AktualnościMakroAlan Dershowitz nazywa odnowione śledztwo w sprawie plików Epsteina „makkartyzmem”

Alan Dershowitz nazywa odnowione śledztwo w sprawie plików Epsteina „makkartyzmem”

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Przegrana republikanów w wyborach śródokresowych w 2026 roku sprawia, że ponowne zainteresowanie długo zredagowanymi aktami Jeffreya Epsteina jest niemal pewne.
  • •Alan Dershowitz, najwcześniejszy obrońca Epsteina, określa badanie postaci związanych z Epsteinem jako „makkartyzm” i mówi, że nie wstydzi się swojej pracy dla Epsteina.
  • •W wywiadzie dla AlterNet Dershowitz twierdził, że wiele kobiet podających się za ofiary Epsteina nigdy go nie spotkało i że wiele z nich kłamie, nie podając nazwisk ani dowodów.
  • •Dershowitz oświadczył, że oskarżycielki Epsteina nie przeszły żadnych ustaleń wiarygodności, mimo że federalna ława przysięgłych w 2021 roku skazała Ghislaine Maxwell po wysłuchaniu zeznań czterech kobiet.
  • •Dershowitz zaoferował zeznawanie pod przysięgą przed Kongresem na temat swojej historii z Epsteinem i argumentuje, że dorosłe oskarżycielki w sprawach o niewłaściwe zachowania seksualne powinny być publicznie nazwane.
Alan Dershowitz nazywa odnowione śledztwo w sprawie plików Epsteina „makkartyzmem”

Po tym, jak republikanie prezydenta Donalda Trumpa przegrali wybory śródokresowe w 2026 roku, długo zredagowane akta związane ze zmarłym przestępcą seksualnym Jeffreyem Epsteinem niemal na pewno ponownie przyciągną uwagę. Ofiary Epsteina nazywają tę perspektywę sprawiedliwością. Adwokat Alan Dershowitz określa ją jako „makkartyzm” — nawiązanie do senatora z lat 50., którego niepotwierdzone oskarżenia o infiltrację komunistyczną nadały temu pojęciu trwały wydźwięk.

Aby było jasne, Dershowitz nie jest bezstronnym obserwatorem. Oprócz obrony Epsteina w jego najwcześniejszych sprawach karnych Dershowitz sam został oskarżony o niewłaściwe zachowania seksualne przez Virginiię Giuffre, jedną z ofiar Epsteina; Giuffre później wycofała swoje oskarżenie. Dershowitza można więc trafnie opisać zarówno jako byłego prawnika Epsteina, jak i byłego oskarżonego stojącego obok niego.

Między tą historią a faktem, że Dershowitz popiera Trumpa — którego reprezentował podczas pierwszego procesu impeachmentu i który również został oskarżony o przestępstwa przez ofiary Epsteina, czemu podobnie zaprzecza — można się spodziewać, że były profesor Harvardu będzie miał niepochlebne zdanie o antyepsteinowskiej furii.

Rozmawiając z Dershowitzem dla AlterNet, poruszyłam nie tylko jego przeszłość z Epsteinem, ale także jego poglądy na pozornie nielegalne próby uciszania krytyków przez Trumpa; ta rozmowa jest kontynuacją wcześniej opublikowanej części naszego wywiadu. Fragment o Epsteinie pozostał jednak we mnie, ponieważ te pytania padły na końcu naszej rozmowy i nie miałam czasu na doprecyzowanie kilku twierdzeń Dershowitza. Na przykład powiedział on, że „wiele, wiele, wiele” kobiet podających się za ofiary Epsteina nigdy nie spotkało sprawcy, że niektóre z nich same wyrządziły krzywdę innym oraz że „wiele z nich kłamie”. Nie podał nazwisk ani dowodów na te twierdzenia, nawet po tym, jak zadawałam dodatkowe pytania po poniższym wywiadzie. (Zamiast tego odesłał mnie do artykułu z New York Times, który "opisuje sutenerów i zgodnych dorosłych masażystek"). Powiedział mi jednak, że zaoferował zeznawanie przed Kongresem na temat swojej historii z Epsteinem — krok, który wpisałby jego relację do protokołu pod przysięgą.

