Ekonomika wydobycia Bitcoina pogorszyła się na tyle, że notowani górnicy płacą za całkowite wyjście z branży — wynika z najnowszej kwartalnej analizy CoinShares.

W drugim kwartale 2026 r. średni gotówkowy koszt wydobycia jednego bitcoina, bez podatków, w objętych analiz firmach sięgnął około 75 500 USD, podczas gdy Bitcoin zakończył kwartał na poziomie 58 400 USD — mniej niż połowa historycznego szczytu z października 2025 r. Miesięczna średnia cena mocy obliczeniowej (hash price) spadła w czerwcu do rekordowo niskiego poziomu 27,7 USD za PH/s dziennie, co w ujęciu zbiorowym wyprowadziło branżę poniżej progu rentowności gotówkowej.

Na tym tle atrakcyjność sztucznej inteligencji jest oczywista. Według szacunków CoinShares obliczenia AI generują dla górników około 1,5 mln USD zysku w skali roku na megawat — około trzy razy więcej niż 0,5 mln USD na MW, które obecnie przynosi wydobycie Bitcoina. Ta różnica pomaga wyjaśnić falę zdecydowanych ruchów korporacyjnych w minionym kwartale.

Core Scientific zapłacił 41,9 mln USD za anulowanie 15 EH/s nowej generacji sprzętu wydobywczego, opisywanego jako najwydajniejsze układy, jakie kiedykolwiek powstały, a kierownictwo potwierdziło, że pozostałe koparki działają wyłącznie w celu zbilansowania umownych zobowiązań energetycznych. Keel całkowicie zakończył wydobycie 29 czerwca i w III kwartale wykzero przychody z wydobycia, stając się pierwszym notowanym górnikiem, który osiągnął ten punkt. IREN oświadczył, że jego wyjście będzie w zasadzie zakończone do końca roku, a Cipher Digital wskazał, że prawdopodobnie opuści wydobycie do końca 2027 r. Kilka firm, w tym Keel i Cipher, sprzedało rezerwy Bitcoina ze zrealizowanymi stratami, aby sfinansować budowę centrów danych dla najemców.

Sama sieć odzwierciedla tę exodus. Hashrate Bitcoina spadł o około 27% od szczytu z października 2025 r. do 850 EH/s w lutym 2026 r. — to pierwszy sześciomiesięczny spadek od chińskiego zakazu z 2021 r — i obecnie znajduje się około 50% poniżej historycznej linii trendu, co stanowi głębokość spójną z wcześniejszymi fazami kapitulacji po halvingach.

Ekonomika wydobycia Bitcoina była mocno pod presją w II kwartale, podczas gdy popyt na infrastrukturę energetyczną, którą górnicy już kontrolują, w dalszym ciągu rósł. Luke Nolan ( @eazygambit ) analizuje, jak notowani górnicy reagują i co to oznacza dla branży w naszym opracowaniu za II kwartał 2026 @Bitcoin Mining… pic.twitter.com/au1rR0tn0O
— CoinShares (@CoinSharesCo) 16 września 2026 r.

Regulacje zmieniają wycenę, ale egzekucja wisi na horyzoncie

Ograniczenie strukturalne przyspiesza repricing infrastruktury wydobywczej. W 30 stanach USA odnotowano co najmniej 225 moratoriów lub ograniczeń dla centrów danych, z czego 151 nadal obowiązuje, a Nowy Jork wprowadził w lipcu 2026 r. pierwszą pauzę obejmującą cały stan.

Tymczasem kolejka interkonekcji w USA liczy około 2600 GW — więcej niż cała moc zainstalowana kraju — a mediany czasu oczekiwania przekraczają pięć lat. Projekty z zakończonymi pozwoleniami są zazwyczaj objęte klauzulą dziadka, co czyni istniejące zasiedlone lokalizacje w praktyce zasobamiemożliwymi do odtworzenia. Niedawna transakcja wyceniła wynajmowane obiekty AI na około 27 mln USD za MW, wobec poniżej 3 mln USD za MW w przypadku nie wynajmowanej, zasiedlonej mocy niektórych górników.

Rynek już wycenił tę transformację. Firmy z zakontraktowaną mocą AI lub HPC są notowane przy średnio 12,9x EV/sprzedaż NTM, wobec 3,7x dla kontynuujących wydobycie bez kontraktów. Keel jest wyraźnym wyjątkiem przy 18,3x, mimo braku podpisanego najemcy.

Jednak ponad 100 mld USD ujawnionego backlogu kontraktów wspiera obecnie jedynie około 1,1 mld USD rocznych przychodów z AI/HPC, przy czym około 550 MW jest fakturowane wobec ponad 4 GW zakontraktowanych. Dla inwestorów oznacza to, że premia została już wyceniona, podczas gdy przychody jeszcze nie zaistniały. Firmy, które przekonwertują moc zgodnie z harmonogramem, powinny zaobserwować kompresję mnożników wraz z nadrabianiem przychodów; opóźnienia sprawiłyby, że obecne wyceny będą coraz trudniejsze do uzasadnienia. Najbardziej przejrzystym bliskookresowym miernikiem tej konwersji jest różnica między zakontraktowaną mocą a fakturowaniem, wraz z postępem w pozwoleniach i zasiedlanych megawatach.