Ambicje Australii dotyczące eksportu zielonego żelaza wymagają rocznych inwestycji rzędu AU$170 miliardów do 2040 roku
Najważniejsze informacje
- •Eksport zielonego żelaza z Australii mógłby przynieść AU$96 miliardów rocznych przychodów do 2040 roku, jeśli kraj zastąpi obecny wolumen eksportu węgla metalurgicznego równoważną ilością zielonego żelaza.
- •Aby osiągnąć ten poziom przychodów, potrzeba około AU$170 miliardów rocznych inwestycji kapitałowych do 2040 roku, co zbliża się do skali australijskiego szczytu boomu górniczego z lat 2000.
- •Każdy 1 milion ton mocy produkcyjnych zielonego żelaza w Australii wymaga AU$7–10 miliardów inwestycji w produkcję żelaza, elektrolizery, energię solarną, wiatrową i magazynowanie energii, przy czym energia odnawialna stanowi około połowy kosztów.
- •Australia stoi wobec rosnącej konkurencji międzynarodowej ze strony krajów takich jak Szwecja i Niemcy, które rozwijają własne inicjatywy w zakresie zielonego żelaza i stali.
- •IEEFA rekomenduje dostosowanie sprawdzonych narzędzi polityki energetyki odnawialnej, takich jak feed-in tariffs i contracts-for-difference, aby stworzyć zieloną premię przyciągającą wystarczające inwestycje.
IEEFA: Ambicje Australii dotyczące eksportu zielonego żelaza wymagają rocznych inwestycji rzędu AU$170 miliardów do 2040 roku
Freight News — 07 sierpnia 2026
Powstający australijski przemysł zielonego żelaza będzie wymagał znaczących inwestycji i stałego wsparcia rządowego, aby wykorzystać globalne przejście na produkcję stali o niskiej emisji dwutlenku węgla — wynika z noty informacyjnej opublikowanej 7 sierpnia 2026 roku przez Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA).
Raport zatytułowany Scale of Investment Needed for Australia's Green Iron Ambition wskazuje, że przychody z eksportu zielonego żelaza mogą osiągnąć AU$96 miliardów rocznie do 2040 roku, na podstawie prognoz przytoczonych przez australijski rząd federalny. Osiągnięcie tego celu wymagałoby jednak około AU$170 miliardów inwestycji rocznie przez najbliższe 14 lat — poziomu zbliżonego do szczytu australijskiego boomu górniczego z lat 2000.
„Produkcja zielonego żelaza jest kapitałochłonna” — powiedział Lachlan Wright, analityk ds. finansowania energii w obszarze globalnej stali w IEEFA i autor raportu. „Każdy zakład wymaga pieca do produkcji żelaza oraz elektrolizerów, a także wspierającej infrastruktury solarnej, wiatrowej, bateryjnej i przesyłowej, aby dostarczać czystą energię elektryczną. Ponadto potrzebna jest infrastruktura kolejowa i portowa zarówno do dostaw rudy żelaza na dużą skalę, jak i do eksportu zielonego żelaza.”
Wraz z dekarbonizacją globalnego przemysłu stalowego rośnie popyt na zielone żelazo — produkcja stali odpowiada za około 7–9% globalnych emisji dwutlenku węgla, co plasuje ją wśród największych przemysłowych źródeł zmian klimatycznych. Ten trend zbiega się z prognozowanym spadkiem dwóch największych australijskich eksportów, węgla i gazu. Mimo że zielone żelazo osiąga cenową premię, nadal nie jest konkurencyjne kosztowo ze względu na energochłonny proces produkcji.
„Australia dąży do ustanowienia przemysłu eksportu zielonego żelaza” — powiedział Wright. „Taki eksport wspierałby globalną redukcję emisji i jednocześnie stanowiłby zabezpieczenie przed przyszłym spadkiem znaczenia tradycyjnego australijskiego eksportu paliw kopalnych.”
Podana w ogłoszeniu federalnego Green Iron Investment Fund roczna wartość AU$96 miliardów do 2040 roku opiera się na zastąpieniu eksportu węgla metalurgicznego równoważnym wolumenem zielonego żelaza. Australia eksportuje obecnie około 150 milionów ton rocznie (MTPA) węgla metalurgicznego, co odpowiada mniej więcej 270 MTPA zielonego żelaza, przy założeniu, że do wytworzenia 1 tony żelaza zużywa się około 0,55 tony węgla metalurgicznego.
„Przy obecnych cenach 1 milion ton mocy produkcyjnych zielonego żelaza w Australii wymagałby AU$7–10 miliardów inwestycji kapitałowych w produkcję żelaza, elektrolizery, energię solarną, wiatrową i baterie” — zauważył Wright.
Energia odnawialna — niezbędna dla produkcji zielonego żelaza — stanowi około połowę kapitału wymaganego w każdym australijskim projekcie. Nawet Australia Południowa, powszechnie uznawana za krajowego lidera energetyki odnawialnej, musiałaby ponad dwukrotnie zwiększyć moce w zakresie energetyki solarnej i magazynowania energii, aby zasilić proponowany projekt zielonego żelaza w Whyalla.
Australia nie jest jednak jedynym krajem rozwijającym zielone żelazo i stal. Projekty w Szwecji, Niemczech i innych krajach europejskich realizują podobne inicjatywy, zwiększając konkurencję o kapitał i przewagę pierwszego ruchu w rynku, który może stać się istotny globalnie.
Mimo to Wright sugeruje, że Australia może wykorzystać swoje rozległe zasoby naturalne oraz dotychczasowe sukcesy w energetyce odnawialnej, aby pobudzić inwestycje w zielone żelazo.
„Kilka skutecznych modeli, które ustanowiły premię dla energii odnawialnej, w tym renewable portfolio standards, contracts-for-difference oraz feed-in tariffs, można by dostosować do zielonego żelaza” — powiedział. „Dla Australii potrzebna jest polityka, która ustanowi zieloną premię w tych eksportach. Co kluczowe, taka polityka musi mieć odpowiednią skalę i zapewnienie finansowania, aby dać niezbędną pewność inwestycyjną.”
„Bez tego Australia prawdopodobnie nie przyciągnie dużych ilości kapitału potrzebnych do realizacji swoich ambicji związanych z zielonym żelazem” — podsumował Wright.
Źródło: IEEFA
