Orkiestracja agentów AI w przedsiębiorstwach — koordynacja wieloetapowych przepływów pracy łączących wywołania modeli, użycie narzędzi i autonomiczne podejmowanie decyzji — szybko koncentruje się wokół platform dostawców modeli, a Anthropic Claude wyraźnie prowadzi, wynika z badania VentureBeat Pulse Research obejmującego 101 przedsiębiorstw. Respondenci wskazali, że wybierają platformy orkiestracyjne przede wszystkim ze względu na siłę i przyciąganie modelu bazowego, a sukces oceniają głównie przez pryzmat niezawodnej realizacji wieloetapowych zadań.

Rzeczywistość wdrożeń w przedsiębiorstwach pozostaje jednak daleko za tymi ambicjami. Większość wdrożonych "agentów" to nadal nakładki chatbotowe, a nie prawdziwe orkiestracje przepływów pracy. Firmy oczekują również, że płaszczyzna kontroli agentów pozostanie celowo hybrydowa, aby uniknąć uzależnienia od dostawcy, podczas gdy kontrola budżetu nad zużyciem tokenów w czasie rzeczywistym nadal jest rzadkością.

Ta fala VentureBeat Pulse Research przeanalizowała orkiestrację agentów w przedsiębiorstwach w kilku wymiarach: z jakich platform korzystają organizacje, co wpływa na wybór platformy, jakie mierniki sukcesu traktują priorytetowo, jak według nich powinna być zorganizowana kontrola agentów, jak faktycznie zorkiestrowani są ich wdrożeni "agenci" oraz jak ściśle kontrolują koszty ich działania.

Główny wniosek to znacząca luka między ambicją orkiestracji a rzeczywistością orkiestracji. Przedsiębiorstwa szybko konsolidują się wokół głównych platform modelowych. Anthropic Claude jest podstawową platformą dla 40% respondentów, ponad dwukrotnie wyprzedzając każdego rywala; za nim plasują się Microsoft z 18% i OpenAI z 13%. Wybór platformy napędza "grawitacja modelu" — natywne dopasowanie do najnowocześniejszego modelu bazowego — wskazana przez 21% respondentów. Sukces mierzony jest niezawodną realizacją wieloetapową: niezawodność ukończenia zadania wynosi 32%, a zarządzanie wieloetapowym przepływem pracy 28%.

Jednak zapytane bezpośrednio o ocenę swoich portfeli, 71% przedsiębiorstw stwierdziło, że jedna czwarta lub mniej ich wdrożonych "agentów" to prawdziwe wieloetapowe orkiestracje przepływów pracy, a nie nakładki chatbotowe oparte na pojedynczym poleceniu. Tylko 10% zadeklarowało, że ponad połowa ich wdrożonych agentów przekroczyła ten próg. W praktyce warstwa orkiestracji jest budowana wcześniej niż zorkiestrowany portfel, którym ma zarządzać.

Ta luka wpływa na architekturę przedsiębiorstw. Do końca 2026 roku 51% respondentów spodziewa się hybrydowej płaszczyzny kontroli łączącej natywne możliwości dostawcy z zewnętrzną orkiestracją. Tylko 6% oczekuje pełnego przekazania kontroli usłudze zarządzanej przez dostawcę. Uzależnienie od dostawcy, wskazane przez 35%, jest ryzykiem, którego przedsiębiorstwa najbardziej się obawiają, jeśli kontrola agentów znajduje się wewnątrz dostawcy modelu — obawą przypominającą dobrze udokumentowane wzorce lock-in z wcześniejszych cykli wdrażania technologii korporacyjnych, w tym infrastruktury chmurowej i relacyjnych baz danych, gdzie koszty migracji gwałtownie rosły po głębokiej integracji obciążeń z jednym dostawcą. Inwestycje podążają za tą rozbudową: narzędzia do przepływów pracy agentów prowadzą w oczekiwanym wzroście wydatków z wynikiem 34%, a za nimi znajdują się egzekwowanie bezpieczeństwa i uprawnień z 25%. Kontrole fiskalne pozostają w tyle: 27% przedsiębiorstw twierdzi, że nie ma działającego w czasie rzeczywistym sposobu na zatrzymanie niekontrolowanego agenta, zanim nadejdzie rachunek.

