AktualnościMakroInsider GOP Charlie Sykes: „Zmiana klimatu” czyni z Demokratów partię „prawdziwego chrześcijaństwa”

Insider GOP Charlie Sykes: „Zmiana klimatu” czyni z Demokratów partię „prawdziwego chrześcijaństwa”

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Charlie Sykes argumentował, że motywowane wiarą zwycięstwa Demokratów w wyborach do Kongresu stanowią „zmianę klimatu”, która osłabia koalicję wyborczą prezydenta Trumpa.
  • •Pastor metodystyczny Adam Hamilton wygrał w Kansas, a seminarzysta prezbiteriański James Talarico wygrał w Teksasie — stanach, które od dziesięcioleci nie wybierały demokratycznego senatora.
  • •Sześciu duchownych lub osób przygotowujących się do pastoratu zdobyło mandaty jako Demokraci, pomagając partii odzyskać Kongres.
  • •Sykes wskazał na doniesienia o poparciu administracji Trumpa dla byłego CEO Nvidii Jensena Huanga, którego dotyczą zarzuty o szpiegostwo związane z pozamałżeńskim romansem, jako przykład niemoralnego zachowania odpychającego wyborców chrześcijańskich.
  • •Kandydaci Demokratów tacy jak Talarico i Hamilton wykorzystywali Pismo Święte i wezwania do przyzwoitości, aby dotrzeć do wyborców wierzących w tradycyjnie konserwatywnych regionach — zmiana, która, jak sugeruje Sykes, może przetrwać dłużej niż jeden cykl wyborczy.
Insider GOP Charlie Sykes: „Zmiana klimatu” czyni z Demokratów partię „prawdziwego chrześcijaństwa”

Długoletni konserwatywny komentator Charlie Sykes argumentował w poniedziałek, że „zmiana klimatu” („vibe shift”) przekształciła Partię Demokratyczną w partię „prawdziwego chrześcijaństwa”, zadając poważny cios koalicji wyborczej prezydenta Donalda Trumpa. Pisząc w swoim newsletterze na Substacku, Sykes twierdził, że zachowanie Trumpa stało się tak jawnie niemoralne, że chrześcijańscy wyborcy porzucają prawicę MAGA na rzecz „podstawowej przyzwoitości” oferowanej przez przywódców religijnych w Partii Demokratycznej.

Według Sykesa polityczna wstrząs tego roku zawiera wiele wątków, „ale powrót chrześcijańskiego chrześcijaństwa — i jego przyjęcie przez niektórych Demokratów — jest jednym z najbardziej intrygujących”. Zauważył, że kandydaci Demokratów tradycyjnie niechętnie mówili o religii i unikali zabiegania o chrześcijańskich wyborców, którzy — jak zakładano — popierali Republikanów z tzw. „wartościami rodzinnymi”. Wybory do Kongresu przyniosły jednak „znaczącą zmianę klimatu”, ponieważ Demokraci przebili się do wyborców wierzących w niektórych najbardziej „czerwonych” regionach kraju. To długotrwałe założenie — że wyborcy wierzący domyślnie popierają Republikanów — to dokładnie ten fragment mapy wyborczej, który, jak argumentuje Sykes, jest teraz w grze, i dlatego przedstawia tę zmianę jako cios dla koalicji Trumpa, a nie jednorazową ciekawostkę.

Sykes wyróżnił dwa wyścigi, które odbijały się na tle przykładów z całego kraju: pastora wielkiego kościoła metodystycznego Adama Hamiltona w Kansas i seminarzystę prezbiteriańskiego Jamesa Talarico w Teksasie — obaj wygrali w głęboko konserwatywnych stanach, które od dziesięcioleci nie wybierały demokratycznego senatora. Według Sykesa osiągnęli to, wykorzystując Biblię do wezwań o przyzwoitość w polityce i sprzeciwu wobec brutalnego projektu deportacji Trumpa. Nie byli sami: obaj należeli do sześciu duchownych lub osób w trakcie przygotowań do pastoratu, które zdobyły mandaty jako Demokraci, pomagając partii odzyskać Kongres i zadając poważny cios Trumpowi i jego sojusznikom. Dla czytelników oceniających ten trend te zwycięstwa stanowią podstawę dowodową tezy Sykesa — kandydatury zakorzenione w wierze okazują się wykonalne na terenach, gdzie Demokratów dawno skreślono.

Kiedy Demokraci tacy jak Talarico i Hamilton mówią o swojej wierze, naturalnie wplatając Pismo Święte i motywy biblijne w swoje przemówienia i wywiady, Sykes argumentował, że stoi to w jawnym kontraście z tym, do czego Amerykanie zdążyli się przyzwyczaić. „Dla kultury politycznej, która przez dekadę marynowała się w trumpowskich nienawiściach”, napisał, „ich przywoływanie Kazania na Górze i wezwania do »miłowania bliźniego« brzmią radykalnie kontrkulturowo”. Podczas gdy chrześcijaństwo Trumpa było — w jego ujęciu — przesłaniem strachu, urazy i nienawiści, demokratyczni kandydaci tacy jak Talarico i Hamilton głoszą przyzwoitość i dobroć. Jak ujął to Talarico w swoim przemówieniu po zwycięstwie: „Polityka podziałów nie ma szans z polityką miłości”.

Sykes zacytował także z Atlantica: „W całej Ameryce są chrześcijanie, którzy mogą nie zgadzać się z Talarico i Hamiltonem w każdej kwestii, ale którzy są głęboko wdzięczni, że ci mężczyźni wygrali, ponieważ oferują etykę i postawę głęboko odmienną od świata MAGA. Senatorowie-elekci z Teksasu i Kansas wierzą, że sztuka rządzenia to sztuka kształtowania duszy, że słowa powinny leczyć, a nie ranić, oraz że miłosierdzie nie jest słabością. Poważnie traktują wezwanie Izajasza: »Pójdźcie, a rozsądzajmy razem«”.

Sykes sformułował swój argument w momencie, gdy Trump i jego sojusznicy są uwikłani w kolejny przykład tego, co opisał jako niemoralne zachowanie: gorączkowe zasłanianie byłego już CEO Nvidii Jensena Huanga mimo zarzutów, że Huang dopuścił się szpiegostwa poprzez pozamałżeński romans. Trump sam zignorował zarzuty, a doniesienia wskazują, że Biały Dom szykuje się do poparcia Huanga, przy czym megadarczyńca MAGA Elon Musk przewodzi akcji „zmycia grzechów Huanga”. Dla czytelników śledzących te wydarzenia ta sprawa pozostaje żywym wątkiem do obserwacji — zarzuty i doniesienia o poparciu Białego Domu dla Huanga wciąż się rozwijają.

Na tym tle, jak konkluduje Sykes, nietrudno zrozumieć, dlaczego „w epoce Trumpa powrót do podstawowej przyzwoitości — w tym prawdziwego chrześcijańskiego chrześcijaństwa — jest tak głęboko kontrkulturowy”. To, czy więcej Demokratów skłoni się ku kampaniom zakorzenionym w wierze — i czy wzorzec wygrywających duchownych wykrroczy poza ten cykl — jest naturalnym następnym wskaźnikiem trwałości „zmiany klimatu” Sykesa.

Ten artykuł bazuje na materiale Alternet.