W pewnym momencie Dershowitz powiedział mi nawet, że — jak daleko wie — żadna z oskarżycielek nie została poddana „ustaleniom prawdomówności” — mimo że federalna ława przysięgłych w 2021 roku wysłuchała zeznań czterech kobiet i skazała współpracownicę Epsteina Ghislaine Maxwell za straszliwe przestępstwa na podstawie wiarygodności tych ofiar. Ta rozbieżność między oceną ławy przysięgłych a totalnym zdyskredytowaniem przez Dershowitza oddaje, co jest na szali w odnowionych badaniach: wiarygodność ofiar Epsteina, już raz oceniona przez federalną ławę przysięgłych, zostanie ponownie kwestionowana publicznie.

Krótko mówiąc, Dershowitz przypomina mi słowo senatora Daniela Patricka Moynihana (D-NY), który słynnie powiedział: „Każdy ma prawo do własnej opinii, ale nie do własnych faktów”. Dershowitz ma prawo do swoich opinii, nawet takich, z którymi zdecydowanie się nie zgadzam, jak jego pogląd, że każda dorosła kobieta oskarżająca mężczyznę o niewłaściwe zachowania seksualne powinna zostać publicznie nazwana. Ale twierdzeń podważających wiarygodność ofiar Epsteina nie należy pozostawiać bez kontroli — nawet jeśli powiedzenie całej prawdy o Epsteinie jest politycznie niewygodne dla Trumpa i Dershowitza.

Poniższy wywiad został lekko zredagowany dla jasności, kontekstu i długości.

Dershowitz o Trumpie

Rozsa: Trump próbował doprowadzić do zdjęcia Jimmy'ego Kimmela z anteny za żarty, które uznał za niesmaczne. Jak się z tym czujesz? Czy uważasz to za naruszenie [wolności słowa]?

Dershowitz: Nie, on ma prawo próbować wpływać na to, co idzie w eter. I, wiesz, media mają prawo decydować, co idzie w eter. Jeśli używa presji rządu, by zdejmować ludzi z anteny, to jedna sprawa. Ale, wiesz, wyglądasz na honorowego człowieka, ale gdyby to nie był Jimmy Kimmel, gdyby to był jakiś południowy segregacjonista z Ku Klux Klanu, bardzo zabawny, i liberałowie próbowaliby zdjąć go z anteny, nie wiem, po której stronie byś był. Ja wiem, po której stronie bym był, ale nie wiem, po której stronie byś był. Więc ile w tym jest tego, że nie zgadzasz się ze wszystkim, co robi Trump, a ile czystej, neutralnej, niezwiązanej z treścią wolności słowa — zostawiam to tobie.

Rozsa: Cóż, mogę odpowiedzieć bardzo konkretnym przykładem. Uważałam, że Dave Chappelle wygłosił bardzo antysemicki monolog w Saturday Night Live kilka lat temu. Miał jakąś uwagę o tym, że kiedy widzisz grupę Włochów razem, to mafia, a kiedy widzisz grupę czarnych ludzi razem, to gang. Ale kiedy widzisz grupę Żydów, masz nazwać to zbiegiem okoliczności. Uważałam ten żart za skrajnie obraźliwy. Nie uważałam go za zabawny i uważałam go za nienawistny. Ale gdyby ktoś powiedział, że powinien zostać zdjęty z anteny albo że NBC powinno zostać ukarane grzywną za ten żart, zdecydowanie bym się nie zgodziła. Chociaż jestem Żydówką i uznałam treść jego wypowiedzi za obraźliwą, parafrazując Evelyn Beatrice Hall, broniłabym do śmierci jego prawa, by to powiedzieć.