Metodologia

VentureBeat przeprowadził badanie w ramach swojej trwającej serii Pulse Research, a ten instrument koncentrował się na orkiestracji agentów w przedsiębiorstwach. Odpowiedzi odfiltrowano do organizacji zatrudniających 100 lub więcej pracowników, uzyskując próbę 101 respondentów z jednej fali z czerwca 2026 roku. Ponieważ była to jedna fala, a nie połączona próba wielomiesięczna, raport przedstawia przekrój sytuacji i nie wnioskuje o trendach miesiąc do miesiąca.

Próba była rozłożona między przedziały wielkości przedsiębiorstw. Organizacje zatrudniające 100–499 pracowników, 2,500–9,999 pracowników oraz 50,000 lub więcej pracowników stanowiły po 21% próby. Organizacje zatrudniające 10,000–49,999 pracowników oraz 500–2,499 pracowników stanowiły po 19%.

Baza respondentów była na poziomie senior i istotna zakupowo. Menedżerowie produktu i programu stanowili 15%, role CIO/CTO/CISO 13%, a konsultanci i doradcy 13%, obok dyrektorów i wiceprezesów ds. danych, AI oraz inżynierii. Funkcje "inne" stanowiły 18%. Jeśli chodzi o uprawnienia zakupowe, 81% respondentów było rekomendującymi, influencerami lub ostatecznymi decydentami w sprawie rozwiązań AI, w tym 66% rekomendującymi lub influencerami oraz 15% ostatecznymi decydentami. Największą reprezentowaną branżą była technologia/oprogramowanie z 44%, następnie usługi finansowe z 17% oraz opieka zdrowotna/nauki przyrodnicze z 8%.

VentureBeat stwierdził, że próba 101 respondentów jest wystarczająco duża, aby z rozsądną pewnością odczytywać kierunek zmian, zaznaczając jednocześnie, że pozostaje ona próbą samoselekcyjną i nie jest próbą probabilistyczną.

Wniosek 1: Orkiestracja działa na platformach dostawców modeli

Anthropic Claude prowadzi, podczas gdy otwarte frameworki pozostają marginalne.

VentureBeat zapytał, z jakiej platformy orkiestracji agentów przedsiębiorstwa korzystają dziś przede wszystkim. Odpowiedzi koncentrowały się wokół głównych dostawców modeli, zwłaszcza Anthropic.

Raport zastrzegł, że dane należy odczytywać ostrożnie. Respondenci byli dobrani samoselekcyjnie, a pytanie dotyczyło jednej podstawowej platformy. W rezultacie liczby mierzą, która platforma prowadzi wdrożenie w każdym przedsiębiorstwie w obrębie samoselekcyjnej grupy technicznych decydentów aktywnych w obszarze AI. VentureBeat wskazał, że taka próba może znacząco różnić się od miar rynkowych ważonych wydatkami, a każde badanie VB Pulse ma własną próbę i własną strukturę wielkości firm. Udziały platform należy więc traktować jako obraz tego, gdzie ta kohorta obecnie umieściła swój podstawowy zakład orkiestracyjny, a nie jako udział w rynku.

Platformy modelowe dominują w obecnym obrazie wdrożeń. Anthropic, Microsoft, OpenAI, Google i Amazon łącznie odpowiadają za około 80% wdrożeń, czyli 81 ze 101 respondentów. Otwarte frameworki, takie jak LangChain/LangGraph (otwarte zestawy narzędzi do budowania aplikacji opartych na LLM, szeroko używane w społecznościach deweloperskich, ale jeszcze bez przełożenia tej rozpoznawalności na udział w produkcyjnych wdrożeniach przedsiębiorstw), oraz niestandardowe rozwiązania budowane wewnętrznie pozostają w jednocyfrowych wynikach. Udział Anthropic na poziomie 40%, ponad dwukrotnie większy niż kolejnej platformy, jest zgodny z logiką wyboru opartą na "grawitacji modelu" opisaną w drugim wniosku: przedsiębiorstwa wybierają warstwę orkiestracji dostarczaną z modelem, na którym chcą budować. Podobnie jak we wcześniejszej fali VentureBeat dotyczącej bezpieczeństwa agentów, narzędzia definiujące kategorię w kręgach technicznych nie są jeszcze miejscem koncentracji wdrożeń przedsiębiorstw. Niewielkie 3% stwierdziło, że w ogóle nie stosuje orkiestracji.

