Incident bezpieczeństwa w Binance o wartości 6,3 miliarda dolarów pozostawił nierozstrzygnięte pytania dotyczące tego, jak giełda zarządzała swoimi hot walletami i ograniczała kwotę środków dostępnych dla atakujących. Ujawnienie informacji przyciągnęło uwagę badaczy bezpieczeństwa i przedstawicieli branży, którzy zaznaczają, że same publiczne dane blockchainu nie pozwalają ustalić, czy wewnętrzne mechanizmy kontroli ryzyka platformy działały zgodnie z przeznaczeniem.

Współdyrektor generalny Binance Richard Teng powiedział 30 października, że atak dotyczył hot walleta samej giełdy. Większość aktywów klientów była przechowywana w offline'owym cold storage i przenoszona do hot walletów tylko wtedy, gdy użytkownicy zlecali wypłaty. Hot wallety to konta połączone z internetem, wykorzystywane do obsługi wypłat klientów, w przeciwieństwie do offline'owego cold storage.

Salda portfeli oferują jednak tylko częściowy obraz narażenia giełdy na atak. Publiczne zapisy blockchainu mogą pokazywać przepływ środków, ale nie pozwalają ustalić wewnętrznych mechanizmów kontroli rządzących tymi transferami — powiedział analityk CertiK Jonathan Riss w rozmowie z Cointelegraph.

W pierwszym raporcie opublikowanym we wtorek Binance poinformowała, że atakujący uzyskali dostęp do wewnętrznej usługi podpisywania transakcji, aby przenosić środki poza standardowy proces wypłat. Takie usługi podpisywania stanowią rdzeń infrastruktury wypłat giełdy, autoryzując, kiedy środki mogą być przenoszone. Giełda oświadczyła, że część szczegółów technicznych pozostanie poufna, aby zapobiec dalszym atakom. Binance nie odpowiedziała na pytania Cointelegraph dotyczące sald portfeli i zabezpieczeń.

Konkurenci, w tym Coinbase, Gate i Upbit, po ataku ujawnili swoje wskaźniki przechowywania w cold storage. Czy więcej giełd opublikuje porównywalne dane i czy Binance przedstawi więcej szczegółów swoich zabezpieczeń, pozostaje otwartym pytaniem, gdy branża ocenia ten incydent.

Co mogą ujawnić zapisy blockchainu

Riss powiedział, że kwota 6,3 miliarda dolarów reprezentowała łączną wartość aktywów dotkniętych na 10 blockchainach. Na Ethereum atakujący wielokrotnie opróżniali hot wallet w miarę napływu nowych depozytów.

Gdy atakujący mogą uzyskać ważne podpisy, ich potencjalny dostęp zależy od tego, co system podpisywania pozwala im przenieść w czasie — powiedział Riss. Saldo portfela w pojedynczym momencie nie oddaje tego narażenia.

Limity transakcyjne egzekwowane przez aplikację żądającą podpisu mogą zostać obejści, jeśli ta aplikacja zostanie przejęta — powiedział Riss. Limity egzekwowane niezależnie przez system podpisywania nadal mogą ograniczać transfery.

„Porównanie z innymi giełdami z zewnątrz nie jest tak naprawdę możliwe” — dodał Riss. „Publiczne informacje na temat wewnętrznej architektury podpisywania są wszędzie ograniczone, a dane o rozmieszczeniu rezerw i atestacje proof-of-reserves pokazują, co się gdzie znajduje, a nie jak autoryzowana jest wypłata.”

Dyrektor produktu BitGo Eugene Hahr również odmówił spekulacji na temat wewnętrznych zabezpieczeń Binance. „Rozkład ustaleń powierniczych to pytanie, na które Binance najlepiej potrafi odpowiedzieć” — powiedział.

Ile giełdy powinny trzymać w hot walletach?

Współzałożyciel i dyrektor produktu Fireblocks Idan Ofrat powiedział, że giełdy zazwyczaj utrzymują w hot walletach wystarczające środki na pokrycie kilku dni oczekiwanych wypłat, co często stanowi pojedynczą, niską cyfrę procentową zarządzanych aktywów.

Giełdy zazwyczaj przechowują większość aktywów klientów w cold storage, a niektóre korzystają z pośrednich portfeli, które wymagają ręcznego zatwierdzania transferów do hot walletów — powiedział.

Alex Tobol, dyrektor technologii kryptoportfela Walt opartego na Telegramie, powiedział, że utrzymywanie miliardów dolarów w hot walletach nie jest z natury niczym niezwykłym dla giełdy o rozmiarach Binance. Hot wallety zazwyczaj obsługują wypłaty automatycznie — powiedział Tobol — ale ich uzupełnianie z cold storage powinno wymagać odrębnej decyzji skarbowej i ręcznego zatwierdzenia.

Hahr powiedział, że mechanizmy kontroli stosowane przed podpisaniem transakcji, takie jak limity transakcyjne, zatwierdzone adresy wypłat i dodatkowe wymogi autoryzacji, mogą pomóc ograniczyć straty w przypadku przejęcia systemu.