Pracownicy akademiccy zgłaszają, że doświadczają przemocy dwoma głównymi kanałami: ze strony kolegów i przełożonych oraz studentów naciskających na lepsze oceny — wynika z międzynarodowego badania przeprowadzonego przez Jasona Walkera z Adler University we współpracy z Zahra Moradi i Deborah Circo.

Naukowcy definiują przemoc w miejscu pracy jako szkodliwe akty źródłego traktowania, które wykraczają poza nieuprzejmość i przekraczają granicę celowego wyrządzania szkody — innymi słowy, zachowania, które każdy rozsądny człowiek uznałby za niedopuszczalne. Według tego standardu codzienne nieporozumienia czy surowa informacja zwrotna nie mieszczą się w tej definicji, natomiast zachowania mające na celu wyrządzenie szkody — tak.

Badanie wykazało, że młodsi pracownicy naukowi i administracyjni doświadczali więcej przemocy ze strony rówieśników, a pracownicy będący czarnoskórymi, rdzennymi Amerykanami lub osobami z mniejszości etnicznych byli atakowani częściej. Starsi pracownicy naukowi częściej niż młodsi pedagodzy zgłaszali przemoc ze strony studentów w sprawie ocen. Podczas gdy przemoc w miejscu pracy typowo płynie w dół łańcucha władzy — od szefa do pracownika — przemoc w sprawie ocen odwraca tę dynamikę. Naukowcy nazywają to molestowaniem kontrapower: gdy osoba o mniejszej formalnej władzy atakuje osobę o większej.

Ponad 30% dorosłych pracowników w USA i Kanadzie doświadcza w miejscu pracy przemocy, nękania lub wykorzystania seksualnego w danym momencie, co szkodzi zarówno jednostkom, jak i organizacjom. W środowisku akademickim wskaźnik ten jest ponad dwukrotnie wyższy: przemoc sięga aż 68% w niektórych instytucjach, znacznie przekraczając poziom w ogólnych miejscach pracy i dorównując wysoko stresującym branżom, takim jak służby ratunkowe — wynika z recenzowanych ustaleń opublikowanych w październikowym numerze Journal of Multidisciplinary Research and Practice z 2026 roku.

Dlaczego to ważne

Przemoc w środowisku akademickim podważa zarówno dobrostan pracowników, jak i integralność instytucji szkolnictwa wyższego. Trzydzieści procent respondentów ankiety zgłosiło, że studenci naciskali na nich w sprawie lepszych ocen. Taktyki obejmowały grożenie odwołaniami od ocen, składanie złośliwych skarg, publikowanie negatywnych recenzji w internecie, manipulację emocjonalną i zastraszanie. Kobiety i pracownicy z mniejszości są szczególnie narażeni.

Z czasem przemoc tworzy toksyczne środowisko, które niszczy relacje między pracownikami a studentami i pogarsza jakość edukacji dla wszystkich. Taka presja może prowadzić do problemów ze zdrowiem psychicznym, takich jak lęk i depresja, zmniejszenia satysfakcji z pracy i obniżenia produktywności. Te dynamiki wpływają nie tylko na poszczególnych pracowników, ale mogą również wyrządzić długoterminowe szkody reputacji instytucji i negatywnie wpływać na doświadczenia edukacyjne studentów.

Jak przeprowadzono badanie

Naukowcy przeprowadzili ankiety wśród 189 pracowników naukowych i administracyjnych uczelni w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii. Anonimowi respondenci zgłaszali, jak często doświadczali 22 powszechnych form źródłego traktowania ze strony kolegów i przełożonych, podczas gdy osobny zestaw pytań dotyczył presji ze strony studentów w sprawie ocen. Te 189 odpowiedzi obejmuje trzy kraje, ale stanowi jedynie wąski przekrój środowiska akademickiego jako całości — to jeden z powodów, dla których sami badacze wzywają do większych badań, aby sprawdzić, czy te wzorce utrzymują się w różnych typach instytucji.

Najczęstsze problemy związane z kolegami nie polegały na krzyku czy groźbach. Były subtelniejsze i łatwiejsze do zbagatelizowania: niezarządzalne obciążenie pracą, wstrzymywanie informacji i nierealne terminy. Presja ze strony studentów w sprawie ocen była zgłaszana częściej niż przemoc ze strony kolegów.

Czego nadal nie wiemy

Wciąż istnieją luki w zrozumieniu głównych przyczyn przemocy wobec pracowników akademickich. Badania obserwujące tych samych pracowników przez kilka lat mogłyby pokazać, jak przemoc w sprawie ocen narasta w czasie i czy skłania ludzi do odejścia lub utraty zaufania do instytucji. Jednym z prawdopodobnych wzorców jest to, że przemoc w sprawie ocen eskaluje, gdy przynosi efekty, wycieńczając pracowników, aż ustąpią lub odejdą z pracy.

Naukowcy muszą jeszcze zbadać, co faktycznie działa w powstrzymywaniu przemocy i czy te rozwiązania sprawdzają się w różnych typach uczelni. Większe badania pomogłyby, podobnie jak rozmowy z pracownikami i wysłuchanie ich doświadczeń ich własnymi słowami — kontekstu, którego ankieta nie jest w stanie uchwycić. Przyszłe badania mogłyby również zbadać interwencje łagodzące przemoc i zmierzyć ich skuteczność w różnorodnych kontekstach edukacyjnych.

Autorzy podkreślają, że przemoc w miejscu pracy jest formą przemocy: szkoda ma charakter psychologiczny, a nie fizyczny, ale jest realna. Zmiana zaczyna się od wyższych standardów zachowania dla wszystkich — od studentów pierwszego roku po wyższą administrację — oraz od liderów zaangażowanych w egzekwowanie zasad wzajemnego szacunku.

Research Brief to krótkie omówienie interesujących prac akademickich.

Jason Walker, profesor nadzwyczajny psychologii zdrowia i dobrostanu, Adler University.

Ten artykuł został przedrukowany z The Conversation na licencji Creative Commons. Przeczytaj oryginalny artykuł.

Ta historia była pierwotnie publikowana na Fortune.com.