Respondenci ocenili używane platformy ogólnie na 3.94 w skali 5, przy czym na to pytanie odpowiedziało 109 osób. "Stosunek jakości do ceny" również uzyskał 3.94, a "łatwość wdrożenia" była najsłabszą oceną z wynikiem 3.85. VentureBeat stwierdził, że plasuje to orkiestrację blisko dolnej granicy jego pięcioobszarowego zakresu satysfakcji, wyżej jedynie od narzędzi ewaluacyjnych. Ocena tuż poniżej 4 na 5 wśród użytkowników, z których 96% planuje zmienić podejście do orkiestracji w ciągu roku, sugeruje tymczasową akceptację: platformy działają wystarczająco dobrze do obecnych zastosowań, ale nie na tyle dobrze, by zakończyć poszukiwania czegoś lepszego. VentureBeat określił tę warstwę jako taką, którą przedsiębiorstwa bardziej tolerują, niż lubią.

Wniosek 2: Grawitacja modelu napędza wybór platformy

O wyborze platformy decyduje model bazowy, a nie samo narzędzie.

Gdy VentureBeat zapytał, co najbardziej wpłynęło na wybór platformy orkiestracyjnej, największym czynnikiem było przyciąganie modelu bazowego. Tuż za nim znalazły się elastyczność i łatwość tworzenia.

Raport wskazał, że wiodąca rola grawitacji modelu wyjaśnia przewagę platformy Anthropic po stronie wyboru: przedsiębiorstwa zwykle wybierają środowisko orkiestracji najbliższe modelowi frontier, na którym dokonały standaryzacji. Kolejny poziom odpowiedzi komplikuje jednak obraz. Elastyczność między modelami i narzędziami wskazało 17%, a łatwość tworzenia również 17%, co pokazuje, że przedsiębiorstwa chcą uniknąć uwięzienia przez swój wybór platformy. Ta obawa zapowiada ryzyko lock-in opisane później w raporcie. Bezpieczeństwo i uprawnienia, z wynikiem 14%, oraz całkowity koszt posiadania, z 11%, dopełniają pragmatyczną logikę zakupową. Wydajność, w tym opóźnienia i pamięć, zajęła ostatnie miejsce z 4%, co wskazuje, że na tym etapie adopcji kluczowymi ograniczeniami są dopasowanie modelu i opcjonalność, a nie surowa szybkość.

Wniosek 3: Zadaniem jest niezawodna realizacja wieloetapowa

Przedsiębiorstwa oceniają orkiestrację według tego, czy wykonuje pracę do końca.

VentureBeat poprosił respondentów o wskazanie głównego miernika sukcesu orkiestracji. Dominowały niezawodność i zarządzanie wieloetapowymi przepływami pracy, podczas gdy mierniki skierowane do deweloperów i użytkowników końcowych pozostawały w tyle.

Niezawodność ukończenia zadania, na poziomie 32%, oraz zarządzanie wieloetapowym przepływem pracy, na poziomie 28%, łącznie odpowiadały za 59% odpowiedzi, czyli 60 ze 101 respondentów. W ocenie przedsiębiorstw orkiestracja odnosi sukces, gdy niezawodnie prowadzi zadanie przez wiele etapów aż do zakończenia. Produktywność deweloperów, na poziomie 17%, ma znaczenie, ale jest drugorzędna, odwrotnie niż jej widoczność w dyskusjach o frameworkach. Doświadczenie użytkownika końcowego, na poziomie 9%, jest mniejszą obawą, co jest spójne z traktowaniem orkiestracji przede wszystkim jako wewnętrznego problemu wykonawczego, a nie problemu UX.

