Federalny budżet Kanady, przedłożony 5 listopada, proponuje wymóg, aby banki i inne podlegające regulacji federalnej instytucje finansowe emitowały stablecoiny wyłącznie przez wydzielone spółki zależne — podmioty, które następnie miałyby podlegać krajowej ustawie o stablecoinach na równi z emitentami spoza sektora bankowego.

Zgodnie z propozycją spółki te zostałyby zakwalifikowane jako instytucje niefinansowe regulowane na mocy ustawy. Budżet na 2026 rok przewiduje również rozszerzenie ram regulacyjnych na zagraniczne instytucje finansowe niepodlegające kanadyjskiemu nadzorowi ostrożnościowemu, a deklarowanym celem jest ujednolicone traktowanie wszystkich emitentów — jeśli ustawa wejdzie w życie, podmioty powiązane z bankami i niezależni emitenci spoza sektora bankowego działalyby według tych samych zasad dotyczących stablecoinów.

Nawet przy emitencie należącym do banku stablecoin pozostałby w ramach systemu, który oddziela objęte regulacją tokeny od depozytów objętych publicznym ubezpieczeniem.

Zmiany legislacyjne

Aneks legislacyjny budżetu przewiduje nowelizację ustawy o bankach (Bank Act), ustawy o spółkach powierniczych i kredytowych (Trust and Loan Companies Act) oraz ustawy o spółkach ubezpieczeniowych (Insurance Companies Act), aby zakazać podlegającym regulacji federalnej instytucjom finansowym bezpośredniej emisji stablecoinów. Obowiązująca ustawa o stablecoinach wyłącza obecnie emitentów będących instytucjami finansowymi, z zastrzeżeniem regulacji. Kierowanie emisji przez spółkę zależną o statusie instytucji niefinansowej objęłoby emitenta ramami ustawy o stablecoinach — to proponowana ścieżka dla instytucji regulowanych federalnie do emisji w tym reżimie.

Bank of Canada informuje, że jego rola na mocy ustawy obejmie rejestrację emitentów będących instytucjami niefinansowymi, nadzór nad zgodnością, monitorowanie ryzyka emisji i wykupu oraz podejmowanie działań egzekucyjnych. Spółka zależna należąca do banku, zakwalifikowana na mocy ustawy, podlegałaby temu reżimowi rejestracji i nadzoru, a nie ramom nadzoru ostrożnościowego dotyczącym jej spółki macierzystej.

Planowane rozszerzenie na instytucje zagraniczne obejmuje firmy spoza kanadyjskiego nadzoru ostrożnościowego. Aneks przewiduje również doprecyzowanie, że emisja stablecoinów nie stanowi przyjmowania depozytów w odniesieniu do zagranicznych banków i ich podmiotów powiązanych objętych częścią XII ustawy o bankach (Bank Act).

Obowiązująca ustawa osobno wyłącza banki centralne, a także pozwala gubernatorowi Bank of Canada udzielać warunkowych zwolnień, gdy przepisy prowincjalne lub zagraniczne są w istotny sposób podobne.

Co otrzymaliby posiadacze

Po wejściu w życie zabezpieczenia przewidziane ustawą wymagałyby, aby stablecoiny były wykupowalne po wartości nominalnej w walucie, którą śledzą. Emitenci musieliby utrzymywać rezerwy co najmniej równe niewypłaconej wartości nominalnej, a aktywa rezerw musiałyby znajdować się w kwalifikowanym depozycie, który je wydziela i chroni przed roszczeniami wierzycieli emitenta i depozytariusza — z wyjątkiem roszczeń posiadaczy o wykup. Obowiązki te pozostają podmiotem postanowień ustawowych i regulacyjnych. Ponieważ spółki zależne należące do banków byłyby regulowane na mocy ustawy, emitowane przez nie tokeny podlegałyby takim samym wymogom wykupu i rezerw jak tokeny emitentów spoza sektora bankowego.

Sekcje 33 i 34 zakazywałyby objętym regulacją stablecoinom bycia depozytami, instrumentami objętymi publicznym ubezpieczeniem depozytów lub instrumentami gwarantowanymi lub zabezpieczanymi przez rząd, a także zakazywałyby oświadczeń sugerujących takie cechy. Zaangażowanie bankowej spółki macierzystej nie przekształciłoby więc tokena w ubezpieczoną saldę oszczędnościową.

Budżet zapowiada również dalsze prace nad silniejszą ochroną konsumentów na wypadek niewypłacalności emitenta lub depozytariusza — co wskazuje, że ustalenia na czas niewypłacalności w ramach regulacji dopiero się kształtują.

Harmonogram

Ustawa o stablecoinach otrzymała sankcję królewską 26 marca, ale jej przepisy operacyjne wchodzą w życie w terminach wyznaczonych rozporządzeniem Gubernatora w Radzie. Oświadczenie wpływu projektu rozporządzeń z 24 października wskazuje jesień 2027 roku jako planowane okno wejścia w życie szerszych ram regulacyjnych.

Nowe środki budżetowe dotyczą tego, kto miałby emitować w ramach systemu; faktyczne wdrożenie wciąż zależy od legislacji i wejścia w życie. Od tego momentu wskaźnikami do obserwacji będą: przekształcanie środków budżetowych w ustawy, przechodzenie regulacji od projektu do formy ostatecznej oraz rozporządzenie Gubernatora w Radzie o wejściu w życie w odniesieniu do okna jesień 2027.