Dershowitz: To był Wolter, myślę, który to powiedział, ale —

Rozsa: Nie, to była Hall parafrazująca Woltera.

Dershowitz: Parafrazując Woltera, ale Wolter był sednem Woltera. Wiesz, nie broniłbym do śmierci prawa, wiesz, Hitlera do wygłaszania przemówień w Norymberdze. Jestem względnie absolutystą co do Pierwszej Poprawki, ale rozumiem też, że mowa może prowadzić do przemocy i być niebezpieczna. Nigdy nie zakazałbym komików żadnego rodzaju. Nie znalazłem tego, co właśnie powiedziałaś, Chappelle, zabawnym. Ale nie zakazałbym tego. Ale nie przekonałeś mnie, że jesteś absolutnie neutralny w kwestiach tego rodzaju. A powodem, dla którego tego nie zrobiłeś, są twoje poglądy na różne muzea, które były polityczne i polemiczne, i nikt nie sprzeciwiał się im, dopóki ludzie nie próbowali na to narzekać. Więc myślę, że jeśli masz być obrońcą wolności słowa neutralnym wobec treści, musisz stosować te same standardy.

Musisz przejść to, co nazywam testem buta na drugiej nodze, a zbyt wiele osób po lewej stronie tego nie robi.

Rozsa: Powiedziałabym, że częścią powodu, dlaczego — przynajmniej jeśli chodzi o Smithsonian i czyszczenie instytucji z „woke” — czuję tak, jak czuję, jest to, że nie wierzę, iż są to kwestie opinii. Niewolnictwo było integralną częścią powstania Stanów Zjednoczonych. Mówienie tego, jak uważam, nie jest kwestią domysłu ani —

Dershowitz: Więc zakazałabyś, prawdopodobnie wtrąciła do więzienia, historyka, który powiedziałby: „Spójrzcie, niewolnictwo było też…” Oczywiście nie w to wierzę, ale gdyby historyk powiedział, że niewolnictwo było istotne zarówno dla plusów, jak i minusów w Stanach Zjednoczonych, że pomogło budować —

Rozsa: Nigdy nie wtrąciłabym kogoś do więzienia za powiedzenie tego ani za jakąkolwiek opinię, którą uważam za obraźliwą.

Dershowitz: Cóż, ale właśnie powiedziałaś, że uważasz to za fakt i nikt nie powinien móc zaprzeczyć faktowi, że —

Rozsa: Nie, powiedziałam, że rząd nie powinien móc cenzurować ludzi, którzy wyrażają ten fakt.

Dershowitz: Oczywiście, że nie. Rząd nie powinien —

Rozsa: Ale tym właśnie zajmuje się Trump w Smithsonian i tych innych muzeach.

Dershowitz: Nie sądzę. Nie sądzę. On mówi, że nie można otrzymać funduszy rządowych, jeśli przedstawia się punkt widzenia, polityczny punkt widzenia. I nawet jeśli polityczny punkt widzenia jest słuszny albo popularny, nie do tego służą muzea. Miałem wielki spór z muzeum kilka lat temu w Nowym Jorku, kiedy zrobiło wystawę o Gertrudzie Stein, i nie opisało faktu, że Gertruda Stein była nazistką, że jej najlepsza przyjaciółka była szefową gestapo, że oddała Żydów w ręce gestapo, że napisała artykuł nominujący Hitlera do Pokojowej Nagrody Nobla oraz wstęp do książki Pétaina o nazizmie. Po prostu uważałem, że muzeum nie powinno tego robić. I protestowałem, i doprowadziłem do tego, że muzeum sprzedało w swojej księgarni książkę, która przedstawiała prawdę o Gertrudzie Stein, tak żeby ludzie zwiedzający wystawę mogli widzieć obie strony wszystkiego.

Nie zakazałbym wystawy, ale użyłbym całej swojej siły, żeby ludzie ją zbojkotowali, chyba że przedstawiliby pełniejszy obraz nazistki Gertrudy Stein.