Ten standard stawiający niezawodność na pierwszym miejscu sprawia, że wniosek o "pułapce chatbota" jest szczególnie wyrazisty. Przedsiębiorstwa definiują sukces jako niezawodną realizację wieloetapową, a jednak większość wdrożonych "agentów" w ogóle nie wykonuje pracy wieloetapowej.

Pułapka nie rozkłada się równomiernie według wielkości firmy. Wśród mniejszych przedsiębiorstw 77% stwierdziło, że jedna czwarta lub mniej ich agentów wykonuje prawdziwą pracę wieloetapową, wobec 62% w większych przedsiębiorstwach. VentureBeat wskazał, że większe firmy są wyraźnie dalej w prawdziwych wdrożeniach wieloetapowych, podczas gdy pułapka chatbota wydaje się kierunkowo bardziej problemem średniego rynku.

Wniosek 4: Konsolidować, produkcjonalizować i budować wewnętrznie

Trzy strategiczne ruchy są niemal ex aequo na nadchodzący rok.

VentureBeat zapytał, jakiej głównej zmiany przedsiębiorstwa oczekują w swojej strategii orkiestracji w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Trzy ruchy znalazły się na szczycie i były niemal równo podzielone.

Budowanie wewnętrznej kontroli wskazało 25%, standaryzację na jednym frameworku 24%, a przenoszenie agentów ze środowiska sandbox do produkcji 23%. VentureBeat stwierdził, że te trzy odpowiedzi są statystycznie nierozróżnialne i razem opowiadają jedną historię: przedsiębiorstwa przechodzą od eksperymentowania do operacyjnej konsolidacji. Chcą mniejszej liczby frameworków, większej ekspozycji produkcyjnej i większej własności warstwy kontroli. Tylko 4% nie oczekuje zmian.

Apetyt na niestandardowe, wewnętrzne płaszczyzny kontroli jest istotny w zestawieniu z koncentracją platform opisaną we Wniosku 1. Przedsiębiorstwa standaryzują się na platformach dostawców modeli, jednocześnie planując obudować je własną logiką kontroli — hybrydową postawą, którą raport wyraźnie opisuje we Wniosku 7.

Wniosek 5: Prawie siedem na 10 firm planuje zmianę, a największa grupa nie ma krótkiej listy

Strategiczne zmiany przewidywane przez przedsiębiorstwa wiążą się z ruchem dostawców. Zapytani, czy planują przyjąć nową, dodatkową lub zastępczą platformę orkiestracji agentów w ciągu najbliższych 12 miesięcy, respondenci wykazali większy ruch w tej warstwie niż w jakiejkolwiek innej warstwie śledzonej przez VentureBeat.

Zapytani, jakie platformy rozważają, najczęściej odpowiadali, że nie mają jeszcze krótkiej listy. Ta grupa stanowiła 29% wszystkich respondentów, największą pojedynczą odpowiedź po "braku rozważania zmiany". Wśród nazwanych kandydatów prowadził OpenAI z 16%, za nim LangChain/LangGraph z 12% i Anthropic z 7%.

Raport zauważył, że niezależne frameworki przyciągają w przyszłych rozważaniach mniej więcej dwukrotność swojego obecnego udziału w użytkowaniu, podobnie jak tracker bezpieczeństwa VentureBeat wykazał dla wyspecjalizowanych dostawców. W zestawieniu z ustaleniami raportu dotyczącymi koncentracji i lock-in obraz jest jasny: główni dostawcy platform modelowych mają około czterech piątych obecnego podstawowego użytkowania, uzależnienie od dostawcy stało się główną obawą, 96% przewiduje strategiczną zmianę, a kupujący wykazują teraz zamiar działania, przy czym największy blok nadal pozostaje niezdecydowany. VentureBeat określił najbardziej skoncentrowaną warstwę stosu agentowego jako jednocześnie — według stanu na czerwiec — najmniej ustabilizowaną.

