AktualnościMakroReligijna baza wyborcza Trumpa wysyła republikanom dwa poważne sygnały ostrzegawcze po porażce w wyborach midterm w 2026 roku

Religijna baza wyborcza Trumpa wysyła republikanom dwa poważne sygnały ostrzegawcze po porażce w wyborach midterm w 2026 roku

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Wyborcy katoliccy, którzy w 2024 roku poparli Donalda Trumpa, nieznacznie opowiedzieli się po stronie demokratów w stosunku 50-49 w wyborach midterm w 2026 roku, po konfliktach republikanów z papieżem Leonem XIV i biskupami katolickimi w sprawach wojny z Iranem, masowych deportacji i egzekwowania prawa imigracyjnego.
  • •Wyborcy żydowscy nadal popierali demokratów, ale z węższym marginesem 68-31, wobec 78-22 w 2024 roku, przy czym zmiana była szczególnie widoczna w okręgach Michigan o dużej populacji żydowskiej.
  • •Wyborcy ewangelikalni pozostali silnie przy republikanach w stosunku 82-16, ale ich mniejszy udział w elektoracie midterm sugerował niższą frekwencję w grupie, która od dawna zapewnia republikanom znaczne wpływy.
  • •Chrześcijanie protestanccy najwyraźniej pomogli zbudować zwycięską koalicję demokratów, podczas gdy wyborcy mormonii wykazali podział pokoleniowy między starszymi, skłonnymi ku republikanom, a młodszymi, skłonnymi ku demokratom.
  • •Analitycy twierdzą, że wyniki sugerują, iż wyborcy mogą coraz częściej stawiać kwestie i kandydatów ponad przynależność religijną, pozostawiając otwartą kwestię, czy rok 2026 oznaczał trwałe przewartościowanie elektoratu, czy jednorazową zmianę.
Religijna baza wyborcza Trumpa wysyła republikanom dwa poważne sygnały ostrzegawcze po porażce w wyborach midterm w 2026 roku

Historyczna porażka Partii Republikańskiej w wyborach midterm w 2026 roku obnażyła rzeczywistość, w której partia nie może już polegać na głosach wyborców religijnych. Przez dziesięciolecia pobożni katolicy i ewangelikalni mocno utożsamiali się z polityką republikanów, ale wynik wyborów midterm — wraz z badaniami Christian Paza z Vox — wskazuje, że ten sojusz znacząco się zmienił. W kraju, w którym większość wyborców identyfikuje się z tradycją religijną, przemieszczenia wewnątrz tych wspólnot mogą przerysować koalicje, od których zależy każda z partii.

Wyborcy katoliccy byli jedną z największych niespodzianek wyborów midterm w 2026 roku, stając się istotnym czynnikiem w stanach wahających się. Katolicy od dawna traktowani są w amerykańskiej polityce jako grupa barometryczna, a ich przemieszczenia często odczytywane są jako sygnał kierunku, w którym zmierza szerszy elektorat. Sondaże exit polls z 2024 roku wykazały, że katolicy poparli Donalda Trumpa, a nie Kamalę Harris. W 2026 roku jednak katolicy nieznacznie opowiedzieli się po stronie demokratów — 50-49.

Ta zmiana wynikała z szeregu czynników. Trump i republikanie starli się z papieżem Leonem XIV — pierwszym papieżem urodzonym w Ameryce, wybranym w 2025 roku — oraz biskupami katolickimi w sprawach wojny z Iranem, masowych deportacji i egzekwowania prawa imigracyjnego. Rola były też różnice demograficzne: polityka imigracyjna i deportacyjna Trumpa szczególnie zraziła katolików latynoskich, wspólnotę, która wyrosła na jedną z największych części amerykańskiego Kościoła katolickiego.

Amerykanie żydowskiego pochodzenia pozostali wierni demokratom w wyborach midterm, choć liczby sugerują, że partia może tracić pewne poparcie. Wyborcy żydowscy, choć stanowią niewielką część amerykańskiego elektoratu, są od dziesięcioleci jedną z najbardziej konsekwentnie przechylających się ku demokratom grup religijnych we współczesnych wyborach. Sondaże exit polls pokazują, że wyborcy żydowscy poparli demokratów w stosunku 68-31, wobec 78-22 w 2024 roku. Zmiana różniła się w zależności od stanu, ale była szczególnie widoczna w Michigan: mimo zwycięstwa w wyścigu senackim, demokratyczny kandydat Abdul El-Sayed wypadł słabiej niż inni kandydaci demokratów w okręgach o dużej populacji żydowskiej.

Mimo to nie wszystkie sygnały wskazują na spadek. Wielu żydowskich wyborców republikanów wyraziło obawy, że ich partia stała się zbyt tolerancyjna wobec retoryki antysemickiej, a żydowscy demokraci wyrazili podobne sentymenty. Demokraci wciąż mają mocny fundament wśród wyborców żydowskich, ale węższe marginesy w tej kadencji wskazują na potencjalne problemy w przyszłych konkurencyjnych wyborach.

Duża ewangelikalna baza Trumpa i GOP pozostała wspierająca, choć to poparcie wykazuje oznaki chwiejności. Sondaże exit polls pokazują, że ewangelikalni poparli kandydatów republikanów w stosunku 82-16, co jest zgodne z wynikiem wyborów prezydenckich w 2024 roku. Jednak w wyborach midterm ewangelikalni stanowili mniejszą część elektoratu, co sugeruje niższą frekwencję. Frekwencja w wyborach midterm historycznie jest znacznie niższa niż w latach prezydenckich, co czyni skład elektoratu jedną z najuważniej śledzonych zmiennych w tych wyborach. Paz mówi, że ma to znaczenie, ponieważ poparcie ze strony wspólnoty ewangelikalnej od lat zapewniało republikanom znaczne wpływy.

Inne grupy religijne również odnotowały znaczące zmiany, w tym muzułmanie, mormoni i protestanci. Paz zauważa, że dane pokazują, iż chrześcijanie protestanccy najwyraźniej pomogli demokratom zbudować zwycięską koalicję w tym roku. Badania wspólnot mormońskich ujawniają podział pokoleniowy: starsi wyborcy skłaniają się ku republikanom, podczas gdy młodsi, bardziej progresywni wyborcy opowiadają się po stronie demokratów — uderzający rozłam w grupie, która w wyborach krajowych historycznie wspierała republikanów. Wyborcy muzułmańscy z kolei są częścią ewoluującej Partii Demokratycznej w kontekście napięć politycznych wokół Izraela, islamofobii oraz wyścigu senackiego w Michigan z udziałem El-Sayedu — wyborów uważnie śledzonych w stanie będącym domem dla jednej z największych wspólnot arabsko-amerykańskich i muzułmańskich w kraju.

Według Paza republikanie muszą wziąć pod uwagę sygnały ostrzegawcze: różne grupy religijne opowiedziały się po stronie demokratów albo pozostały przy republikanach, choć ich wiara w partię słabnie, a inne wstrzymały się od głosowania lub całkowicie zmieniły przynależność partyjną. Wyniki rodzą pytania o to, jak religia będzie wpływać na politykę w przyszłości — i sugerują, że wyborcy mogą coraz częściej stawiać na pierwszym miejscu konkretne kwestie i kandydatów, zamiast pozwalać, by sama przynależność religijna decydowała o ich wyborach politycznych. Sposób, w jaki obie partie dostosują swoje apele do wyborców religijnych w nadchodzących kampaniach, da wczesną miarę tego, czy rok 2026 oznaczał trwałe przewartościowanie elektoratu, czy jednorazową zmianę.