Centra danych AI kupują używane silniki odrzutowe, bo dostawa nowych turbin trwa sześć lat
Najważniejsze informacje
- •Dostawa nowych turbin gazowych w Stanach Zjednoczonych trwa obecnie średnio sześć lat, a rozmowy o zamówieniach sięgają lat 2030 i 2031.
- •Globalne zamówienia na turbiny przekroczyły 100 gigawatów, przewyższając szacowaną roczną moc produkcyjną producentów wynoszącą 60–70 gigawatów.
- •Międzynarodowa Agencja Energetyczna prognozuje, że globalne zużycie energii elektrycznej przez centra danych niemal się podwoi — z 485 terawatogodzin w 2025 roku do 950 w 2030 roku — a zużycie w obiektach nastawionych na AI potroi się w tym samym okresie.
- •Używane turbiny w dobrym stanie sprzedawane są za około 1,5–1,7 miliona dolarów za megawat w porównaniu z 2–2,5 miliona dolarów za nowe jednostki, a Crusoe zamówił 650 megawatów sprzętu bazującego na silnikach odrzutowych od ProEnergy.
- •Cleanview zidentyfikowała około 90 gigawatów proponowanej generacji na miejscu w centrach danych w USA w połowie 2026 roku, z czego tylko około 2 gigawatów działało w tamtym czasie.

Deweloperzy centrów danych AI polują na używane turbiny gazowe i wycofane silniki odrzutowe, ponieważ zamówienie całkiem nowego sprzętu energetycznego mogłoby pozostawić ich serwary w oczekiwaniu na elektryczność aż do następnej dekady. Niektóre firmy kupują odnowione maszyny, inne natomiast przekształcają technologię silników lotniczych w generatory, które mogą działać obok ich obiektów obliczeniowych. Ten wyścig odzwierciedla rosnącą rozbieżność między harmonogramami budowy firm AI a terminami dostaw branży energetycznej.
Dostawa nowych turbin gazowych w Stanach Zjednoczonych trwa obecnie średnio sześć lat, według konsultingu energetycznego Wood Mackenzie. Rozmowy o dostawach koncentrują się już na latach 2030 i 2031 — terminach, które kolidują z dążeniem branży AI do uruchomienia ogromnych kampusów obliczeniowych znacznie szybciej.
Popyt na turbiny przewyższa podaż
Globalne zamówienia na turbiny przekroczyły 100 gigawatów, w porównaniu z szacowaną roczną mocą produkcyjną producentów wynoszącą zaledwie 60–70 gigawatów, informuje Reuters. Siemens Energy, GE Vernova i Mitsubishi Heavy Industries przyznały, że zamówienia wyprzedzają ich możliwości produkcyjne.
Turbiny gazowe mogą wytwarzać duże ilości energii elektrycznej poprzez spalanie gazu ziemnego napędzającego urządzenia połączone z generatorem. Centra danych AI potrzebują tej energii w trybie całodobowym, aby zasilać gęsto upakowane układy i systemy chłodzenia, a samo podłączenie nowych obiektów do publicznych sieci elektroenergetycznych może trwać latami.
Tego rodzaju presja będzie prawdopodobnie rosnąć. Międzynarodowa Agencja Energetyczna przewiduje, że globalne zużycie energii elektrycznej przez centra danych niemal się podwoi — z 485 terawatogodzin w 2025 roku do 950 w 2030 roku — a zużycie w obiektach nastawionych na AI ma się w tym samym okresie potroić. Te liczby razem ukazują podstawowy problem branży: horyzont prognozy IEA to 2030 rok, czyli dokładnie okres, na który obecnie planowane są dostawy nowych turbin.
Od silników samolotowych do elektrowni AI
Jednym ze sposobów obejścia kolejki jest turbina aeroderivacyjna — generator energii zbudowany przy użyciu technologii zaadaptowanej z silników odrzutowych, który pozwala uniknąć wieloletniego oczekiwania na nowe maszyny. Inne firmy idą dalej, poszukując starszych maszyn i wycofanych silników lotniczych, które można przebudować do stacjonarnej produkcji energii.
Na przykład firma infrastruktury AI Crusoe zamówiła w kwietniu 13 jednostek od siedzzącej w Missouri firmy ProEnergy, każdej o mocy 50 megawatów, co daje łącznie 650 megawatów. Sprzęt powstały na bazie silników odrzutowych jest przeznaczony dla przyszłych centrów danych w USA, choć kontrakt nie oznacza, że Crusoe kupił silniki zdejmowane z wycofanych samolotów.
Używane maszyny mogą również oferować znaczne rabaty. Używane turbiny w dobrym stanie sprzedawane są za około 1,5–1,7 miliona dolarów za megawat, w porównaniu z około 2–2,5 miliona dolarów za nowe jednostki, według brokerów sprzętu i analityków energetycznych przemówionych przez Reuters. Jeden z brokerów opisał sprzedaż dwóch mniejszych turbin o łącznej mocy 29 megawatów za 12,5 miliona dolarów; równoważny nowy sprzęt kosztowałby około 35 milionów dolarów, a jego dostawa zajęłaby pięć lat, powiedział.
„Ten rynek wtórny jest teraz bardzo, bardzo gorący” — powiedziała Reuters CEO EthosEnergy Ana Amicarella, dodając, że ceny ofertowe rosną, ponieważ coraz więcej kupujących konkuruje o te same maszyny.
Problem z energią z drugiej ręki
Budowa elektrowni obok centrum danych wnosi do równania również zapotrzebowanie na paliwo, emisje do powietrza i pozwolenia. Agencja Ochrony Środowiska informuje, że stacjonarne turbiny i silniki używane przez centra danych podlegają federalnym normom zanieczyszczenia powietrza. Takie rozwiązania są często nazywane generacją behind-the-meter, ponieważ sprzęt zasila bezpośrednio pojedynczy obiekt, a nie sieć publiczną.
W zeszłym tygodniu OpenAI zobowiązała się pokryć koszty energii elektrycznej i sieci w przyszłych kampusach, które będzie posiadać i zarządzać nimi, po tym jak wyborcy poparli zaostrzenie ograniczeń dotyczących budowy centrów danych — co pokazuje, jak bezpośrednio lokalna polityka wpływa obecnie na planowanie energetyczne firm AI.
Rozbieżność między ambicjami a rzeczywistością pozostaje duża. Firma badawcza rynku energii Cleanview zidentyfikowała w swojej analizie z połowy 2026 roku około 90 gigawatów proponowanej generacji na miejscu w centrach danych w USA; w tamtym czasie działało jedynie około 2 gigawatów. Ta różnica wynosząca około 88 gigawatów stanowi konkretny miernik tego, jak wczesny etap budowy reprezentuje większość tych projektów.
Deweloperzy sięgają też poza turbiny. Fiński producent Wärtsilä poinformował Reuters, że od wiosny 2025 roku przyjął około 3 gigawatów zamówień od centrów danych w USA na generatory zasilane silnikami gazowymi zamiast turbin.