Wniosek 6: Inwestycje płyną do narzędzi przepływu pracy

Narzędzia i uprawnienia prowadzą w planach wydatkowych, a monitoring pozostaje w tyle.

VentureBeat zapytał, która inwestycja związana z orkiestracją wzrośnie najbardziej w przyszłym roku. Na pierwszym miejscu znalazły się narzędzia do przepływów pracy agentów, a za nimi egzekwowanie bezpieczeństwa i uprawnień.

Narzędzia przepływu pracy, z wynikiem 34%, są budżetowym wyrazem priorytetu niezawodności i wieloetapowości wskazanego we Wniosku 3. Wydatki kierowane są na mechanizmy, które niezawodnie łączą kroki. Egzekwowanie bezpieczeństwa i uprawnień, z wynikiem 25%, oraz infrastruktura skalowania, z 20%, są kolejnymi inwestycjami potrzebnymi do przenoszenia agentów ze środowisk sandbox do produkcji, strategicznej zmiany opisanej we Wniosku 4. Monitoring i debugowanie przyciągnęły mniejsze 11%, a kolejne 11% zgłosiło płaskie budżety.

Nacisk na narzędzia, uprawnienia i skalowanie ponad czystą obserwowalność sugeruje, że przedsiębiorstwa wydają środki na budowanie i wzmacnianie orkiestracji, a nie tylko na jej monitorowanie.

Wniosek 7: Płaszczyzna kontroli będzie hybrydowa, a powodem jest lock-in

Przedsiębiorstwa spodziewają się podzielić kontrolę między dostawców a własną warstwę.

VentureBeat zapytał, gdzie przedsiębiorstwa oczekują ulokowania podstawowej płaszczyzny kontroli agentów do końca 2026 roku oraz co najbardziej je niepokoi, jeśli ta kontrola znajduje się wewnątrz platformy dostawcy modelu. Wyraźna większość oczekuje modelu hybrydowego, a uzależnienie od dostawcy jest głównym powodem.

Kontrola hybrydowa jest dominującym oczekiwaniem z dużą przewagą, wskazanym przez 51% respondentów. Tylko 6% spodziewa się całkowicie przekazać kontrolę usłudze zarządzanej przez dostawcę. Łącznie opcje hybrydowe, niestandardowe i zewnętrznie abstrahowane — każda architektura utrzymująca kontrolę przynajmniej częściowo poza dostawcą — sumują się do 88%, czyli 89 ze 101 respondentów.

Powód pojawia się bezpośrednio w odpowiedziach dotyczących ryzyk kontroli rezydującej u dostawcy. Uzależnienie od dostawcy prowadzi z wynikiem 35%, czyli 35 ze 101 respondentów, przed ograniczeniami bezpieczeństwa i nadawania uprawnień na poziomie 28% oraz brakiem elastyczności między modelami i narzędziami na poziomie 21%. VentureBeat stwierdził, że wzorzec ten przypomina postawę z poprzedniej fali: "nie ufaj modelowi, że sam będzie się nadzorował". Przedsiębiorstwa będą budować na platformie dostawcy, ale odmówią pełnego podporządkowania się jej zarządzaniu. Hybrydowa płaszczyzna kontroli jest architektonicznym zabezpieczeniem przed lock-in, którego najbardziej się obawiają.

Czerwcowa preferencja dla hybrydowej płaszczyzny kontroli oznacza przesunięcie względem wcześniejszego obrazu. W badaniu z kwietnia–maja, które objęło 145 respondentów, tylko 34% oczekiwało hybrydowej płaszczyzny kontroli, podczas gdy 12% spodziewało się całkowicie przekazać kontrolę usłudze zarządzanej przez dostawcę. VentureBeat wskazał, że te dwa obrazy nie ustanawiają jeszcze potwierdzonego trendu długookresowego, ale kierunek dyskusji jest jednoznaczny: w stronę zachowania kontroli.

