Chainlink (LINK) CCIP 2.0 dodaje weryfikatorów zdefiniowanych przez emitenta na bazie 16 węzłów
Najważniejsze informacje
- •Chainlink uruchomił CCIP 2.0 28 września — ulepszoną wersję swojego Cross-Chain Interoperability Protocol służącego do przenoszenia tokenów i wiadomości między blockchainami.
- •Definiującą cechą CCIP 2.0 są weryfikatorzy zdefiniowani przez emitenta, którzy pozwalają emitentom tokenów uruchamiać własnych zatwierdzających wiadomości ponad bazową siecią 16 węzłów protokołu.
- •Sposób konfiguracji nowej warstwy weryfikatorów przez emitentów bezpośrednio wpływa na to, czy środki użytkowników mogą przemieszczać się między sieciami, ponieważ znajduje się ona na ścieżce zatwierdzania transferów międzyłańcuchowych.
- •Mosty międzyłańcuchowe były wielokrotnie celem atakujących, a straty z exploitów w całej branży mierzone są w miliardach dolarów, co czyni projekt weryfikatorów kluczową kwestią bezpieczeństwa.
- •Chainlink pozycjonuje CCIP zarówno dla aplikacji natywnych dla kryptowalut, jak i tradycyjnych instytucji finansowych badających rozliczenia międzyłańcuchowe.
Chainlink ogłosił 28 września wydanie CCIP 2.0, nowej wersji swojego Cross-Chain Interoperability Protocol (CCIP), systemu przenoszącego tokeny między blockchainami. Kluczowa zmiana dotyczy emitentów tokenów: uaktualnienie dodaje weryfikatorów zdefiniowanych przez emitenta ponad bazową siecią 16 węzłów protokołu.
To ogłoszenie stawia emitentów tokenów budujących na Chainlink (LINK) przed decyzją, która może zdecydować, czy środki użytkowników przemieszczają się między sieciami.
Tło: CCIP i Chainlink
CCIP to znormalizowany protokół interoperacyjności Chainlinka, stworzony w celu umożliwienia transferów tokenów i komunikacji między niezależnymi blockchainami. Chainlink prowadzi zdecentralizowaną sieć wyroczni, w której niezależni operatorzy węzłów dostarczają dane i usługi pozałańcuchowe do inteligentnych kontraktów, a LINK jest natywnym tokenem sieci. Chainlink pozycjonuje CCIP zarówno dla aplikacji natywnych dla kryptowalut, jak i tradycyjnych instytucji finansowych badających rozliczenia międzyłańcuchowe.
Co zmieniają weryfikatorzy zdefiniowani przez emitenta
W ramach CCIP 2.0 emitent tokena może dodać własny zestaw weryfikatorów — podmiotów zatwierdzających wiadomości międzyłańcuchowe — działających ponad bazową siecią 16 węzłów. Oryginalny raport opisuje to jako definiującą zmianę tej wersji, dającą emitentom wybór konfiguracji związany bezpośrednio ze sposobem walidacji międzyłańcuchowych transferów ich tokenów — i, według raportu, taki, który może zdecydować, czy środki użytkowników w ogóle przemieszczają się.
Dla czytelników istotne jest, jak emitenci wdrażający tokeny na CCIP skonfigurują tę warstwę, ponieważ wybór ten znajduje się bezpośrednio na ścieżce zatwierdzania międzyłańcuchowych transferów ich tokenów.
Dlaczego projekt weryfikatorów ma znaczenie
Infrastruktura międzyłańcuchowa była wielokrotnie celem ataków, a exploity mostów przyniosły straty w całej branży mierzone w miliardach dolarów. Konfiguracje wfikatorów i walidacji znajdują się w centrum tego ryzyka, dlatego zmiany w sposobie zatwierdzania wiadomości międzyłańcuchowych są poddawane wnikliwej analizie zarówno przez emitentów tokenów, jak i zespoły ds. bezpieczeństwa.
Opcja zestawu weryfikatorów emitenta dodaje do tego procesu zatwierdzania warstwę kontrolowaną przez emitenta: skoro weryfikatorzy ci działają ponad bazową siecią 16 węzłów, podział odpowiedzialności między dwiema warstwami staje się częścią obrazu walidacji, który emitenci i zespoły ds. bezpieczeństwa rozważają.
Oryginalny raport został opublikowany przez COINOTAG: https://en.coinotag.com/chainlink-ccip-2-0-issuer-set-verifiers
