Liczba aktywnych rigów wiertniczych do ropy naftowej i gazu ziemnego w Stanach Zjednoczonych spadła w tym tygodniu — wynika z najnowszego cotygodniowego przeglądu firmy Baker Hughes, świadczącej usługi dla przemysłu naftowego.

Łączna liczba rigów zmniejszyła się o pięć do 588. Rigi nastawione na ropę naftową spadły o trzy do 452, a rigy gazowe o jeden do 127.

Rok temu analogiczne wartości wynosiły: 412 rigów naftowych, 122 rigy gazowe i łącznie 539 rigów. Nawet po tym tygodniowym spadku łączna liczba rigów pozostaje o 49 wyższa niż przed rokiem, przy czym liczba rigów naftowych wzrosła w tym okresie o 40, a gazowych o pięć.

Ponieważ rigi muszą zostać wynajęte, przetransportowane i uruchomione, zanim zacznie płynąć ropa lub gaz, zmiany liczby rigów przekładają się na produkcję z opóźnieniem liczonym raczej w miesiącach niż w dniach. Jednotygodniowa zmiana jest też niewielka na tle całkowitej liczby rigów, dlatego analitycy zazwyczaj odczytują tę serię danych pod kątem trwałych trendów, a nie pojedynczych tygodniowych wahnięć.

Kontekst cenowy

Ropa naftowa notowana jest po 87 USD, czyli 0,17 USD wyżej w ciągu dnia. W skali tygodnia handlowego cena wzrosła o 4,60 USD.

Na wykresie dziennym maksimum dzisiejszej sesji osiągnęło 87,51 USD, tuż poniżej 100-dniowej średniej kroczącej wyznaczonej na poziomie 88,05 USD. Maksimum tygodnia wyniosło 87,69 USD i zostało ustanowione podczas poprzedniej sesji. Z technicznego punktu widzenia przejście i utrzymanie się powyżej 100-dniowej średniej kroczącej byłoby postrzegane jako bardziej byczy sygnał.

Plany wiertnicze są zazwyczaj powiązane z cenami, które producenci spodziewają się uzyskać, dlatego liczbę rigów odczytuje się na ogół łącznie z kontraktami terminowymi na ropę, a nie w izolacji, choć zależność między cenami a aktywnością wiertniczą nie jest jeden do jednego.

O badaniu

Firma Baker Hughes publikuje dane o liczbie rigów rotacyjnych od 1944 roku i udostępnia je w każdy piątek. Cotygodniowa liczba rigów aktywnie wiercących w poszukiwaniu ropy naftowej i gazu ziemnego to jeden z najuważniej obserwowanych wskaźników amerykańskiej aktywności wiertniczej w segmencie poszukiwawczo-wydobywczym, pełniący rolę powszechnie stosowanego barometru wydatków na poszukiwanie i produkcję.

W ostatnich latach dłuższe poziome odcinki odwiertów i szybsze wiercenie pozwoliły producentom utrzymać wydobycie przy mniejszej liczbie rigów, dlatego analitycy śledzą również takie mierniki, jak odwierty wykonane, lecz nieukończone (drilled-but-uncompleted wells), oraz wydajność pojedynczego riga, publikowane w raporcie Drilling Productivity Report amerykańskiej Energy Information Administration (EIA), aby uzyskać pełniejszy obraz podaży. Kolejne dane o liczbie rigów pojawią się w piątek, w tym samym tygodniu co cotygodniowe dane EIA dotyczące zapasów ropy naftowej, które uczestnicy rynku śledzą w poszukiwaniu sygnałów o równowadze podażowo-popytowej.

Źródło: investingLive