AktualnościMakroKonferencja wspierana przez fundusze hedgingowe zabiega o nowo wybranych demokratów; kolumnista wzywa do trwałej presji społecznej

Konferencja wspierana przez fundusze hedgingowe zabiega o nowo wybranych demokratów; kolumnista wzywa do trwałej presji społecznej

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Komentarz w Alternet krytykuje konferencję „What's Next” w Denver, dostępną tylko na zaproszenie, dla nowo wybranych demokratów, zorganizowaną przez Majority Democrats i finansowaną głównie przez miliardera z funduszy hedgingowych Steve'a Mandela, założyciela Lone Pine Capital.
  • •Na spotkaniu w Denver obecni byli konsultanci polityczni, ale nie zaproszono liderów związków zawodowych, ruchu praw obywatelskich, środowisk ekologicznych, czarnych ani latynoskich.
  • •Kolumna ostrzega, że interesy finansowe — w tym lobbysty korporacyjni i z Wall Street, branże krypto i AI, AIPAC, prezesi firm i miliarderzy-darczyńcy technologiczni — mobilizują się, by zabiegać o przychodzących prawodawców w okresie przejściowym przed zaprzysiężeniem nowego Kongresu 3 stycznia.
  • •Autor argumentuje, że nowo wybrani urzędnicy dotrzymają obietnic tylko wtedy, gdy społeczeństwo się zorganizuje i wywrze trwałą presję, przywołując słowa Franklina D. Roosevelta z 1936 roku, że wyborcy „muszą go zmusić” do działania.
  • •W kwestii przywództwa kolumna popiera senatora z Maryland Chrisa Van Hollena, a nie Chucka Schumera, twierdząc, że Schumer pełni funkcję zbyt długo i jest zbyt blisko Wall Street — przed styczniowymi decyzjami o przywództwie demokratów w Senacie.
Konferencja wspierana przez fundusze hedgingowe zabiega o nowo wybranych demokratów; kolumnista wzywa do trwałej presji społecznej

Prywatna, dostępna tylko na zaproszenie konferencja dla nowo wybranych demokratów — finansowana w dużej mierze przez miliardera z funduszy hedgingowych, na której obecni byli konsultanci polityczni, ale nie było na niej liderów związków zawodowych, ruchu praw obywatelskich, środowisk ekologicznych, czarnych ani latynoskich — spotyka się z ostrą krytyką w nowym komentarzu na łamach Alternet, wieloletniego progresywnego serwisu informacyjnego, który ostrzega, że interesy finansowe już teraz zabiegają o przychodzącą klasę prawodawców, zanim obejmą urząd.

Kolumna, której autor opisuje ponad pięć dekad w polityce i jej otoczeniu, świętuje zwycięstwa demokratów w tegomiesięcznych wyborach śródokresowych, w tym zwycięstwo senatora-elekta Scotta Coloma w Missisipi i wygraną gubernatora-elekta Jonathana Kreiss-Tomkinsa na Alasce. Po tym, co autor nazywa „prawie dwoma latami trumpowskiej ciemności”, jest — według słów kolumny — „światło na horyzoncie” i powód do nadziei na progresywną zmianę.

Mimo to autor przyznaje, że od czytelników docierają do niego uporczywe obawy, cytując ostrzeżenia takie jak „Nie zepsujcie tego tak jak zwykle, demokraci”, „Nie wypałcie”, „Znowu nie wyrwijcie porażki z paszcz zwycięstwa” i „Nie twórzcie swojego zwykłego koła, w którym sami się rozstrzelacie”. Te lęki, przyznaje kolumna, opierają się na realnym wzorcu: po objęciu urzędu demokraci „zbyt często tchórzliwie wycofywali się albo wzajemnie się atakowali”, byli przewyższani taktycznie lub odkupywani — autor przywołuje Joe Manchina z Wirginii Zachodniej i Kyrsten Sinemę z Arizony jako przestrogę.

Odpowiedź sceptykom jest bezpośrednia: „To zależy od nas”. Zamiast się martwić, pisze autor, czytelnicy powinni przygotować się na 3 stycznia — siedem tygodni od publikacji kolumny — kiedy nowy Kongres zostanie zaprzysiężony, a wkrótce potem wielu nowych gubernatorów i stanowych prawodawców. Ta data, ustalona przez 20. poprawkę do Konstytucji, wyznacza formalny początek każdego nowego Kongresu, a tygodnie między dniem wyborów a zaprzysiężeniem to okres przejściowy, w którym przyszli członkowie zazwyczaj zatrudniają personel, ustalają wczesne priorytety i przyjmują pierwsze zbliżenia lobbystów i darczyńców — dokładnie ten okres kolumna oznacza jako niebezpieczny. „Nasza praca dopiero się zaczyna. Walka dopiero się rozpoczęła.”

