Mąż republikańskiej kandydatki ubiegającej się o miejsce w Senacie USA znalazł się pod lupą za organizowanie spotkań z lobbystami reprezentującymi branżę, w której ma finansowy udział.

Według raportu NOTUS pojawiły się pytania po tym, jak menedżer z branży ubezpieczeniowej przyznał w magazynie branżowym, że mąż Rep. Ashley Hinson (R-IA) był niezawodnym pośrednikiem w dostępie do ustawodawców.

Hinson, była prezenterka telewizji informacyjnej reprezentująca 2. okręg wschodniego Iowa, weszła do wyścigu po tym, jak inny republikanin, Joni Ernst, ogłosiła w 2025 roku, że nie będzie ubiegać się o trzecią kadencję, otwierając miejsce w Senacie przed wyborami połówkowymi w listopadzie 2026 roku. Hinson zbudowała swoją kampanię do Senatu USA wokół hasła „walki ze specjalnymi interesami”, ale powiązania jej męża z branżą ubezpieczeniową wywołują pytania o dostęp — w sektorze, który od dawna należy do grup najwięcej wydających na federalny lobbing, według śledzenia finansowania kampanii prowadzonego przez OpenSecrets.

NOTUS podaje, że mąż Hinson, Matt Arenholz, posiada udziały warte miliony dolarów w „pośredniku ubezpieczeniowym wspieranym przez private equity” i zajmował stanowisko ds. spraw rządowych w dużej grupie lobbingowej branży ubezpieczeniowej — roli wcześniej nieopisywanej. Członkowie Kongresu muszą składać coroczne oświadczenia majątkowe obejmujące aktywa, dochody i zobowiązania małżonka, choć formularze te dotyczą interesów finansowych, a nie spotkań czy działań lobbingowych.

Dokumenty przeanalizowane przez NOTUS pokazują, że Arenholz przewodniczył komitetowi ds. spraw rządowych dla iowańskiego oddziału Independent Insurance Agents & Brokers of America i pomagał organizować spotkania między tą grupą a Hinson oraz innymi członkami delegacji kongresowej Iowa. Independent Insurance Agents & Brokers of America, znana jako Big „I”, to ogólnokrajowe stowarzyszenie branżowe reprezentujące niezależnych agentów i brokerów ubezpieczeniowych, a jego oddziały stanowe organizują wyjazdy lobbingowe do Waszyngtonu.

Magazyn grupy bezpośrednio przypisał Arenholzowi zasługę.

„W rzeczy samej Matt zdołał zorganizować spotkanie ze wszystkimi czterema naszymi członkami Kongresu w jednej dużej sali konferencyjnej” — napisał prezes Tom O’Meara, dodając, że „oszczędziło nam to biegania od budynku do budynku w D.C.”

W innym wydaniu O’Meara wspominał, że chwalił się spotkaniem swojej grupy ze wszystkimi sześcioma członkami delegacji kongresowej Iowa podczas wyjazdu do Waszyngtonu.

„Dostałem kilka dziwnych spojrzeń, gdy odpowiedziałem, że spotkaliśmy się ze wszystkimi sześcioma z Iowa” — napisał. „Kilku odpowiedziało mi, że nie chodzi im o pracowników kongresowych, lecz o samych wybranych urzędników. Moja odpowiedź pozostała taka sama: WSZYSTKICH SZEŚCIU!”

Delegacja kongresowa Iowa składa się z czterech członków Izby Reprezentantów USA i dwóch senatorów USA, czyli z „wszystkich sześciu”, o których wspomniał O’Meara — a wyjazdy branżowych grup do Waszyngtonu zwykle mają na celu dotarcie do jak największej liczby ustawodawców z danego stanu podczas jednej podróży, dlatego zgromadzenie ich w jednej sali konferencyjnej było istotne.

Jeff Hauser, dyrektor wykonawczy grupy watchdogowej Revolving Door Project, działającej przy waszyngtońskim think tanku Center for Economic and Policy Research, powiedział NOTUS, że takie rozwiązanie „zaciera granicę”.

„Nikt nie mówi, że jeśli twoja druga połówka zostanie wybrana do Kongresu, musisz przestać pracować w ubezpieczeniach” — powiedział Hauser. „Ale jeśli od razu mówisz mi, że jest zaangażowany w sprawy rządowe, to nie jest normalne. Większość ludzi nie zajmuje się pracą w obszarze spraw rządowych.”