AktualnościKryptoDlaczego „kill switch” Binance nie zatrzymał hakerów przed kradzieżą 6,3 mld dolarów

Dlaczego „kill switch” Binance nie zatrzymał hakerów przed kradzieżą 6,3 mld dolarów

Autor: CryptoNewsNet·

Najważniejsze informacje

  • •Atakujący przeniknęli do Binance na miesiące przed kradzieżą poprzez atak na łańcuch dostaw obejmujący zmanipulowany pakiet narzędzia AI do kodowania i fikcyjny proces rekrutacji wymierzony w pracowników.
  • •Złodzieje wykorzystali mechanizm delegowania EIP-7702 w Ethereum, aby uzyskać prawa wykonania kodu nad portfelem gorącym, a te uprawnienia on-chain pozostały ważne nawet po zawieszeniu wypłat przez Binance i wyłączeniu usług portfeli gorących.
  • •Architektura portfela Binance oparta na obliczeniach wielostronnych (MPC) nie pozostawiła pojedynczego klucza prywatnego do natychmiastowego odwołania złośliwej delegacji, co wymusiło opracowanie specjalnej procedury odwołania w trakcie incydentu.
  • •Binance raportował zamrożenie około 2,85 mld dolarów skradzionych środków i uzupełnienie około 98% dotkniętych aktywów do 4 listopada, podczas gdy atakujący skonwertowali około 325 mln dolarów stablecoinów na aktywa takie jak Ether w ciągu około 20 minut, by uniknąć zamrożenia przez emitentów.
  • •Chainalysis oszacował łączną stratę Binance na około 6,4 mld dolarów — ponad czterokrotnie więcej niż około 1,5 mld dolarów ukradzionych z Bybit w lutym 2025 roku w wyniku kompromitacji środowiska zatwierdzania Safe{Wallet}.
Dlaczego „kill switch” Binance nie zatrzymał hakerów przed kradzieżą 6,3 mld dolarów

Dlaczego „kill switch” Binance nie zatrzymał hakerów przed kradzieżą 6,3 mld dolarów

Jest w tym pewna ironia: pociągnięcie hamulca awaryjnego, po którym odkrywasz, że maszyna, którą próbujesz zatrzymać, działa poza twoim zasięgiem. Binance zetknął się z wyjątkowo kosztowną wersją tego problemu 29 października, gdy atakujący przejęli jego infrastrukturę podpisywania portfeli i uzyskali uprawnienia do przemieszczania kryptowalut za pośrednictwem mechanizmów niezależnych od standardowego procesu wypłat giełdy.

Zawieszenie wypłat mogło przerwać ten proces. Mogło znacznie mniej w kwestii uprawnień, które atakujący ustanowili już w Ethereum. Do czasu opanowania ataku skradziono około 6,3 mld dolarów, a inżynierowie Binance opracowali specjalną procedurę odwołania złośliwych uprawnień on-chain. Giełda mogła wyłączyć dotknięte usługi, ale Ethereum nadal uznawałoby delegację, dopóki nie zostałaby jawnie usunięta.

Wiedz, kiedy twoje monety się ruszają

Brian Cubellis, dyrektor strategii platformy powierniczej Bitcoin Onramp, opisał tę różnicę dla AMBCrypto:

„Wstrzymanie wypłat wyłącza własne oprogramowanie giełdy, ale nie robi nic w sprawie uprawnień, które atakujący zapisał już w blockchainie.”

Ta różnica jest niezręczna dla instytucji powierzonej miliardy dolarów aktywów klientów. Binance następnie koordynował zamrożenie skradzionych środków i rozpoczął uzupełnianie dotkniętych aktywów, raportując około 98% uzupełnienia do 4 listopada. Jego odpowiedź finansowa była znacząca. To, co pozostało możliwe, dopóki kontrole awaryjne wchodziły w życie, wciąż jednak warto zbadać.

Uprawnienie, które nie chciało zniknąć

Atak rozpoczął się na długo przed 29 października i wcale nie w pobliżu blockchaina. Zgodnie z raportem Binance z 3 listopada inżynier pobrał w czerwcu zmanipulowany pakiet instalacyjny narzędzia AI do kodowania. Giełda wykryła anomalię i wymieniła urządzenie, ale atakujący zdążyli już zebrać informacje wywiadowcze o pracownikach i infrastrukturze firmy.