[Uwaga redaktora: Wbrew twierdzeniom Dershowitza przyjaciółka Stein Bernard Faÿ był urzędnikiem Vichy, a nie szefem gestapo.]

Rozsa: Właściwie zgadzam się z tym, jak rozwiązałeś tę sytuację, i wiesz, że gdybym się nie zgadzała, powiedziałabym ci, ale całkowicie zgadzam się z twoim podejściem. Moja uwaga jest jednak taka — i tu się z tobą nie zgadzam — że uważam, iż Trump cenzuruje poglądy na historię odchodzące od linii Partii Republikańskiej.

Dershowitz: Pozwól, że zadam ci pytanie. Czy uważasz, że cokolwiek ze strony lewicowych postępowych „woke” zostało faktycznie stłumione bądź ocenzurowane w Stanach Zjednoczonych dzisiaj? Czy uważasz, że lewicowe „woke” —

Rozsa: Już przyznałeś, że granty badawcze zostały cofnięte.

Dershowitz: Co co?

Rozsa: Granty badawcze zostały cofnięte ludziom używającym słów takich jak „różnorodność” we wnioskach grantowych. Ludzie —

Dershowitz: Nie. Cóż, nie wierzę — nie would, gdybym był grantodawcą —

Rozsa: Stephen Colbert podobno —

Dershowitz: Nie dawałbym funduszy rządowych żadnej instytucji, która powiedziałaby, że wykorzysta je do celów różnorodności rasowej. Nie dawałbym na to funduszy rządowych. Uważam, że różnorodność rasowa —

Rozsa: Tak, ale niektóre z tych prac po prostu używają słowa „różnorodność”.

Dershowitz: Cóż, wtedy trzeba sprawdzić, co to znaczy. Powiedziałbym, że użycie „różnorodności” we wniosku grantowym jest czerwoną flagą, i sprawdziłbym, czy używają kryteriów rasowych przy podejmowaniu decyzji naukowych. A jeśli tak, nie dawałbym na to funduszy rządowych.

Rozsa: Moja teza jest taka, że — odpowiadając na twoje pytanie — uważam, że ludzie opowiadający się za różnorodnością rasową są cenzurowani przez rząd.

Dershowitz: Cóż, oni nie są cenzurowani. Nie są finansowani. Ja bym ich nie finansował. I myślę, że, wiesz, różnorodność rasowa niszczy kraj. Tworzy podziały i nie jest prawdziwa. Harvard nie chce różnorodności rasowej. Tego, czego chcą, to więcej czarnych. I to jest liczbowe. I tak zawsze było. Kiedy Harvard rozpoczął swoją kampanię na rzecz różnorodności, prezydent Harvardu powiedział mi, że tego, czego chce, są zamożne, dobrze wykształcone afroamerykańskie dzieci, dzieci ludzi z funduszy hedgingowych, dzieci, wiesz, profesorów, sędziów, ponieważ łatwiej ich zintegrować niż ludzi z ulicy. To nie jest różnorodność. To rasizm. I sprzeciwiam się temu od 1970 roku i będę się sprzeciwiać dalej. I rzeczywiście uważam, że rząd ma rolę do odegrania w zapewnieniu przestrzegania decyzji Sądu Najwyższego zakazującej użycia rasy w rekrutacji na uniwersytety.

Dershowitz o Epsteinie

Rozsa: Dobrze. A teraz przejdę do mojego ostatniego pytania. Byłeś bardzo szczodry dla swojego czasu. Dziękuję bardzo za rozmowę ze mną. Moje ostatnie pytanie dotyczy nieco wrażliwego tematu, ale jestem ciekawa twoich myśli na ten temat. Jak na pewno wiesz, sprawa Jeffreya Epsteina jest nieustannie omawiana w wiadomościach. Są ludzie, których znam, którzy są w aktach, jak prezydent Bard College Leon Botstein, który był moim mentorem [kiedy studiowałam tam] —

Dershowitz: Co masz na myśli mówiąc „w aktach”? To brzmi jak Joseph McCarthy, kiedy mówisz „w aktach”. Czy ktoś oskarżył Botsteina o nielegalny seks z nieletnią albo o robienie czegokolwiek nielegalnego w aktach? To znaczy, to jest makkartyzm, czysty i prosty.