Lock-in stał się również nową główną obawą. W fali kwiecień–maj prowadziły ograniczenia bezpieczeństwa i nadawania uprawnień z 32%, a lock-in był drugi z 24%. Do czerwca te dwa czynniki zamieniły się miejscami. Obawa dotycząca platform dostawców wydaje się ewoluować od pytania, czy można je zabezpieczyć, do pytania, czy można je zastąpić.

Wniosek 8: Pułapka chatbota — większość "agentów" nie jest jeszcze agentami

Przedsiębiorstwa przyznają, że większość wdrożeń to nadal nakładki chatbotowe.

VentureBeat poprosił przedsiębiorstwa o uczciwą ocenę swoich portfeli: jaki odsetek wdrożonych "agentów" to prawdziwe wieloetapowe orkiestracje przepływów pracy, a nie proste nakładki chatbotowe oparte na pojedynczym poleceniu. Odpowiedź była definiującym wnioskiem tej fali badania.

Po połączeniu dwóch najniższych przedziałów 71% przedsiębiorstw, czyli 72 ze 101 respondentów, stwierdziło, że jedna czwarta lub mniej ich wdrożonych "agentów" jest rzeczywiście zorkiestrowana. Tylko 10%, czyli 10 ze 101 respondentów, stwierdziło, że ponad połowa ich wdrożonych agentów przekroczyła ten próg.

To luka znajdująca się w centrum raportu. Ambicje udokumentowane we wcześniejszych wnioskach — platformy dostawców modeli, mierniki sukcesu stawiające niezawodność na pierwszym miejscu, wdrożenia produkcyjne i przemyślana architektura kontroli — znacznie wyprzedzają rzeczywistość wdrożeń, która pozostaje zdominowana przez asystentów opartych na pojedynczych poleceniach przedstawianych jako agenci. VentureBeat opisał to mniej jako sprzeczność, a bardziej jako mapę drogową: platformy, budżety i strategie są wdrażane właśnie dlatego, że zorkiestrowany portfel jest nadal skromny. Otwartym pytaniem dla kolejnych fal badań jest to, jak szybko rzeczywistość zbliży się do ambicji.

Wniosek 9: Kontrola fiskalna nadal jest reaktywna

Tylko mniejszość może zatrzymać niekontrolowanego agenta, zanim nadejdzie rachunek.

Na koniec VentureBeat zapytał, jak przedsiębiorstwa egzekwują kontrolę fiskalną nad zużyciem tokenów przez agentów — ryzykiem, że autonomiczna pętla wyczerpie budżet, zanim ktokolwiek zareaguje. Ponieważ inferencja LLM jest rozliczana za token — fragmenty tekstu przetwarzane przez modele zarówno na wejściu, jak i na wyjściu — agent wykonujący powtarzające się wywołania bez limitów może wygenerować znaczące koszty przed jakąkolwiek ludzką kontrolą. Większość przedsiębiorstw polega na natywnych limitach lub monitoringu po fakcie, podczas gdy programowa kontrola w czasie rzeczywistym pozostaje wyjątkiem.

Ponad jedna czwarta przedsiębiorstw, 27%, stwierdziła, że nie ma działającego w czasie rzeczywistym, programowego sposobu na zatrzymanie agenta, zanim pojawi się rachunek przekraczający budżet; dowiadują się o tym później z logów. Kolejne 32% polega całkowicie na natywnych limitach i mechanizmach ograniczania wbudowanych w podstawową platformę, formie kontroli tak silnej jak narzędzia dostawcy i powiązanej z obawą lock-in opisaną we Wniosku 7. Przedsiębiorstwa budujące niestandardowe bramy, na poziomie 23%, lub wykorzystujące routing między modelami do arbitrażu kosztów, na poziomie 19%, traktują zużycie tokenów jako problem inżynieryjny, który należy kontrolować deterministycznie.