We wrześniu do innego inżyniera zbliżono się poprzez fikcyjny proces rekrutacji obejmujący rozmowy kwalifikacyjne i złośliwe zadanie programistyczne. Do 20 października atakujący wykorzystali przejęte systemy pracowników i wewnętrzne narzędzia AI, aby uzyskać dostęp do kolejnych maszyn, ostatecznie zdobywając poświadczenia, które otworzyły drogę do infrastruktury podpisywania portfeli Binance. Ta sekwencja — zmanipulowane narzędzie deweloperskie, fikcyjny pipeline rekrutacyjny, etapowy dostęp przez maszyny pracowników — odpowiada temu, co praktycy bezpieczeństwa nazywają atakiem na łańcuch dostaw, w którym intruzi przejmują narzędzia i relacje zaufania otaczające cel, a nie jego zewnętrzne linie obrony.

Wszystko opłaciło się 29-tego. Między 20:05 a 20:09 UTC portfele gorące — portfele połączone z internetem, używane do obsługi wpłat i wypłat klientów — przetransferowały około 223,46 mln XRP, 970 500 SOL i 44,2 mln OP na adresy kontrolowane przez atakujących. Za nimi poszły Bitcoin i inne aktywa. Chainalysis oszacował później łączną kradzież na około 6,4 mld dolarów — kwotę, która stawia to wydarzenie wśród największych kradzieży odnotowanych w branży krypto.

Najpoważniejszym elementem włamania było to, że atakujący uzyskali dostęp do infrastruktury podpisywania Binance — maszyny odpowiedzialnej za autoryzację transakcji — a następnie obrócili to zaufanie przeciwko niej.

W Ethereum atakujący wykorzystali EIP-7702, mechanizm wprowadzony w aktualizacji Pectra w 2025 roku, który pozwala kontu zewnętrznemu (externally owned account) delegować wykonanie do kodu smart kontraktu. Normalnie ta elastyczność rozszerza możliwości portfela. Tutaj, według Binance, przejęta infrastruktura podpisywania została użyta do przyznania złośliwemu kodowi praw wykonania nad portfelem gorącym w Ethereum. Giełda opisała 50 podpisanych transakcji związanych z manipulacją nonce konta — licznika, którego Ethereum używa do porządkowania transakcji konta — i ustanowieniem delegacji.

Niepokojąca część nastąpiła dalej: te uprawnienia pozostawały ważne on-chain nawet po tym, jak Binance zawiesił wypłaty i wyłączył usługi portfeli gorących. Giełda mogła zatrzymać przetwarzanie transakcji przez własne systemy, ale nie mogła po prostu wyłączyć uprawnień, które atakujący ustanowili już w Ethereum.

Potem pojawiło się kolejne komplikacje. Portfel gorący Binance używał obliczeń wielostronnych (MPC), które rozdzielają tworzenie podpisów kryptograficznych między wielu uczestników lub komponenty, zamiast polegać na pojedynczym klasycznym kluczu prywatnym. Ta architektura może zmniejszyć pewne ryzyka, ale oznaczała też, że nie było pojedynczego klucza prywatnego, który mógłby natychmiast odwołać złośliwą delegację. Inżynierowie Binance musieli opracować specjalną procedurę odwołania, podczas gdy incydent trwał, a zajęło to dodatkowy czas, wydłużając wysiłki powstrzymania nieuprawnionych przemieszczeń aktywów.

O 23:56 UTC potwierdzono on-chain ostatni zgłoszony nieuprawniony transfer w Ethereum, obejmujący 2 961,9 ETH. Binance stwierdził, że został nadany wcześniej i pozostawał oczekujący przed potwierdzeniem. O 00:10 UTC 30 października giełda usunęła złośliwą delegację EIP-7702 nową autoryzacją na adres zerowy.

Różnica między nadaniem a potwierdzeniem ma znaczenie. Podobnie jak brak ustalonej sumy środków przetransferowanych po zawieszeniu wypłat. Binance przyznał, samo zawieszenie nie mogło zatrzymać każdego nieuprawnionego ruchu, ale jego ujawnienia nie określają uzgodnionej straty po zawieszeniu. Uzgodniona suma za ten okres to liczba, na którą warto czekać w kolejnych ujawnieniach.

Kill switch z zastrzeżeniami

W idei kill switcha jest kojąca prostota: coś idzie nie tak, ktoś wyłącza zasilanie i szkody ustają. Niestety blockchain nie ma żadnego szczególnego obowiązku respektowania wewnętrznych procedur awaryjnych giełdy.

Rozważmy hotel, który odkrywa, że ktoś zdobył nieuprawnioną kartę-klucz. Zamknięcie recepcji uniemożliwia wydawanie nowych kart; istniejąca karta wciąż otwiera drzwi. Anulowanie jej, zabezpieczenie kosztowności i odzyskanie tego, co już zniknęło, to osobne zadania. To porównanie ma swoje granice, ale oddaje dylemat giełd, których uprawnienia portfeli przeżywają własne systemy.

