektach. W wieku 10 lat Leach uczył się, jak działają włączniki światła, jak je podłączać i jak działają skrzynki elektryczne. Te popołudnia rozbudziły zainteresowanie systemami elektrycznymi, które później rozszerzyło się na eksperymenty ze starymi magnetowidami i budowę rakiet własnej produkcji.

Dziadek nadał też osobisty wymiar przyszłej karierze Leacha w technologii diabetologicznej. Po nagłym pęknięciu pęcherzyka żółciowego dziadka rodzina dowiedziała się, że ten stan nagły był związany z jego cukrzycą, i do końca życia przyjmował insulinę. Leach nie wiedział jeszcze wtedy, że te doświadczenia ukształtują zarówno jego inżynierskie zainteresowania, jak i przyszłą karierę.

Leach uczęszczał ostatecznie na zajęcia w Glendale Community College, po czym przeniósł się na UCLA, gdzie studiował inżynierię elektryczną i biomedyczną oraz został pierwszą osobą w swojej rodzinie z czteroletnim wykształceniem wyższym.

Praca za 10 dolarów za godzinę, polegająca na myciu zlewek i kolb w MiniMed, ostatecznie zamieniła się w pełnoetatowe stanowisko. Leach spędził siedem lat w tej firmie, przejętej przez Medtronic w 2001 roku. W 2004 roku otrzymał propozycję dołączenia do liczącego 30 osób startupu o nazwie Dexcom, który chciał rzucać wyzwanie ugruntowanej branży technologii diabetologicznej – sektorowi, który po przejęciu przez Medtronic obejmował także jego byłego pracodawcę. Ta okazja oferowała coś innego: szansę pomocy w budowie firmy od podstaw – oraz podwojenie pensji z 45 000 do 95 000 dolarów.

Dyrektor generalny, który nigdy nie prosił o awans

Ponad dwie dekady po dołączeniu do Dexcom 48-letni Leach obserwował, jak firma rośnie w giganta sektora opieki zdrowotnej. Dexcom zadebiutował na giełdzie w 2005 roku, a do 2025 roku generował 4,6 miliarda dolarów rocznych przychodów, obsługiwał około 3,5 miliona użytkowników na świecie i zatrudniał około 11 000 pracowników na pełen etat.

Firma skorzystała na zmieniającym się krajobrazie leczenia cukrzycy, w tym na rosnącej popularności leków GLP-1, stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, które pomogły zwrócić większą uwagę na monitorowanie glikemii. Samo monitorowanie glikemii uległo transformacji w trakcie rozwoju Dexcom: ciągłe monitory glikemii śledzą poziom cukru we krwi przez cały dzień, stanowiąc alternatywę dla ręcznych testów z nakłuciem palca, które przez długi czas definiowały opiekę nad diabetykami. To, jak technologia monitorowania i leczenie lekami GLP-1 będą się dalej krzyżować, to jedna z dynamik kształtujących rynek, na którym konkuruje Dexcom.

W styczniu Leach stanął na szczycie organizacji jako prezes i dyrektor generalny, obejmując firmę, która liczyła zaledwie 30 pracowników, gdy przekraczał jej progi w 2004 roku. Jego wynagrodzenie obejmuje obecnie roczną pensję podstawową w wysokości 1,15 miliona dolarów – co daleko odbiega od 10 dolarów za godzinę, które zarabiał, gdy pierwszy raz zetknął się z branżą.

Jego awans nie był efektem misternego planu kariery. Leach, który został dyrektorem technicznym Dexcom w 2018 roku i dyrektorem operacyjnym w 2022 roku, powiedział, że rzadko myślał o tym, jakie stanowisko chciałby objąć następnie. „Zawsze chodziło o to: robić naprawdę dobrą robotę, rozwiązywać duże problemy, wychowywać liderów, uczyć ludzi [i] uczyć się od innych” – powiedział.

W ciągu 22 lat kariery w Dexcom Leach ani razu nie poprosił o awans. Zamiast tego skupiał się na udowadnianiu swojej wartości na zajmowanych stanowiskach, pozwalając, by praca mówiła sama za siebie. Przybrał też nawyk zgłaszania się na ochotnika do mniej atrakcyjnych zadań, których jego koledzy z zespołu szczególnie nie chcieli podejmować.

„Wielokrotnie skupiamy się na naszej własnej pracy i tym, co chcemy osiągnąć, a czasami naprawdę pomaga cofnąć się o krok i zapytać, co jest dobre dla firmy, a niekoniecznie to, co dobre dla mnie lub dla działu, którym kieruję” – powiedział Leach.

Dla młodych pracowników, którzy chcą się wyróżnić we wczesnym etapie kariery, gotowość do patrzenia poza swoje bezpośrednie obowiązki może być dużą przewagą – dodał.

„To jak wyjście poza swój tor płynięcia” – powiedział Leach. „Każdy ma w pewnym sensie swój funkcjonalny tor. Trzeba z niego wyjść, i myślę, że wtedy staje się się bardziej wartościowym liderem dla organizacji”.

Ta historia pierwotnie ukazała się na łamach Fortune.com.