Podobnie jak w przypadku dojrzałości orkiestracji, kontrola fiskalna jest obszarem, w którym rzeczywistość operacyjna pozostaje za ambicją. Agenci zmierzają do produkcji szybciej, niż budowana jest wokół nich płaszczyzna kontroli kosztów.

Raport zauważył również podział według wielkości firmy. Około jedno na trzy przedsiębiorstwa zatrudniające mniej niż 2,500 pracowników, czyli 34%, stosuje wyłącznie reaktywną kontrolę wydatków agentów, w porównaniu z 20% większych przedsiębiorstw. VentureBeat określił te liczby jako kierunkowe, ale spójne z podziałem dotyczącym pułapki chatbota: średni rynek uruchamia najmniej dojrzałych agentów przy najsłabiej zinstrumentowanych budżetach.

Konkluzja: Warstwa orkiestracji jest realna, ale większość agentów jeszcze nie

Organizacje zatrudniające 100 lub więcej pracowników opisują strategię orkiestracji, która szybko się konsoliduje, ale dojrzewa powoli. Standaryzują się, przynajmniej na razie, na platformach dostawców modeli, które łącznie odpowiadają za około cztery piąte podstawowego użytkowania. Wybierają te platformy ze względu na grawitację modelu bazowego i oceniają sukces przez niezawodną realizację wieloetapową. Inwestycje przesuwają się w stronę narzędzi przepływu pracy i uprawnień. Strategia koncentruje się na konsolidacji frameworków i przenoszeniu agentów do produkcji. Oczekiwana płaszczyzna kontroli jest celowo hybrydowa, ponieważ uzależnienie od dostawcy jest ryzykiem, którego przedsiębiorstwa najbardziej się obawiają.

Ta standaryzacja jest jednak tymczasowa. Sześćdziesiąt osiem procent planuje przyjąć nową, dodatkową lub zastępczą platformę orkiestracyjną w ciągu 12 miesięcy, co jest najwyższą intencją zmiany wśród wszystkich warstw śledzonych przez VentureBeat, a największa grupa potencjalnych zmieniających nie ma jeszcze krótkiej listy kandydatów. Obecna koncentracja pokazuje, gdzie przedsiębiorstwa są dziś, niekoniecznie gdzie zamierzają pozostać.

Samoocena tonuje ambicje. Siedemdziesiąt jeden procent twierdzi, że jedna czwarta lub mniej ich wdrożonych "agentów" jest naprawdę zorkiestrowana, tylko 10% przekroczyło próg połowy, a ponad jedna czwarta nie może zatrzymać niekontrolowanego agenta w czasie rzeczywistym. Warstwa orkiestracji — obejmująca platformy, budżety i architekturę kontroli — jest budowana wcześniej niż zorkiestrowany portfel, który ma obsługiwać.

VentureBeat stwierdził, że przy 101 respondentach w jednej czerwcowej fali ustalenia należy odczytywać jako wyraźny sygnał kierunkowy, a nie precyzyjny pomiar. Przedsiębiorstwa zdecydowały, jak chcą orkiestracyjnie zarządzać agentami, na długo zanim większość ich agentów robi cokolwiek, co wymaga warstwy orkiestracji. Pytania dla kolejnych fal brzmią: czy rzeczywistość wdrożeń zmniejszy lukę wobec ambicji oraz — przy prawie siedmiu na 10 kupujących w ruchu i większości z nich nadal niezdecydowanej — na których platformach ostatecznie ustabilizuje się stos.

Ustalenia opierają się na odpowiedziach 101 kwalifikowanych respondentów z przedsiębiorstw w organizacjach zatrudniających 100 lub więcej pracowników, pochodzących z jednej fali z czerwca 2026 roku. Ponieważ jest to jedna fala, a nie połączona próba wielomiesięczna, wyniki mają charakter kierunkowy, a nie potwierdzonego trendu. Respondenci obejmowali menedżerów produktu i programu, CIO, CTO i CISO, konsultantów i doradców oraz dyrektorów i wiceprezesów ds. danych, AI i inżynierii w sektorach technologii/oprogramowania, usług finansowych, opieki zdrowotnej i innych.