Prawie każdy średniej wielkości zarządzający funduszem w Ameryce Północnej aktywnie zabezpiecza już ryzyko walutowe, co stanowi wyraźny wzrost i pokazuje, jak silnie wahania kursów mogą wpływać na wyniki portfeli, gdy globalne rynki są pod presją geopolityki, sporów handlowych i zmiennej polityki banków centralnych.

Badanie przeprowadzone przez MillTech, firmę technologiczną specjalizującą się w finansach i zarządzaniu gotówką, wykazało, że 94% amerykańskich i kanadyjskich zarządzających funduszami zabezpiecza swoje przewidywalne ekspozycje na ryzyko walutowe — wobec 85% rok wcześniej. Sondaż, przeprowadzony w czerwcu 2026 roku, objął odpowiedzi 250 firm zarządzających aktywami o wartości od $500 million do $20 billion. Tego rodzaju zabezpieczanie walutowe zazwyczaj opiera się na instrumentach takich jak kontrakty forward, które blokują kursy wymiany na przyszłe daty, chroniąc portfele przed niekorzystnymi ruchami walut.

Koszt bezczynności

Aż 97% ankietowanych zarządzających powiedziało, że poniosło straty z tytułu niezabezpieczonej ekspozycji FX, a średnia strata wyniosła $731,000.

Ponad połowa respondentów stwierdziła, że planuje wydłużyć okres swoich zabezpieczeń walutowych w przyszłości, a około 63% uznało dłuższe tenory zabezpieczeń za konieczne dostosowanie w obecnym otoczeniu zmienności. Czyni to badanie istotnym nie tylko ze względu na skalę zabezpieczania, ale także z powodu horyzontu czasowego wybieranego przez zarządzających: dłuższa ochrona może ograniczyć potrzebę reagowania na każdą zmianę na rynku walutowym, choć jednocześnie dodaje kolejną warstwę zarządzania kosztami w już wymagającym środowisku stóp zwrotu.

Powody tej zmiany są dobrze znane: niepewność geopolityczna, eskalacja sporów handlowych, zmiany polityki banków centralnych oraz niestabilność na Bliskim Wschodzie. Istotną rolę odgrywa również wielkość funduszu. Mniejsze fundusze — zarządzające aktywami między $500 million a $1 billion — zabezpieczają ryzyko na poziomie 98%, w porównaniu z 88% w przypadku większych funduszy.

Co to oznacza dla rynków

Wydłużanie tenorów zabezpieczeń jest równie wymowne. Gdy zarządzający blokują dłuższe zabezpieczenia, sygnalizują, że nie spodziewają się szybkiego uspokojenia zmienności.

Jednym z efektów, na który warto zwrócić uwagę, jest presja na stopy zwrotu, ponieważ wraz ze wzrostem popytu rosną też koszty hedgingu. Zabezpieczanie FX nie jest darmowe: koszt rolowania kontraktów forward, zwłaszcza gdy różnice stóp procentowych między krajami są duże, bezpośrednio obniża wyniki. Dla alokatorów i rad funduszy oznacza to, że zarządzanie ryzykiem walutowym pozostaje ściśle związane z nadzorem nad portfelem, a nie traktowane jako funkcja zaplecza operacyjnego. Zarządzający w praktyce wybierają znany koszt zamiast nieznanego ryzyka.