Portfel powiązany ze sprawcami włamania na Bitget o wartości 387,5 mln dolarów wymienił około 6,3 mln dolarów w etherze na 75,2 BTC, wykorzystując natywną infrastrukturę międzyłańcuchową protokołu THORChain do przeniesienia skradzionych środków bezpośrednio między sieciami Ethereum i Bitcoin z pominięciem jakiegokolwiek scentralizowanego pośrednika.

Śledzący wypływy analitycy on-chain zidentyfikowali 27 udanych wymian obejmujących około 2390 ETH, a powstały bitcoin został przesłany na jeden adres. Ponieważ konwersje zostały wykonane w całości za pośrednictwem THORChain, transakcje nigdy nie trafiły na scentralizowaną giełdę, gdzie depozyty lub wypłaty mogłyby zostać potencjalnie zablokowane. Zarówno Ethereum, jak i Bitcoin rejestrują każdą transakcję w publicznych księgach, więc wymiany pozostają widoczne on-chain, choć śledzenie środków wymaga teraz korelowania aktywności pomiędzy dwiema oddzielnymi sieciami, a nie jedną.

THORChain jest szczególnie przystosowany do tego rodzaju przepływów międzyłańcuchowych, ponieważ został zaprojektowany do obsługi wymian natywnych aktywów bez tokenów opakowanych ani klasycznych mostów. Ethereum i Bitcoin działają jako niezależne księgi bez natywnego mechanizmu bezpośredniej wymiany aktywów – dlatego do tego rodzaju konwersji niezbędny jest dedykowany protokół międzyłańcuchowy. Pule płynności THORChain pozwalają wymieniać aktywa takie jak ETH i BTC przy użyciu RUNE, natywnego tokenu protokołu, pełniącego rolę warstwy rozliczeniowej, przy czym użytkownicy wchodzą w interakcje bezpośrednio z portfeli self-custody, bez kont ani wymogów KYC (poznaj swojego klienta) na poziomie protokołu.

Ta sama koncepcja wyjaśnia również kontrowersje wokół tych transferów. Bitget poprosił THORChain o zablokowanie adresów powiązanych z atakującym, jednak protokół oświadczył, że jego bezpermissionowa architektura nie przewiduje mechanizmu selektywnego zamrażania adresów. Według sieci jej awaryjne mechanizmy kontrolne są w stanie zatrzymać szerszą aktywność sieci, ale nie zostały zaprojektowane do blokowania pojedynczej wymiany. Kontrast z platformami scentralizowanymi ma charakter strukturalny: giełdy przechowujące depozyty klientów mogą działać wobec konkretnych adresów, podczas gdy protokół, którego użytkownicy transakcyjnie z portfeli self-custody, nie oferuje równoważnego punktu kontroli.

Zdarzenie ilustruje kompromis tkwiący w rdzeniu THORChain: natywne, bezpermissionowe i bezpośrednie rozliczanie międzyłańcuchowe czyni sieć użyteczną dla legalnych użytkowników przenoszących płynność pomiędzy blockchainami, podczas gdy te same cechy mogą utrudniać giełdom interwencję, gdy przez system przepływają skradzione środki. Po wymianie 75,2 BTC zostało skoncentrowane na jednym adresie w publicznej księdze Bitcoina, dzięki czemu środki noszą stały, publicznie obserwowalny znacznik, który analitycy on-chain mogą nadal monitorować.