Problem wyszedł na jaw w publicznej wymianie zdań między Haseebem Qureshim, partnerem zarządzającym Dragonfly, i Tudorem Anastasiu, inżynierem infrastruktury i bezpieczeństwa blockchain oraz założycielem Anastasiu Labs. Ich spór ujawnia różnicę, którą łatwo przeoczyć w środku naruszenia. Defensywny przepływ może przenieść aktywa w bezpieczne miejsce, o ile giełda może go autoryzować i wykonać, zanim zrobi to atakujący. Jednak przemieszczenie środków niekoniecznie unieważnia uprawnienia już nadane on-chain i z pewnością nie może odzyskać aktywów, które już zniknęły.

Pozostaje więc niezręczne pytanie: jeśli sama infrastruktura podpisywania została przejęta, jak giełda ma autoryzować transakcję awaryjną, nie ufając systemowi, którego podejrzewa?

Carlos Vendrell, założyciel Zealynx Security, widzi odpowiedź w testowaniu procedury dokładnie w takich warunkach:

„Ćwiczenie powinno zaczynać się od listy wszystkich zgód i delegacji nadanych przez każdy portfel gorący, potem należy naprawdę odwołać jedną z nich, zakładając, że normalna usługa podpisywania jest skompromitowaną częścią, i zmierzyć czas.”

Doświadczenie Binance nie dowodzi, że MPC z założenia uniemożliwia szybkie odwołanie uprawnień, ani jego ujawnienie nie dowodzi, że przed włamaniem nie istniała procedura awaryjna. Dowodzi natomiast, że inżynierowie opracowali specjalną procedurę w trakcie incydentu, a zajęło to dodatkowy czas.

Portfel, który wciąż był zasilany

Była jeszcze jedna komplikacja, jedna z tych, które czynią sytuację niemal absurdalną: skompromitowany portfel podobno wciąż otrzymywał pieniądze.

W analizie z 4 listopada Four Pillars podał, że system konsolidacji depozytów Binance nadal zbierał środki na skompromitowany portfel Ethereum zidentyfikowany jako Binance 14. Pozwalało to atakującemu zgarniać świeżo przybywające aktywa.

Rekonstrukcja Nexus Mutual przedstawia szczególnie uderzającą sekwencję. Około 21:44 UTC atakujący zgarnął 200 mln USDT, które inny portfel oznaczony jako Binance wpłacił mniej więcej 72 sekundy wcześniej. Siedemdziesiąt dwie sekundy — mało czasu na zrobienie kawy, a jednak podobno wystarczająco dużo, by świeży transfer dotarł do skompromitowanego adresu i zniknął.

Odkrycia badaczy podnoszą problem odmienny od EIP-7702. Giełda może pracować nad odwołaniem uprawnień atakującego, podczas gdy inne systemy operacyjne nadal kierują środki do niebezpiecznego celu. Przerwanie tych wewnętrznych przepływów aktywów to kolejne zadanie w ramach powstrzymywania i wymaga własnych kontroli i potwierdzeń.

Według Cubellisa przygotowanie awaryjne musi uwzględniać utratę zwykłej infrastruktury podpisywania:

„Giełda powinna udowodnić, zanim zostanie zaatakowana, że potrafi anulować każde uprawnienie na swoich portfelach i przenieść zagrożone środki w bezpieczne miejsce, nawet jeśli jej własny system podpisywania został przejęty.”

To łatwiej orzec niż zbudować. Niezależna awaryjna ścieżka podpisywania może przyspieszyć odzyskiwanie, ale wprowadza też potężne uprawnienia, które trzeba zabezpieczyć. Zbuduje się zbyt wiele zależności w zwykłym systemie — ścieżka awaryjna może zawieść razem z nim; skoncentruje się zbyt wiele uprawnień w rozwiązaniu alternatywnym — rzekome zabezpieczenie staje się kolejnym atrakcyjnym celem.

Pieniądze poruszają się szybciej niż dokumenty

Gdy skradzione aktywa opuszczają bezpośrednią kontrolę giełdy, powstrzymywanie staje się wyścigiem z udziałem śledczych, emitentów stablecoinów, sieci blockchain i atakującego.

Śledztwo Chainalysis opisało też próbę przemieszczenia około 500 mln dolarów w stablecoinach przez adres wymiany. W ciągu około 20 minut atakujący podobno skonwertowali około 325 mln dolarów na aktywa mniej podatne na zamrożenie przez emitentów, w tym Ether. Pozostałe 175 mln dolarów zostało zamrożonych.

Pośpiech miał swoje powody. Emitenci stablecoinów, tacy jak Tether i Circle, mogą zamrażać określone tokeny na wskazanych adresach. Bitcoin i Ether, w przeciwieństwie, nie mają równoważnego centralnego emitenta z taką władzą. Konwersja skradzionych stablecoinów na inne aktywa mogła więc umieścić je poza zasięgiem zamrożenia narzuconego przez emitenta.

