Dwadzieścia jedna globalnych instytucji finansowych zobowiązało się do utworzenia nowej spółki w drugiej połowie 2026 roku w celu emisji stablecoina denominowanego w dolarach amerykańskich, przy czym komercyjne wprowadzenie produktu na rynek zaplanowano na pierwszą połowę 2027 roku. Posunięcie to postawi niektóre z największych banków świata w bezpośredniej konkurencji z dotychczasowymi emitentami dolarowych stablecoinów, takimi jak Tether i Circle, których tokeny dominują na rynku, który przekształcił się w kluczową infrastrukturę rozliczeniową dla obrotu kryptowalutami, a coraz częściej także dla płatności transgranicznych.

W skład konsorcjum wchodzą Bank of America, Citi, Goldman Sachs, Deutsche Bank, UBS, Wells Fargo i Fidelity Investments, a także główne grupy bankowe i inwestycyjne z Ameryki Północnej, Europy, Azji, Bliskiego Wschodu i Afryki. Nowa spółka będzie działać globalnie, począwszy od stablecoina denominowanego w USD, a następnie rozszerzając działalność na inne waluty G7, przy czym produkt eurodenominowany został wskazany jako kolejny priorytet.

Banki celują w płatności i rozliczenia aktywów cyfrowych

Stablecoin jest opracowywany z myślą o rynkach hurtowych, instytucjonalnych i detalicznych, a wśród jego początkowych zastosowań znajdują się płatności transgraniczne i rozliczenia aktywów cyfrowych. Konsorcjum planuje połączyć bankowy poziom zgodności regulacyjnej, zarządzania, dystrybucji oraz instytucjonalnego zarządzania ryzykiem z pieniądzem opartym na blockchainie — propozycja skierowana wprost do klientów korporacyjnych i instytucjonalnych, którzy dotąd ograniczali korzystanie ze stablecoinów z powodu obaw dotyczących transparentności emitentów i niejasności regulacyjnych.

Uczestnikami jest 21 instytucji: Bank of America, Capital One, Citi, Fidelity Investments, Goldman Sachs, PNC Financial Services, Scotiabank, TD Bank Group, Wells Fargo, WisdomTree, Banco Santander, BBVA, Commerzbank, Crédit Agricole, Deutsche Bank, Lloyds Banking Group, Rabobank, UBS, MUFG Bank, Sirius International Holding i Standard Bank.

Struktura ma być zgodna, w odpowiednim zakresie, z amerykańską ustawą GENIUS Act oraz unijnym reżimem MiCA. Framework GENIUS Act ustanawia federalne wymagania dotyczące emisji stablecoinów płatniczych, rezerw, wykupu i nadzoru, natomiast MiCA stanowi europejskie ramy regulacyjne dla aktywów kryptograficznych powiązanych z walutami fiducjarnymi. Przejrzystość regulacyjna w dwóch kluczowych jurysdykcjach jest powszechnie wskazywana jako główny czynnik umożliwiający bankową emisję stablecoinów, dając instytucjom nadzorowanym ramy, w których mogą emitować tokeny z pełnym pokryciem rezerwowym i nadzorowanym wykupem.

Określone sieci blockchain, depozytariusze rezerw, ustalenia dotyczące wykupu oraz nazwa nowej spółki nie zostały jeszcze ujawnione — a są to szczegóły, które przesądzą o tym, jak token będzie współpracować z istniejącą infrastrukturą płatniczą i publicznymi blockchainami.

Konsorcjum rozszerza się z 10 banków do 21 instytucji

Projekt wywodzi się z inicjatywy z października 2025 roku, obejmującej 10 banków badających cyfrową formę pieniądza o pokryciu rezerwowym 1:1, dostępną na publicznych blockchainach i skoncentrowaną na walutach G7. Do pierwotnej grupy należały Santander, Bank of America, Barclays, BNP Paribas, Citi, Deutsche Bank, Goldman Sachs, MUFG, TD Bank i UBS. Osiem z tych instytucji pozostało w rozszerzonej grupie; Barclays i BNP Paribas nie uczestniczą, dołączyło natomiast 13 dodatkowych instytucji finansowych.

Instytucjonalny nurt stablecoinów obejmuje również bankowość detaliczną. Revolut niedawno uruchomił podlegający regulacjom stablecoin euro EURR dla uprawnionych klientów w Danii, Polsce i Portugalii. EURR jest emitowany przez nadzorowaną w Luksemburgu spółkę Bridge Building, utrzymuje wartość wykupu 1 EUR i ma zostać rozszerzony na kolejne rynki europejskie jeszcze w 2026 roku.

Banki rozwijają depozyty tokenizowane i stablecoiny w ramach kilku równoległych struktur. JPMorgan i Citi wspierają sieć depozytów tokenizowanych, której uruchomienie planowane jest na 2027 rok, natomiast konsorcjum europejskich banków osobno opracowuje euro stablecoin Qivalis w ramach reżimu MiCA. Równoległe ścieżki odzwierciedlają szerszą branżową debatę o tym, czy tokenizowane depozyty bankowe, czy niezależnie emitowane stablecoiny staną się dominującą formą waluty fiducjarnej on-chain.

Stablecoin euro to kolejny priorytet G7

Token dolarowy będzie pierwszym produktem konsorcjum, a następnie możliwe będą stablecoiny denominowane w kolejnych walutach G7. Produkt eurodenominowany został już wyznaczony jako pierwszy priorytet ekspansji, co pozyjonuje grupę do konkurencji z licencjonowanymi w ramach MiCA tokenami euro, takimi jak EURR i Qivalis.

Utworzenie nowej spółki stablecoinowej pozostaje uzależnione od spełnienia warunków końcowych i zaplanowano je na drugą połowę 2026 roku. Grupa celuje w komercyjny start pierwszego stablecoina USD w pierwszej połowie 2027 roku. Kluczowymi otwartymi kwestiami na okres przejściowy są wybór sieci blockchain, depozytariuszy rezerw oraz sposób integracji tokenu konsorcjum z bankowymi systemami płatniczymi.