Presja ze strony branży kryptowalut, przeciągający się proces legislacyjny, stracony czas negocjacji i polityka zewnętrzna wspólnie doprowadziły do upadku Clarity Act w Senacie – wynika z relacji Brendana Pedersena z Punchbowl News.

Ponad kilkunastu pracowników Kongresu wskazało na te czynniki stojące za nieudanym wtorkowym głosowaniem nad klauzurą, czyli proceduralnym krokiem w Senacie służącym zakończeniu debaty, który zwieńczył miesiące negocjacji między senatorami Republikanami i Demokratami. Ustawa miałaby ustanowić federalne ramy regulacyjne dla rynków aktywów cyfrowych, doprecyzowując, które agencje nadzorują poszczególne obszary branży kryptowalut – kwestia kompetencji, która pozostaje otwarta, ponieważ Kongres nie uchwalił jeszcze kompleksowej ustawy o strukturze rynku.

Negocjacje wielokrotnie napotykały opór branży

Pedersen poinformował, że senatorowie spędzili tysiące godzin na negocjacjach nad ustawą od września ubiegłego roku, a mimo to pracownicy obu partii opisywali wielokrotne wycofywanie się z ustaleń podczas tych rozmów. Ustawodawcy czasami osiągali dwupartyjne porozumienia co do zasady lub uzgadniali konkretne teksty legislacyjne, tylko po to, by późniejsze spotkania otwierały te ustalenia na nowo, gdy interesariusze z branży kryptowalut sprzeciwiali się ich warunkom.

Pracownicy Republikanów powoływ się na obawy branży przy zmianie lub rewizji swoich stanowisk. Demokraci z kolei zaczęli uważać, że Republikanie nie są skłonni odrzucić żądań branży. Spór rozlał się także na negocjacje dotyczące przepisów o etyce w krypto, gdzie Republikanie później wycofali propozycję pozwalającą prokuratorom generalnym stanów egzekwować proponowane ograniczenia.

Lobbing krypto stał się głównym punktem sporu

Pedersen podał, że pracownicy Demokratów czasami otrzymywali skargi od lobbystów krypto w trakcie prywatnych spotkań z ustawodawcami, a zastrzeżenia napływały, gdy personel wciąż pracował nad swoimi stanowiskami.

Branża nie działała jako jedna zorganizowana grupa – wynika z relacji. Mimo to pracownicy wielokrotnie wymieniali Coinbase, największą amerykańską giełdę kryptowalut, oraz a16z crypto, spółkę zajmującą się aktywami cyfrowymi należącą do firmy venture Andreessen Horowitz, opisując presję na negocjatorów. Republikanie odpowiadali, że interesariuszy branży krypto należy konsultować w procesie legislacyjnym, wskazując na dostęp branży do Białego Domu jako powód zaangażowania.

W miarę kontynuacji rozmów projekt Clarity urósł o setki stron, co odzwierciedlało trwającą wymianę stanowisk między ustawodawcami a przedstawicielami branży.

Grupy branżowe kwestionują proces w Senacie

Źródła branżowe kwestionowały relację dotyczącą przyczyn upadku ustawy. Krytykowały decyzję Senatu o gruntownej przebudowie Clarity Act po tym, jak Izba Reprezentantów uchwaliła swoją wersję, i wskazywały na ustępstwa, które branża krypto uczyniła w ciągu poprzedniego roku – w szczególności ograniczenia dotyczące dochodu ze stablecoinów, które były punktem zapalnym we wcześniejszych debatach o polityce stablecoinowej.

Relacja Pedersena umieszcza te spory obok zewnętrznych kwestii politycznych otaczających ustawodawstwo. Raport odnotował również, że powiązania biznesowe prezydenta Donalda Trumpa z branżą krypto stały się kwestią partyjną.

Nieudane głosowanie nad klauzurą nastąpiło po miesiącach negocjacji z udziałem senatorów Republikanów i Demokratów. Według cytowanych przez Pedersena pracowników presja branżowa wielokrotnie komplikowała zawierane w tym procesie porozumienia, otwierając na nowo ustalenia, które negocjatorzy uważali za domknięte. Zgodnie z zasadami Senatu ustawa nie może przejść do ostatecznego głosowania na sali, chyba że zwolennicy przeprowadzą kolejną próbę klauzury, zwykle wymagającą 60 głosów – co pozostawia drogę i termin ewentualnej nowej próby niejasnymi.