Rozsa: Więc uważasz, że krytyka ciebie za związek z Jeffreyem Epsteinem też jest makkartystowska?

Dershowitz: Oczywiście. Byłem jego prawnikiem. Byłem jego prawnikiem. Kiedy pierwszy raz go poznałem przez Lynn Rothschild, poprosiła mnie, żebyśmy się spotkali, ponieważ był on ważnym darczyńcą Harvardu. Potem zadzwoniłem do prorektora Rosovsky'ego, prorektora Uniwersytetu Harvarda, i powiedziałem: „Ten człowiek, Jeffrey Epstein, którego nie znam, chce się ze mną spotkać. Czy powinienem się z nim spotkać?” A on powiedział: „Cóż, oczywiście. Jest przyjacielem Harvardu, przyjacielem nauki”. Więc nie wstydzę się niczego, czego kiedykolwiek dokonałem. Dlatego zaproponowałem zeznawanie przed Kongresem na ten temat. Myślę, że zdecydowana większość rzeczy, które usłyszeliśmy o Epsteinie, jest fałszywa. I istnieje fałszywa narracja. Wiele, wiele, wiele kobiet podających się za ofiary i ocalałe nigdy nie spotkało Jeffreya Epsteina.

A wiele z tych, które spotkały Jeffreya Epsteina, zgłaszało się na ochotnika, by wracać raz za razem, raz za razem. A niektóre z nich suteneriły dla niego i dostarczały, za pieniądze, młode kobiety. Więc bardzo mi zależy, żeby cała historia Jeffreya Epsteina wyszła na jaw od początku do końca.

Rozsa: Muszę to powiedzieć: Osoby niepełnoletnie nie mogą wyrażać zgody.

Dershowitz: Nie mówię o tym. Mówię o trzydziestoletnich kobietach i dwudziestodwu- oraz dwudziestotrzylatkach, które wracały raz za razem, raz za razem. Więc one też powinny być poddane przesłuchaniu krzyżowemu. Jak daleko wiem, żadna z tych osób nie została poddana ustaleniom prawdomówności. I wiem, że wiele z nich kłamie, bo wiem oczywiście o tej, która mnie oskarżyła i ostatecznie przyznała, że mogła pomylić mnie z kimś innym. Wiem, że nigdy jej nie spotkałem i nigdy o niej nie słyszałem. I wiem o wielu innych — to samo jest prawdą. Więc myślę, że oskarżenia dotyczące Jeffreya Epsteina powinny być poddane tym samym mechanizmom testowania prawdy. Nawiasem mówiąc, każda dorosła kobieta, która oskarża mężczyznę o cokolwiek seksualnego, powinna mieć ujawnione nazwisko. To jest straszna, straszna makkartystowska taktyka — mówić, że można kogoś oskarżyć i mieć ukryte swoje nazwisko — nazwisko osoby oskarżonej jest we wszystkich gazetach, ale twoje nazwisko jest ukryte — co odbiera pozwanemu prawo do badania i sprawdzania dowodów i wykazania, że masz historię niespeakowania prawdy. Więc będę dalej walczyć tę makkartystowską bitwę związaną z Jeffreyem Epsteinem i w żaden sposób nie będę przepraszać za nic, czego dokonałem. Byłem jego prawnikiem i zrobiłem całkiem niezłą robotę, uzyskując dla niego jak najlepszy układ, i będziemy to robić dalej dla każdego innego oskarżonego o jakiekolwiek przestępstwo.