Bittensor przygotowuje swoje portfele na zagrożenie, które w pełni jeszcze nie istnieje. Sieć wprowadziła natywną obsługę postkwantowych podpisów cyfrowych w swoim blockchainie Subtensor — ruch zaprojektowany tak, aby utrzymać bezpieczeństwo kluczowej aktywności, w tym transferów $TAO, stakingu i pracy walidatorów, na wypadek, gdyby komputery kwantowe ostatecznie złamały dzisiejszą kryptografię.

Podejście jest z założenia prewencyjne: zamiast czekać na dojrzałość sprzętu kwantowego, Bittensor wprowadza kryptografię zastępczą, dopóki ryzyko pozostaje teoretyczne.

Co Bittensor faktycznie wdrożył

Fundacja Opentensor formalnie ogłosiła funkcję 6 listopada 2026 roku. Kod źródłowy został scalony z gałęzią deweloperską release-487 już 27 października 2026 roku.

Jest jednak pewien haczyk dla każdego, kto chciałby korzystać z tej funkcji już dziś. W chwili ogłoszenia najnowszym runtime'em raportowanym w mainnecie była wersja 486, co oznacza, że funkcja nie była jeszcze aktywna w sieci produkcyjnej. To kluczowy szczegół: kod istnieje, ale ochrona włączy się dopiero, gdy aktualizacja runtime release-487 faktycznie trafi do mainnetu.

Trzy nowe algorytmy podpisywania

Aktualizacja dodaje trzy nowe algorytmy podpisywania: ML-DSA-65, Falcon-512 i Falcon-1024. Każdy z nich jest zaprojektowany tak, aby oprzeć się typom ataków, które maszyny kwantowe mogłyby kiedyś przeprowadzić na klasyczne schematy podpisów.

Trzy opcje różnią się kompromisem między szybkością a siłą. ML-DSA-65 oferuje szybkość podpisywania około 0,521 ms — na tyle szybko, że użytkownicy nie powinni jej zauważyć. Falcon-1024 znajduje się na szczycie zakresu, zapewniając poziom bezpieczeństwa 5, najwyższy z trzech.

Co obejmuje — a czego nie dotyka

Nowe podpisy dotyczą operacji najważniejszych w Bittensorze: transferów $TAO, stakingu, ustalania wag przez walidatorów oraz korzystania zarówno z hotkeyów, jak i coldkeyów. Hotkeye i coldkeye tworzą dwupoziomowy system kluczy Bittensora, przy czym coldkeye zazwyczaj chronią środki, a hotkeye obsługują codzienną aktywność sieciową.

Co ważne, aktualizacja nie zmienia ekonomii tokena. Podaż, emisja i nagrody pozostają nietknięte; zmiana to wyłącznie warstwa bezpieczeństwa na istniejących mechanizmach.

Istniejące portfele również pozostają dokładnie takie, jakie są. Konta korzystające z klasycznych schematów Sr25519 i Ed25519 nie są objęte zmianami i nie wymagają migracji, a nikt nie jest proszony o przenoszenie środków w określonym terminie. To połączenie — nowa kryptografia dostępna na wierzchu, istniejące klucze i salda działające bez zmian — sprawia, że wdrożenie jest mało uciążliwe dla obecnych użytkowników sieci.

Dla użytkowników szukających dodatkowej ochrony dostępna jest opcjonalna funkcja automatycznej rotacji klucza podpisującego. Jej włączenie wymaga jednorazowej blokady rejestracyjnej w wysokości 0,2 $TAO. Zgodnie z ustaleniami badawczymi funkcja ma pomagać starszym adresom w zachowaniu integralności operacyjnej przy jednoczesnym przyjmowaniu nowszej kryptografii.

Co to oznacza dla posiadaczy $TAO i walidatorów

Na ten moment praktyczny wpływ jest bliski zeru. Funkcja znajduje się w gałęzi deweloperskiej, a mainnet w chwili ogłoszenia nadal działał na runtime 486. Ochrona stanie się aktywna dopiero, gdy aktualizacja runtime release-487 faktycznie ruszy.

Po tym punkcie dużi posiadacze i walidatorzy zarządzający znaczącymi stawkami są postrzegani jako prawdopodobni pierwsi kandydaci do nowych opcji. Blokada 0,2 $TAO wymagana dla automatycznej rotacji kluczy stanowi umiarkowany koszt w stosunku do wartości, jaką wielu z tych uczestników zabezpiecza.

Bliskoterminowym wskaźnikiem do obserwacji jest numer runtime'u mainnetu: jeśli sieć przekroczy 486 i release-487 zostanie wdrożony, opcje postkwantowe przejdą ze scalonego kodu do aktywnej ochrony transferów, stakingu i aktywności walidatorów.

Źródło: CryptoBriefing za pośrednictwem CryptoNewsNet.