Sierpniowe dane handlowe Chin znalazły się blisko konsensusu, ale szczegóły okazały się istotniejsze niż odczyt nawierzchniowy. Eksport dokładnie spotkał się z prognozą, przyspieszając względem lipca, co potwierdza wzorzec wzrostu opartego na eksporcie, charakteryzujący chińską gospodarkę w tym roku, w którym główny ciężar dźwigają towary высокотехnologiczne, samochody i półprzewodniki. Nietrafienie w przypadku importu — 28,2% wobec prognozy 30% — to bardziej znacząca liczba: sugeruje, że oczekiwane przez rynki ożywienie popytu krajowego nie materializuje się w oczekiwanym tempie, choć nadal stanowi wyraźne przyspieszenie względem lipca.

Dla dolara australijskiego odczyt ten był sygnałem mieszanym. Chiny są największym partnerem handlowym Australii, więc chińskie wolumeny importowe bezpośrednio przekładają się na popyt na australijskie surowce, takie jak ruda żelaza i węgiel. Nietrafienie po stronie importu jest zatem słabszym sygnałem dla kanału popytu na surowce, niż mogłaby sugerować mocna nadwyżka handlowa z nagłówka, co łagodzi niektóre z bardziej optymistycznych interpretacji sprzed publikacji. Osobno warto obserwować rozważane przez Pekin i Waszyngton wzajemne obniżki ceł przed szczytem w tym miesiącu — jakikolwiek konkretny postęp w tej sprawie miałby większe znaczenie dla wrażliwych na handel nastrojów niż same dane. AUD spadł już wcześniej po tym, jak chińskie wstrzymanie zakupów rudy Rio Tinto wydawało się bliskie wejścia w życie.

Eksport przyniósł dokładnie to, czego oczekiwano, ale nietrafienie w imporcie przypomina, że odbicie chińskiego popytu krajowego wciąż nie w pełni odbija się w danych.

Kluczowe punkty danych:

• Chiński eksport wzrósł w sierpniu o 25% rok do roku w dolarach, zgodnie z prognozą sondażu Reuters i szybciej niż 23,9% w lipcu.
• Import wzrósł o 28,2% rok do roku, poniżej prognozy 30%, ale powyżej lipcowego wzrostu o 27,5%.
• Nadwyżka handlowa zwiększyła się do 119,09 mld USD z 112,5 mld USD w lipcu, mniej więcej zgodnie z prognozą 119,05 mld USD.
• Siła eksportu wynikała ze światowego popytu na chińskie samochody, półprzewodniki i inne towary высокотехnologiczne, w kontraście do słabszej konsumpcji krajowej, inwestycji i rynku nieruchomości.
• Premier Li Qiang wezwał w sierpniu do działań na rzecz stabilizacji popytu zewnętrznego, uznając jednocześnie niewystarczający popyt krajowy i rosnącą niepewność międzynarodową.
• Pekin i Waszyngton rozważają wzajemne obniżki ceł na towary o wartości 30 mld USD po każdej stronie przed kolejnym szczytem w tym miesiącu.

Wzrost chińskiego eksportu przyspieszył dalej w sierpniu, umacniając rolę sektora handlowego jako głównego filaru gospodarki wciąż zmagającej się z letnim popytem krajowym. Eksport wzrósł o 25% rok do roku w dolarach, zgodnie z prognozą sondażu Reuters i szybciej niż 23,9% w lipcu — wynika z danych celnych opublikowanych we wtorek. Import wzrósł o 28,2%, poniżej prognozy 30%, ale nadal stanowiąc wyraźne przyspieszenie względem lipcowego tempa 27,5%, podczas gdy nadwyżka handlowa zwiększyła się do 119,09 mld USD z 112,5 mld USD w poprzednim miesiącu, zbliżając się do konsensusu 119,05 mld USD.

Siła eksportu wciąż jest wspierana przez światowy popyt na chińskie samochody, półprzewodniki i inne towary высокотехnologiczne — dynamika ta wyraźnie kontrastuje z utrzymującą się słabością konsumpcji krajowej, inwestycji i rynku nieruchomości. Ten dualizm podkreśla rosnące uzależnienie Pekinu od popytu zewnętrznego w osiągnięciu rocznego celu wzrostu na poziomie 4,5-5%, zwłaszcza po tym, jak wzrost osłabł do 4,3% w drugim kwartale. Produkcja przemysłowa i sprzedaż detaliczna osłabły na początku trzeciego kwartału, inwestycje w aktywa stałe noteowały głębszy spadek w pierwszych siedmiu miesiącach roku, a sektor nieruchomości pozostaje w wieloletnim dołku. Podczas gdy szerszy boom wokół AI podniósł zyski zaawansowanych producentów, branże bardziej wystawione na rynek krajowy nadal zmagają się z deflacją cen producentów i słabym popytem.

Premier Li Qiang przyznał w sierpniu istnienie tych napięć, wzywając do działań na rzecz stabilizacji popytu zewnętrznego i rozszerzania międzynarodowej współpracy handlowej, jednocześnie sygnalizując niewystarczający popyt krajowy i rosnącą niepewność w środowisku międzynarodowym. Pekin zwiększył wsparcie fiskalne, w tym narzędzie finansowe o wartości 800 mld juanów mające wesprzeć inwestycje infrastrukturalne, ale utrzymująca się siła eksportu zmniejsza presję na decydentów, by podejmować większe działania mające podnieść dochody gospodarstw domowych, poprawić bezpieczeństwo zatrudnienia czy ożywić rynek nieruchomości. To uzależnienie od wysyłek eksportowych pochłaniających moce produkcyjne niesie własne ryzyko, narażając Chiny na dalsze ograniczenia handlowe, zważywszy że zarówno Stany Zjednoczone, jak i Unia Europejska wywierały presję na Pekin, by zmniejszył swoje nadwyżki handlowe.

Jeśli chodzi o ten front, rozejm handlowy między Pekinem a Waszyngtonem zawarty pod koniec zeszłego roku utrzymuje się mimo okresowych tarć, a oba rządy rozważają obecnie wzajemne obniżki ceł na towary o wartości 30 mld USD po każdej stronie w ramach przygotowań do kolejnego dwustronnego szczytu jeszcze w tym miesiącu.