Chiny opublikują dziś dane handlowe za sierpień, a analitycy spodziewają się kolejnego przyspieszenia wzrostu eksportu, mimo że szersza gospodarka krajowa nadal wykazuje oznaki osłabienia. Z sondażu Reutera wśród ekonomistów wynika, że eksport wzrośnie o 25% w ujęciu rocznym, po wzroście o 23,9% w lipcu, a import ma wzrosnąć o 30% r/r wobec 27,5% wcześniej. Nadwyżka handlowa ma się further poszerzyć – do około 119,05 mld USD z 112,5 mld USD w lipcu.

Najważniejsze informacje w skrócie:

• Eksport w sierpniu ma wzrosnąć o 25% r/r, przyspieszając z 23,9% w lipcu
• Import ma wzrosnąć o 30% r/r, wobec 27,5% w lipcu
• Nadwyżka handlowa ma się poszerzyć do około 119,05 mld USD z 112,5 mld USD w lipcu
• Eksport stał się kluczową podporą wzrostu przy słabej konsumpcji krajowej i inwestycjach
• Wzrost PKB Chin zwolnił do 4,3% w drugim kwartale wobec celu 4,5–5% na cały rok
• Sierpniowy oficjalny PMI przemysłu wykazał poprawę, ale wciąż słabą aktywność; prywatny PMI był lepszy i oznaczał najdłuższą poprawę od pięciu lat

Wzorzec stojący za tą prognozą jest w tym roku dobrze znany. Zdaniem Reutera eksport coraz wyraźniej stał się filarem podtrzymującym chiński wzrost, podczas gdy letnia konsumpcja krajowa i przedłużający się spadek inwestycji ciążyć na szerszej gospodarce. Ta zależność ma też swoje komplikacje: dalsza siła eksportu zmniejsza polityczną pilność dla Pekinu, by zająć się słabszymi segmentami gospodarki, takimi jak sektor nieruchomości, a jednocześnie utrzymuje tarcia handlowe z głównymi partnerami w centrum uwagi. Te tarcia nie są abstrakcyjne – Stany Zjednoczone i Unia Europejska podniosły w tym roku cła na chińskie towary, w tym pojazdy elektryczne, powołując się na obawy dotyczące subsydiowanej nadpodaży, a kilka rynków wschodzących wszczęło również śledztwa handlowe dotyczące tanich chińskich importów.

Szersze tło wzrostowe dodaje kontekstu do dzisiejszej publikacji. Gospodarka Chin rozwinęła się o 4,3% w drugim kwartale, co oznacza spowolnienie po mocniejszym początku roku i sprawia, że pełnoroczny cel decydentów na poziomie 4,5–5% wydaje się trudniejszy do osiągnięcia bez ożywienia gdzie indziej. Sierpniowy oficjalny PMI przemysłu przyniósł częściową pociechę, pokazując poprawę aktywności względem lipca, choć wciąż w strefie słabości – co sugeruje, że strona krajowa gospodarki się stabilizuje, a nie faktycznie odradza.

Dla rynków strona importowa publikacji może nieść więcej sygnału niż liczby eksportowe. Silniejszy import wskazywałby na pewne realne ożywienie popytu krajowego, a nie tylko na przepływ ponownie eksportowanych komponentów, i zwykle jest korzystniej odbierany przez waluty powiązane z surowcami, takie jak dolar australijski, ze względu na relacje handlowe między obiema gospodarkami. Chiny są największym dwustronnym partnerem handlowym Australii i głównym nabywcą australijskiej rudy żelaza oraz innych surowców, dlatego chińskie dane o aktywności regularnie wpływają na dolara australijskiego niezależnie od terminów decyzji krajowego Reserve Bank of Australia.

Wynik eksportu wyższy od prognoz przedłużyłby zależność Chin od popytu zewnętrznego, rekompensującą ociężałą gospodarkę krajową – dynamikę, która się utrzymuje, choć przesuwa tarcia handlowe z głównymi partnerami jeszcze bardziej na pierwszy plan. Siła importu, jeśli również przewyższy prognozy, zostałaby odebrana bardziej konstruktywnie jako sygnał mocniejszego popytu krajowego, a nie jedynie przepływu reeksportowanych komponentów, i ma zwykle większe znaczenie dla walut powiązanych z surowcami, w tym dolara australijskiego. Wynik poniżej prognoz po którejkolwiek stronie wzmógłby obawy, że wciąż słaby sierpniowy odczyt PMI przemysłu jest trafniejszym sygnałem rzeczywistego rozpędu niż nagłówek danych handlowych.

Dane handlowe ostatecznie pokażą, czy eksport może nadal dźwigać gospodarkę, w której popyt krajowy wciąż nie wywiązuje się ze swojej roli.