To wydarzenie ilustruje granice interwencji, gdy środki już uciekły. Śledczy mogą śledzić pieniądze on-chain, ale wiedza o tym, gdzie się znajdują, niekoniecznie daje im władzę, by je odzyskać.

Binance mimo to zdołał zabezpieczyć znaczną część skradzionych aktywów. W raporcie z 3 listopada giełda podała, że około 2,85 mld dolarów zostało zamrożonych lub przechwyconych dzięki współpracy z emitentami, organami ścigania i firmami wywiadowczymi blockchain. Do 4 listopada raportowała uzupełnienie około 98% dotkniętych aktywów poprzez zakupy zastępcze.

Binance wykazał znaczną zdolność absorbowania strat zamiast przerzucania ich na użytkowników. Ale te liczby opisują, ile giełda zdołała zabezpieczyć lub zastąpić — nie to, jak skutecznie powstrzymała atakującego przed dalszym przemieszczaniem aktywów w trakcie naruszenia.

Gdy ważne podpisy autoryzują kradzież

Rok wcześniej Bybit zetknął się z inną wersją problemu przejętej władzy nad transakcjami. W lutym 2025 roku atakujący ukradli około 1,5 mld dolarów po przejęciu środowiska związanego z procesem zatwierdzania Safe{Wallet}. Zgodnie z dochodzeniowym ujawnieniem Bybit złośliwe zmiany wprowadziły w błąd podpisujących, aby zatwierdzili nieuprawnioną transakcję, a śledczy nie znaleźli dowodów, że infrastruktura samego Bybit została skompromitowana. Skala też dzieli te dwa przypadki: szacunek Chainalysis około 6,4 mld dolarów dla Binance jest ponad czterokrotnie większy niż około 1,5 mld dolarów ukradzionych z Bybit.

Oba incydenty ujawniły, jak wiele zależy od integralności władzy stojącej za transakcją. Wiele podpisów daje ograniczoną ochronę, gdy podpisujący są wprowadzani w błąd co do tego, co zatwierdzają. A jak odkrył Binance, wyłączenie usługi podpisywania niekoniecznie unieważnia uprawnienia już ustanowione on-chain.

Co właściwie zabija „kill switch”?

Awaryjny kill switch brzmi uspokajająco. Znacznie mniej uspokajające jest odkrycie, w połowie naruszenia, że atakujący posiada uprawnienia, których twój wyłącznik nie może odwołać.

Doświadczenie Binance rodzi niezręczne pytanie dla giełd powierzonych miliardy dolarów aktywów klientów: czy faktycznie przetestowały, co się stanie, gdy systemy odpowiedzialne za ochronę tych aktywów staną się częścią ataku? Giełda powinna być w stanie wykazać, że potrafi odwołać skompromitowane uprawnienia, przenieść zagrożone aktywa w bezpieczne miejsce i przerwać wewnętrzne transfery, nie polegając całkowicie na infrastrukturze, której nie może już ufać.

Co więc klienci powinni sądzić o publicznych zapewnieniach giełdy, gdy naruszenie trwa? AMBCrypto zadał to pytanie Vikowi Sharmie, założycielowi i dyrektorowi generalnemu Cake Wallet:

„Przydatna aktualizacja wymienia, które zgody zostały odwołane, które aktywa się przemieściły i gdzie, aby klienci mogli sami to sprawdzić.”

Istnieją uzasadnione powody, by wstrzymywać wrażliwe szczegóły operacyjne, gdy włamanie trwa. Gdy jednak bezpośrednie zagrożenie minie, giełda powinna być w stanie wyjaśnić, co jej kontrole awaryjne faktycznie zatrzymały, kiedy skompromitowana władza została ugaszona i czy jakiekolwiek aktywa pozostały zagrożone.

Binance zasługuje na uznanie za publikację szczegółów swojej reakcji, koordynację znacznych zamrożeń aktywów i zaangażowanie własnych zasobów w uzupełnienie dotkniętych aktywów. Te środki pomogły absorbować szkody finansowe. Ujawniły też, dlaczego rekompensaty i powstrzymywanie nigdy nie powinny być mylone. Kill switch powinien dawać obrońcom kontrolę — nie jedynie czas na rozgryzienie, gdzie ta kontrola poszła.

Infrastruktura podpisywania Binance — nieznaną sobie zresztą giełdzie — została skompromitowana na długo przed włamaniem. Razem z wydarzeniem związanym z Bybit przypomina, że wiele zależy od integralności władzy stojącej za transakcją.