Opierając się na półwieczu doświadczeń politycznych, autor argumentuje, że nawet najlepsi członkowie Kongresu, gubernatorzy i stanowi prawodawcy nie mogą dokonać niczego ważnego bez aktywnego poparcia społeczeństwa. „Nic dobrego nie dzieje się w Waszyngtonie ani w stolicach stanów, dopóki dobrzy ludzie nie są zorganizowani i zmobilizowani, aby wywierać presję na wybranych przez siebie przedstawicieli, by doprowadzili do dobrych rzeczy” — stwierdza kolumna. Przypomina odpowiedź Franklina D. Roosevelta z kampanii reelection 1936 roku, gdy wyborczyni zażądała, by zobowiązał się do długiej listy celów, o które walczył w kampanii: „Pani, chcę to zrobić, ale musi mnie pani do tego zmusić.”

Ludzie, których właśnie wybrano, potrzebują — pisze autor — takiej samej presji. Sama szczerość nie wystarczy, a obietnic nie można uważać za spełnione same z siebie.

Główne ostrzeżenie kolumny dotyczy pieniędzy. Czytelnicy zostają wezwani, by „nigdy nie lekceważyć siły interesów finansowych, lobbystów korporacyjnych i z Wall Street, Crypto, AI, AIPAC, korporacyjnych firm PR i kancelarii prawnych, prezesów firm oraz miliarderów z Doliny Krzemowej” — sił, które według autora restartują swoje gigantyczne maszyny polityczne, mobilizują się i już teraz zabiegają o nowych członków Kongresu. Lista wykracza poza tradycyjny establishment lobbystyczny, obejmując krypto i AI — nowsze branże, które autor zalicza do tego samego finansowego aparatu, teraz naciskającego na przychodzącą klasę polityków.

Grupy przedstawiające się jako „umiarkowani demokraci”, takie jak Third Way — waszyngtońska organizacja od dawna kojarzona z centrowym skrzydłem partii — są opisywane jako wspierane przez korporacje i Wall Street, przeciwne progresywnej zmianie i nastawione na zachowanie „obecnej struktury bogactwa i władzy w Ameryce”.

Najdobitniejszym przykładem jest ubiegłotygodniowa konferencja „What's Next” w Denver, spotkanie tylko na zaproszenie dla nowo wybranych demokratów, zorganizowane przez grupę Majority Democrats, która — jak podaje kolumna — jest finansowana głównie przez miliardera z funduszy hedgingowych Steve'a Mandela, założyciela Lone Pine Capital. Pojawił się na niej konsultanci polityczni — autor określa ich jako lobbystów — ale nie zaproszono żadnych liderów związków zawodowych ani liderów ruchu praw obywatelskich, środowisk ekologicznych, czarnych czy latynoskich.

Autor podkreśla, że nie jest to wezwanie do testu czystości, dopuszczając, że nowi prawodawcy mogą czuć, iż mogą towarzysko spotykać się z wielkimi pieniędzmi bez utraty integralności. Może i tak.

Ale — jak pisze kolumna — są oni rzceni w ocean handlarzy wpływami, którzy doskonale tworzą fałszywe realia, nic nie mające wspólnego z rzeczywistością, z którą zmagają się przeciętni pracujący Amerykanie. Ten ocean ma potężne prądy wsteczne, gwałtowne ripcurrenty i krwiożercze rekiny. Ktokolwiek w nim pływa, jest zagrożony.

Potrzebują nas jako ich ratowników — by pomóc im przetrwać te regresywne siły. Muszą wiedzieć, że jesteśmy przy nich. Że będziemy dalej się organizować i mobilizować dla tego, co trzeba zrobić. Że będziemy dalej budować progresywną siłę. Zbierać pieniądze. Robić hałas. Utrzymywać presję. Pomagać im dotrzymywać obietnic.

Dlatego też musimy wspierać przywódców demokratów, którzy odrzucają starą politykę wielkich pieniędzy — przywódców takich jak senator Chris Van Hollen. Chuck Schumer wykonał dobrą robotę, ale jest tam zbyt długo, pochodzi ze starszego pokolenia i jest zbyt blisko Wall Street oraz korporacyjnych demokratów. Van Hollen ma właściwe wartości i poprowadzi demokratów w Senacie w progresywnym kierunku.

Niezbytnie świętujmy i rozkoszujmy się niezwykłymi zwycięstwami ostatniego tygodnia i pół. Wszyscy ciężko pracowaliśmy. Mamy obfity powód do radości. To, co udało się osiągnąć, jest po prostu niezwykłe.

Ale wiedzcie też, że nasza praca dopiero się zaczyna.